وا بدین بذارید یکم آهنگ بشینه تو ذهنتون

بعد ادا نرد بودن درمیارن

دوهفته دیگه هیچکدوم از چیزایی که گوش می‌کردن رو یادشون نیست

چون قصدشون مدام فقط یه‌بار پلی خوردن و شنیدن بوده

اینایی که از فیلم جدید وس اندرسون خوششون نیومد از این نورمی‌هایین که می‌خوان بگن نه ما متفاوتیم، طرف افت کرده و کاراش تکراری شده

"He lost his touch" 😳😳

"This's not a film. It's design" 😭

انگار مثلا طراحی صحنه بخش مجزایی از فیلم رو تشکیل می‌ده

اینکه شما پلات فیلم رو متوجه نمی‌شید و رفرنس رو نمی‌گیرید، مشکل خودتونه

یه‌چیزی که دررابطه با کاراش دوست دارم، اینه که با اینکه ظاهرشون خیلی بامزه، wholesome، رنگی و دوست‌داشتنیه

تو زیرمتن و لایه‌های عمیق‌ترش فوق‌العاده ملانکولیکه

و اینکه

یه تیکی که دررابطه با فیلم خیلی قبول دارم

اسپویلر یحتمل

اندرسون این tributeش به علاقه دوران بچگی‌ش که استرولوژی باشه رو با نمادسازی برخورد شهاب سنگ به زمین و سیارکی که زاده‌شه و ماجراهای سیارک به تراژدی و ذهن درحال grieve و cope کردن، تلفیق می‌کنه

که من دوسش دارم

و زیبایی اینکه کاراکترهای فیلم(که درگیر تراژدی و تروما هستن) هرکدوم به عنوان یه استیج از grieving mind به قولی come as a whole و مثل تیکه‌های پازل کنار هم قرار می‌گیرن و روح و قلب فیلم می‌شن.

خلاصه اینارو گفتم که