Forwarded from انجمن علمی توسعه روستایی ایران
برترین تصویر امروز مجله آنونیموس :
گاهی وقتها از دستفروشان چیزی بخرید حتی اگر نیاز ندارید
اونها کسایی هستن که نمیتونن گدایی کنند.
@ruraldevelopment
به کانال توسعه روستایی ایران بپیوندید👆👆👆
گاهی وقتها از دستفروشان چیزی بخرید حتی اگر نیاز ندارید
اونها کسایی هستن که نمیتونن گدایی کنند.
@ruraldevelopment
به کانال توسعه روستایی ایران بپیوندید👆👆👆
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
موافقتنامه پاریس در مورد تغییرات اقلیمی لازم الاجرا شد
موافقتنامه تاریخی پاریس در مورد تغییرات اقلیمی که در 2015 به تصویب رسید، چهارم نوامبر 2016 برابر 14 آبان 1395 لازم الاجرا شد. سرعت لازمالاجرا شدن این موافقتنامه بر میزان حمایت اقدامات اقلیمی در سراسر جهان تأکید میکند. موافقتنامه پاریس همچنین بخش مکمل آرمانهای توسعه پایداری است که در 2015 مورد موافقت قرار گرفت. آنچه به صورت دو دستورکار جداگانه آغاز به کار کرد در قالب دیدگاهی جسورانه برای دنیایی بهتر برای همه زنان، مردان، و کودکان ادغام شدند.
بر اساس موافقنامه پاریس، تمامی کشورها به پیکار با تغییرات اقلیمی و آغاز اقدامات و سرمایهگذاریهایی به سوی آینده کم کربن، تابآور، و پایدار موافقت کردهاند. موافقتنامه پاریس و آرمانهای توسعه پایدار تنها هنگامی موفق عمل خواهند کرد که همگان کاملاً از آنها حمایت کنند و با اقدام واقعی به تحقق این آرمانهای بلندپروازانه کمک کنند.
#ParisAgreement #GlobalGoals
@ruraldevelopment
به کانال توسعه روستایی ایران بپیوندید👆🖕🏻
موافقتنامه تاریخی پاریس در مورد تغییرات اقلیمی که در 2015 به تصویب رسید، چهارم نوامبر 2016 برابر 14 آبان 1395 لازم الاجرا شد. سرعت لازمالاجرا شدن این موافقتنامه بر میزان حمایت اقدامات اقلیمی در سراسر جهان تأکید میکند. موافقتنامه پاریس همچنین بخش مکمل آرمانهای توسعه پایداری است که در 2015 مورد موافقت قرار گرفت. آنچه به صورت دو دستورکار جداگانه آغاز به کار کرد در قالب دیدگاهی جسورانه برای دنیایی بهتر برای همه زنان، مردان، و کودکان ادغام شدند.
بر اساس موافقنامه پاریس، تمامی کشورها به پیکار با تغییرات اقلیمی و آغاز اقدامات و سرمایهگذاریهایی به سوی آینده کم کربن، تابآور، و پایدار موافقت کردهاند. موافقتنامه پاریس و آرمانهای توسعه پایدار تنها هنگامی موفق عمل خواهند کرد که همگان کاملاً از آنها حمایت کنند و با اقدام واقعی به تحقق این آرمانهای بلندپروازانه کمک کنند.
#ParisAgreement #GlobalGoals
@ruraldevelopment
به کانال توسعه روستایی ایران بپیوندید👆🖕🏻
روز جهانی آگاهی در مورد سونامی
5 نوامبر 2016 برابر 15 آبان 1395
موضوع: آموزش و عملیات تخلیه مؤثر
سونامیها به ندرت اتفاق میافتند با این وجود میتوانند بسیار مرگبار باشند. در 100 سال گذشته، بیش از 260 هزار نفر در 58 سونامی جداگانه جان خود را از دست دادهاند. با میانگین چهار هزار و 600 مرگ به ازای هر سونامی، میزان تلفات این بلای طبیعی از هر یک از بلایای طبیعی دیگر بالاتر رفته است. هرچند، چنین تأثیر ناخوشایندی امری گریزناپذیر است. نظامهای هشدار به هنگام میتواند جانِ بسیاری را نجات دهد. درک اجتماعی و فردی درباره چگونگی و مقصد تخلیه پیش از برخورد موج به همان اندازه مهم است. سونامیها محدود به مرزها نیستند، بنابراین همکاری بینالمللی کلید درک عمیقتر سیاسی و اجتماعی از تدابیر کاهش مخاطره است. مجمع عمومی سازمان ملل متحد پنجم نوامبر را "روز جهانی آگاهی در مورد سونامی" نامیده و امسال نخستین سال گرامیداشت این روز است.
