#کتاب #مصاحبه_با_فرازمینی #ماتیلدا_او_داننل_مکروی
📚

مصاحبه با فرازمینی، فارغ از واقعی یا تخیلی بودنش یه گزارش جالب و خوندنیه که بین افرادی که به موجودات فضایی و همچنین موضوعات متافیزیکی علاقه دارن، به اندازه‌ی خودش شناخته شده.

این کتاب، صرفا سعی نداره وجود موجودات فرازمینی رو ثابت کنه بلکه یه سری از مهم‌ترین موضوعات متافیزیکی رو به چالش میکشه. این حرفا زیادم جدید نیست و بخش زیادیش از آموزه‌های گنوسی الهام گرفته شده و این روزا توی کانالای مربوط به بذرای ستاره‌ای هم زیاد بهش دامن زده میشه.

به‌عنوان فردی که علاقه ای نداره به اونچه که با چشمای خودش ندیده باور پیدا کنه (بخصوص ادعایی مثل وجود موجودات فضایی باتوجه به اینکه ادعا میشه این موجودات ماهیت فیزیکی دارن) باز هم توی نقد همچین محتواهایی سراغ توهم جلوه دادن چنین ادعاهایی نمیرم.

توی دنیای فلسفه‌هم توهم باورا وجود دارن. شما میتونید ادعا کنید که هر چیزی توی عالم هستی وجود داره و تا وقتی که کسی خلافشو ثابت نکرده، به ادعای خودتون پایبند بمونید. داشتن همچین ادعاهایی به خودی خود قدرت خاصی نداره چون دنیای علم، با مفاهیمی کار میکنه و توسعه‌شون میده که اثبات شدن. چیزی که اثبات شدنی نباشه، قابلیت تکامل پیدا کردن و استفاده در دنیای علمو ندارن و توی حاشیه به کار خودشون ادامه میدن.

الان تو همین تلگرام گشتی بزنید، آدمایی رو میبینید که خودشونو شخصیت‌های آکادمیکی میدونن ولی میگن ما توهم باوریم، یعنی عقیده داریم که دنیا مثل یه خوابه و واقعیت نداره.

چیزی که ازش تعجب میکنم اینه که این آدمای توهم باور، چرا اینقدر حرص دنیایی رو میخورن که به نظرشون بر پایه‌ی توهم ساخته شده و وقتی کسی بهشون انتقاد میکنه، از شدت عصبی بودن دوست دارن طرفو بکشن؟

ازینا که بگذریم، کتاب مصاحبه با فرازمینی، حتی اگر واقعا صحبتای یه موجود فرازمینی رو نوشته باشه باز هم نمیشه گفت که ما با یه موجود فرازمینی قابل اعتماد طرف هستیم.

از گذشته‌های دور، انسان‌هایی شبیه به من و شما ادعا کردن که ما روح‌هایی هستیم که توی قلمرو زمین گیر افتادیم و یه عده ذهن شرور، اجازه نمیدن که از قلمرو فعلی خودمون فراتر بریم و تراژدی‌های زندگیمون به پایان برسه.

شما ممکنه چنین ادعاهایی رو از طرف فرقه‌ها و سیستم‌های باور متفاوتی مشاهده کنید اما شاید بشه گفت که تراکمشون در مکاتب گنوسی، بیشتر از هر جای دیگه‌ای هست.

دلیل انتقاد تندی که نسبت به همچین باوری دارم این نیست که خیلی متافیزیکی و تخیلیه بلکه بابت تاثیری هست که روی وضعیت روانی یک انسان میذاره.

تصور اینکه زندگی فعلی، یک زندان یا تبعیدگاهه، باعث میشه حس قربانی بودن، جبرآلود بودن زندگی و رها شدن از طرف یک خالق بی عرضه رو تجربه کنید و قدرت خودتون به‌عنوان یک انسان که توانایی رشد و بهره بردن از فرصت زندگیشو داره رو نادیده بگیرید.

