ورا در میان قلب ما باید جست
قید عشق را به ضرب مرگ باید رُست

رخ دلبر و دلکَش معشوق در دیده
درد جانگداز هجر را باید شست

دستِ خدایان گر به درمان من آید
رهایی از بند عشق بر من بخواند
نگیرم دست او کین طول عشرت
بدون درد عشق هرگز نیرزد

بالاخره به خودم اومدم.

جاودانگی:
من نمی‌توانم از آنان متنفر باشم چون هیچ چیز مرا به آنان پیوند نمی‌زند؛ من هیچ وجه مشترکی با آنها ندارم.

فراموش می‌شویم گویی که هرگز نبوده‌ایم

هر که را زندگی بند امید است
امیدم در نظر فعلی پلید است
ندانم که در این راه و بر این درد
چاره مرگ است یا که امید است
#کسشعر

هرشبم را مرگ آرزو می‌کنم
و روز را بی‌اشتیاق سپری می‌کنم
همچنان ندانم به چه هستم و روزگار
از من چه چه طلب دارد که هنوز زندگی می‌کنم
#کسشعر

جاودانگی:

جاودانگی:
احساس عشق همۀ ما را دچار این توهم گمراه‌کننده می‌سازد که طرف خود را می‌شناسیم.

روح پراگ:
عدهٔ قلیلی متوجه می‌شوند که تجربهٔ عمیق شادی، زمانی که تجربهٔ عمیق محرومیت وجود ندارد، به دست نمی‌آید و محال است.

جاودانگی:
فقط موانع می‌توانند عشق را به یک داستان عشقی تبدیل کنند.

جاودانگی:
دلدار نه علت و نه هدف عشق است.

«جذبه ابدی زن ما را به فراز می‌کشاند.»

جاودانگی:
برای وی دنیا گنگ می‌شد و دیگر دنیای وی نبود. او درون خویشتن و درون رنج‌هایش کاملاً محبوس می‌شد.

اپیزود شانزده
رادیوچهرازی
#پاییز
@radiochehraziofficial1

بی‌حس و بی‌احساس، دارای اندک امیدی و معلق میان ناامیدی و بی‌امیدی، مستفرغ تمام ایده‌ها و افکار بشر، به تنگ آمده از ابلهان و احمقان، عضو ارشد اتحادیهٔ ابلهان و احمقان، معتقد به عدم قطعیتِ عدم، نویسنده کلمات بی سر و ته، متوهمِ به دنبال جلب توجه از هیچکس، کسخل.

بوی غم میاد.

روزی یه پاکت سیگار می‌کشم، هیچ فعالیت مفیدی مثل کتاب خوندن و فیلم دیدن انجام نمیدم، هیچ ارتباط مفیدی با آدما ندارم و با این حال از اونجا که روزی ۷ تا قرص ضد افسردگی می‌خورم، به هیچ جام نیست و حالم نسبتا خوبه.

امروز سالگرد وفات دوست خیالیمه، البته شایدم فردا باشه، یا حتی هر روز دیگه‌ای.