@ruraldevelopment
به کانال توسعه روستایی ایران بپیوندید👆🖕🏻
5 نوامبر 2016 برابر 15 آبان 1395
موضوع: آموزش و عملیات تخلیه مؤثر
سونامیها به ندرت اتفاق میافتند با این وجود میتوانند بسیار مرگبار باشند. در 100 سال گذشته، بیش از 260 هزار نفر در 58 سونامی جداگانه جان خود را از دست دادهاند. با میانگین چهار هزار و 600 مرگ به ازای هر سونامی، میزان تلفات این بلای طبیعی از هر یک از بلایای طبیعی دیگر بالاتر رفته است. هرچند، چنین تأثیر ناخوشایندی امری گریزناپذیر است. نظامهای هشدار به هنگام میتواند جانِ بسیاری را نجات دهد. درک اجتماعی و فردی درباره چگونگی و مقصد تخلیه پیش از برخورد موج به همان اندازه مهم است. سونامیها محدود به مرزها نیستند، بنابراین همکاری بینالمللی کلید درک عمیقتر سیاسی و اجتماعی از تدابیر کاهش مخاطره است. مجمع عمومی سازمان ملل متحد پنجم نوامبر را "روز جهانی آگاهی در مورد سونامی" نامیده و امسال نخستین سال گرامیداشت این روز است.
@ruraldevelopment
به کانال توسعه روستایی ایران بپیوندید👆🖕🏻
دعوت به همايش ترويج علم
یکشنبه 16 آبان ماه : روز علم و زندگی
افتتاحیه هفته ترویج علم از ساعت 10 تا 12 مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور
@ruraldevelopment
به کانال توسعه روستایی ایران بپیوندید👆🖕🏻
• نشست ترویج علم و سلامت از ساعت 16 تا 18
• نشست چالش¬های تغییر اقلیم با تاکید بر مسئله آب از ساعت 16 تا 18
برنامه های روز اول هفته ترویج علم در مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور برگزار می شود. از همه علاقمندان به علم و ترویج علم برای شرکت در مراسم هفته ترویج علم دعوت می شود
یکشنبه 16 آبان ماه : روز علم و زندگی
افتتاحیه هفته ترویج علم از ساعت 10 تا 12 مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور
@ruraldevelopment
به کانال توسعه روستایی ایران بپیوندید👆🖕🏻
• نشست ترویج علم و سلامت از ساعت 16 تا 18
• نشست چالش¬های تغییر اقلیم با تاکید بر مسئله آب از ساعت 16 تا 18
برنامه های روز اول هفته ترویج علم در مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور برگزار می شود. از همه علاقمندان به علم و ترویج علم برای شرکت در مراسم هفته ترویج علم دعوت می شود
توانمندسازی مدرسهمحور، مبنای فقرزدایی پایدار
میثم هاشم خانی
🔘بخش 1: عزم جهانی برای دسترسی تک تک کودکان دنیا به آموزش باکیفیت تا سال 2030
☑️ برآورد میشود ظرف 20 سال آینده، تعداد مشاغل قابل انجام با سطح دانش و مهارت اندک، مانند کارگری و کشاورزی، به یکسوم برسد. در نتیجه کودکان و نوجوانانی که هماکنون کلیدیترین سالهای شکلگیری مهارتهای شخصیتی خود را در «محرومیت آموزشی» میگذرانند، در بزرگسالی با «فقر اقتصادی عمیق و دلخراش» مواجه خواهند بود که همه ما در قبال این بحران مسوولیم.