من فکر نمیکنم افرادی که باور دارن سیاره‌ی زمین یه تبعید گاهه و اینجا پر از کلون یا رپتال‌هایی هست که ظاهر انسانی گرفتن و متجاوز به حیات و بقای ما هستن، بتونن کار خاصی به نفع تمدن های انسانی کنن. تهه این افکار میرسه به افکار فاشیستی و آزمایشگاه‌های ژنتیک که به دنبال ساخت ابر انسان هستن.

برای رشد روانی و بهبود کیفیت زندگی، ما نیاز به عشق و همدلی بیشتری در همین قلمرو داریم. هیچ محیط جغرافیایی دیگه‌ای ما رو مستعد نمیکنه که ویژگی‌های بد خودمون رو کنار بذاریم. هیچ تمدن پیشرفته‌ای نمیتونه ما رو به زور تغییر بده.

یه ذهن خودخواه و فاشیست، هر جای عالم که بره، افکارشو هم با خودش میبره.
از من میشنوید، ذهن خودتونو برده‌ی یه عده عارف مسلک گروه‌زده که فکر میکنن توی ماتریکس هستیم نکنید و قدر فرصت زندگیتونو بدونید.

والا که دیگه زبونم مو درآورد

حافظه و ذهن محاسباتی

کتاب به زبان انگلیسیه.
ممکنه این لینک بدردتون بخوره: معرفی ابزارای کمکی برای خوندن کتابای انگلیسی و حتی زبونای دیگه (لینک)

چنانچه بتونید با ادبیات نسبتا پیچیده‌ی این کتاب کنار بیاید، اطلاعات جالب و الهام بخشی درمورد ماهیت ذهن و نحوه‌ی پردازش اطلاعات، ارائه میده.

نویسنده درمورد تاثیرگذاری و تاثیرپذیری علوم کامپیوتر و علوم اعصاب صحبت کرده و میگه این خلاقیت به‌کار رفته در فناوری اطلاعات، کمک کرده تا به ادبیات بهتری برای توصیف کارکرد ذهن برسیم و علاوه بر اون، هرچه درکمون از نحوه‌ی کار ذهن افزایش پیدا میکنه، بیشتر هم میتونیم ابزارهایی رو برای بهبود کیفیت زندگیمون طراحی کنیم. ابزارهایی که سیستم‌شون وام گرفته از نحوه‌ی کار ذهنه.

ذهن یه سیستم پیچیده داره و نمیشه به قضاوت‌های ساده و سطحی برای درک کردنش اتکا کرد. ساده‌نگری به سیستم ذهن، دست کم گرفتن بشره.

آناتومی و سیستم ذهن، یه منبع دست‌اول، قابل مطالعه و تحسین برانگیزه که علوم اعصاب و علوم کامپیوتری، گام‌های قابل ملاحظه‌ای برای شناختش برداشتن.

یه‌سری از نقل‌قول‌های جالب کتابو می‌تونید توی کامنتا بخونید. 👇

یه‌چیزی که یادم رفت بگم این بود که اسم آخرین کتاب آلوین تافلر، "انقلاب در ثروت آفرینی" هست که با اسم "ثروت انقلابی" هم منتشر شده.

دقیقا یه سال بعد انتشار این کتاب، بحران اقتصادی اتفاق میوفته. 🦦
منطقی به‌نظر میرسه که دیگه تا آخر عمرش کتاب ننویسه.

جسارتا چتایی که پای این پست انجام دادیمو حذف میکنم، اگه جواب سوالیو ندیدین پای این پست بپرسین.

میخواستم یه نقد ریز به کتابای یونگ بگم ولی میترسم بنده رو به صلیب بکشید.

کتاب یوگا
کارل گوستاو یونگ

اول از همه خدمتتون عرض کنم که یوگا، عنوان یکی از کتابای رسمی یونگ نیست، مجموعه‌ای از مقالاتش هست که با این عنوان چاپ شده.
این نقد هم صرفا مربوط به کتاب یوگا نیست و تمام کاری که یونگ انجام داده رو مد نظر داره اما این مجموعه مقاله، نمونه‌های خوبی از نظرات و جهانبینی آقای یونگو داره که قراره در ادامه راجع بهش بشنوید.

