گاهی داستان تنها برای سرگرمی نیست؛ اگر نویسنده زبردست باشد، می‌توان از دل داستا‌ن، تاریخ، فلسفه و روانشناسی آموخت.

«هزار خورشید تابان» نوشتهٔ خالد حسینی، رمانی است که ما را به ژرفای تاریخ معاصر افغانستان می‌برد.

داستان زندگی دو زن است:
مریم، دختری حرامزاده و رانده‌شده از حاشیهٔ هرات، و لیلا، دختری باسواد از خانواده‌ای فرهیخته در کابل؛ که چرخ بی‌رحم روزگار آنان را هم‌سرنوشت و هووی یکدیگر می‌کند.

رمان از واپسین سال‌های پادشاهی «ظاهرشاه» آغاز می‌شود، سقوط پادشاهی و روی کار آمدن جمهوری «داوودخان» را می‌کاود، به دوران جمهوری دمکراتیک و حکومت «نجیب‌الله» می‌رسد، با اشغال شوروی و پایداری مجاهدین به رهبری «احمدشاه مسعود» ادامه می‌یابد و جنگ‌های داخلی و برآمدن «طالبان» را به تصویر می‌کشد و سرانجام با حملهٔ آمریکا، فروپاشی طالبان و تشکیل دولت جمهوری اسلامی به ریاست «حامد کرزی» پایان می‌گیرد.

در دل این فراز و فرودهای تاریخی، سرگذشت زنانی روایت می‌شود که بیشترین رنج، خشونت و خاموشی بر آنان تحمیل شده است...

#ادبیات_افغانستان

@Rostami_Siamak

🎵 آهنگ تاجیکی 🇹🇯🇮🇷
🎼 دلم
🎤 یاسمین دولتوا
🎼 Дилам
🎤 Ёсамин Давлатова

@Rostami_Siamak

فارسی دربرابر پارسی
بخش پانزدهم: واژگان آزمونی و آموزشی

بخش چهاردهم:
t.me/Rostami_Siamak/1882

#پارسی_را_پاس_بداریم

@Rostami_Siamak

من عادت ندارم دربارهٔ کتابی که نخوانده‌ام داوری کنم یا دیدگاه بدهم؛ با این همه، راستش را بخواهید، ادبیات روس هرگز مرا به خود جذب نکرد.

برای من، «بادبادک‌باز» و «هزار خورشید تابان» از خالد حسینی، صدها پله زیباتر و گیراتر از «ابله» و «جنایت و مکافات» بوده‌اند؛ آثاری که تازه در شمار شاهکارهای ادبیات روس به‌شمار می‌آیند.

نمی‌دانم نامش را چه بگذارم؟
روسوفیلی؟ یا خودباختگی فرهنگی؟

ولی با وجود ادبیات غنی و پُربار پارسی که خودمان داریم، هرگز نتوانسته‌ام کسانی را که به ادبیات ناچیز و کم‌مایهٔ روس پناه می‌برند، درک کنم؛

همان‌گونه که هرگز علاقه‌مندان به تماشای فوتبال را درک نکرده‌ام، و نیز همان‌گونه که هیچ‌گاه کسانی را که دل‌بستهٔ فیلم‌های آمریکایی، مانند «فرار از زندان» هستند، درک نکرده‌ام.

جهانِ آنها از جهانِ من بسیار دور است...

روی‌هم‌رفته، ادبیات روس، پسندِ من نیست.
با این حال، برای آن‌که باز هم با خودم صادق باشم و باور کنم پیش‌داوری نکرده‌ام، «مرگ ایوان ایلیچ» نوشتهٔ تولستوی را نیز در زمانی مناسب ــ به‌عنوان واپسین کتاب از ادبیات روس ــ خواهم خواند.

✍️ سیامک رستمی

@Rostami_Siamak

ریشۀ واژۀ «گوگولی»

#ریشه_شناسی

@Rostami_Siamak

🎵 آهنگ تاجیکی 🇹🇯🇮🇷
🎼 جانانه
🎤 دلشاد فیض‌الله
🎼 Чонона
🎤 Дилшоди Файзулло

@Rostami_Siamak

پاینده ایران 💚🤍❤️✌️

@Rostami_Siamak

می‌دانستی هُنرِ دل‌انگیزِ «آیینه‌کاری» زادهٔ رخدادی شگفت و ناخواسته است؟

در روزگار ناصرالدین‌شاه، آیینه‌های شیشه‌ای برای نخستین بار از اروپا به ایران آورده شد. آن هنگام نه هواپیمایی بود و نه قطاری؛ آیینه‌ها با درشکه‌هایی که اسبان آن‌ها را می‌کشیدند، راهی دراز و پررنج را از اروپا تا ایران می‌پیمودند.

بی‌گمان در این راه پرفرازونشیب، شماری از آن آیینه‌ها می‌شکست. امّا چون برای رساندنشان هزینه‌ای سنگین پرداخته شده بود، دور ریختن آیینه‌های شکسته خردمندانه نمی‌نمود.

اینجا بود که هنرمندان ایرانی دست به آفرینش زدند و کوشیدند از همان پاره‌های شکسته نیز بهره گیرند؛ و چُنین شد که هنر شکوهمندِ آیینه‌کاری پدید آمد.

این داستان، خود گواهی دیگر است بر این حقیقت که اگر شکستی، نباید نومید و افسرده شوی؛ تو نیز، همچون آیینه‌های شکستهٔ ناصری، می‌توانی به هنری یگانه و درخشان دگرگون شوی.

#تاریخ_ایران
#روانشناسی

@Rostami_Siamak