یونگ نگاه به‌شدت محافظ کارانه‌ای داره و شاید راجع به موضوعات متنوعی حرف زده باشه اما تحلیل و نقداش، در تناسب با شهرت و تحسینی نیستن که دریافت میکنه. نمیگم که یونگ فرد کاسب کاری بوده و برای مقاصد شرورانه‌ای کتاب نوشته.

یونگ مرتبا سراغ افسانه‌ها و فرهنگ عمومی رفته و بعضیا عقیده دارن که تونسته از این نمادهای فرهنگی، برای غربال کار علمی خودش بهره ببره. دلیل اینکه کاراشو چندان علمی نمیدونم اینه که ایده‌هاش درعمل، کاربرد بخصوصی ندارن و خیلی از تفسیراش از سمبل‌های رایجو هم جانبدارانه میدونم.

نه که یونگ توان انتقاد کردن نداشته. اتفاقا گاها میشه فهمید که متوجه نابهنجاری پشت تفسیرایی که ناخودآگاه از افسانه‌ها میشه هم هست ولی حدس میزنم که مثل خیلی از متفکرا، برای نگه داشتن نظر مثبت عموم مردم، سراغ نقد منفی نرفته و فرهنگ عمومی رو، تقریبا همونجوری که هست پذیرفته.

رودروایسی داشتن در دنیای علم، فرسوده کننده‌ترین حالت ذهنیه. امثال یونگ رو فردی مثل نیچه یا لاکان یا دریدا میدونم که آدما بیشتر تحت تاثیر هنری که در نوشتن به‌کار بستن قرار گرفتن. اگر این افراد، به‌عنوان یه هنرمند به چنین شهرتی میرسیدن مشکل خاصی نداشتم ولی به‌عنوان یه متفکر، قطعا آدمایی نمیدونم‌شون که تاثیر چندان مثبتی روی پیشرفت علم داشته باشن.

کار امثال یونگ رو بیشتر میشه به درجا زدن تشبیه کرد ولی یکی مثل نیچه رو نه تنها یه فرد درحال درجا زدن نمیدونم بلکه به‌نظرم باعث عقبگرد علوم انسانی شدن. ادبیاتشون جالبه اما صرفا به عنوان آثار نسبتا ادبی و داستانی، نه کار علمی.

میدونم که با توجه به سرشناسی اجتماعی شخصیتایی که اسمشون آورده شد ممکنه چقدر بازخورد منفی به‌وجود بیاد. نظر شما هم محترمه. این حرفا رو کینه و دشمنی تلقی نکنید لطفا.

‏تقدس گرایی سر منشاً "دیكتاتورى" و "استبداد" است! هر چیزى كه مقدس نامیده شد یعنى اینكه شما دیگر حق ندارید به راحتى درباره آن اظهار نظر كنید و كوچك ترین انتقاد و مخالفتى با آن هزینه سنگینى به دنبال خواهد داشت.
هیچ كس و هیچ چیز آنقدر مقدس نیست كه نتوان آن را به نقد كشید...

✍️ فردریش نيچه
@BOOKzMA

📚 یونگ ، خدایان و انسان مدرن
✍ نوشته: آنتونیو مورنو
🔍 ترجمه: داریوش مهرجویی
(نسخه کم حجم)

این کتاب، ادبیات خیلی ساده‌ای داره و پی‌دی‌افی هم که ازش تهیه شده، خوانا هست.
نویسنده مرور خوبی درمورد بخشی از نظرات یونگ داره. بیشتر به سراغ تایید و تحسینشون میره و نگاه انتقادی خاصی درون این کتاب ندیدم.

همچنین گاها افراد همنظرش رو معرفی میکنه و میشه دید که چه جاهایی، نظراتش با فردی مثل یونگ، همپوشانی داشته یا کدوم متفکرای سرشناس، نظرات ایشونو تایید کردن.

یه‌سری از نقل قولای جالبشو می‌تونید توی کامنتا بخونید.👇