☑️ در اجلاس «مجمع جهانی آموزش» که سال گذشته از طرف یونسکو در در کره جنوبی برگزار شد، در یک رکورد بینظیر نمایندگان وزارت آموزشوپرورش 195 دولت جهان به همراه بالغ بر 300 سازمان غیردولتی (NGO) فعال در حوزه آموزش شرکت داشتند. استقبال وسیع برای شرکت در این اجلاس، هم در زمینه تعداد وزارتخانههای آموزشو پرورش و هم در زمینه تعداد NGOها، رکوردی تاریخی به حساب میآید. این رکورد تاریخی نشانه اهمیت ویژه بینالمللی به نقش «سیاستگذاری آموزشی» بهعنوان موتور محرکه اصلی تحقق «توسعه اقتصادی_اجتماعی پایدار» و «محرومیتزدایی پایدار» در قرن 21 است.
☑️ عزم جهانی: توسعه عدالت آموزشی تا سال 2030
پژوهشهای اقتصادی مختلف، با مقایسه بازدهی و سطح اثرگذاری برنامههای مختلف فقرزدایی، به این نتیجه رسیدهاند که برنامههای محرومیتزدایی آموزشی کودکان و نوجوانان، «کمفسادترین» و «پربازدهترین» برنامههای کاهشدهنده احتمال «بهارث رسیدن فقر» در میان خانوارهای محروم هستند.
☑️ بر همین مبنا، سازمان ملل متحد در سند 15ساله در حوزه سیاستگذاری آموزشی برای دوره 2015 تا 2030، پنج محور کلیدی را لحاظ کرده است که همگی بر «توسعه توامان عدالت و کیفیت آموزشی کودکان و نوجوانان» متمرکزند.
اولین محور این سند، «عدالت آموزشی» به معنای کاهش افراد زیر خط فقر آموزشی است. در اینجا مفهوم فقرزدایی آموزشی، هم به جنبه «سختافزاری» مانند بهبود امکانات کالبدی و کمکآموزشی و ورزشی و تفریحی مدارس برای فرزندان گروههای آسیبپذیر جامعه اشاره دارد و هم به جنبه «نرمافزاری» مانند کیفیت تواناییهای معلمان، کیفیت برنامه آموزشی، میزان تناسب برنامه آموزشی با نیازهای اقتصادی و اجتماعی هر منطقه.
دومین محور در سند بینالمللی مذکور، «حق مسلم آموزش» است. ذیل این محور یونسکو از 195 کشور شرکتکننده در این اجلاس خواسته است که برخورداری از آموزش باکیفیت را بهعنوان یکی از حقوق پایهای مسلم برای تکتک انسانها، صرفنظر از جنسیت و قومیت، به رسمیت بشناسند.
محور سوم هم «آموزش فراگیر» است که به معنای تضمین عملی بهرهمندی تکتک افراد، بهویژه فرهنگها و قومیتهای مختلف و نیز افراد دارای سطوح مختلف ناتوانی جسمی، از آموزشی باکیفیت و متناسب با نیازهای خود آنهاست.
محورهای چهارم و پنجم این سند، یعنی «کیفیتبخشی به آموزش» و «آمادهسازی دانشآموزان برای یادگیری مادامالعمر» هم، براساس تعریف یونسکو به سازگارسازی محتوای آموزشی با الزامات قرن 21 اشاره داشتند و در توضیحات ارائهشده از سوی یونسکو ذیل این دو محور، بهطور همزمان بر توسعه آموزشی و عدالت آموزشی تاکید شده است.
متن کامل مقاله فوق در سایت هفته نامه «تجارت فردا»:
goo.gl/S4zNxM
میثم هاشم خانی
🔘بخش 1: عزم جهانی برای دسترسی تک تک کودکان دنیا به آموزش باکیفیت تا سال 2030
☑️ برآورد میشود ظرف 20 سال آینده، تعداد مشاغل قابل انجام با سطح دانش و مهارت اندک، مانند کارگری و کشاورزی، به یکسوم برسد. در نتیجه کودکان و نوجوانانی که هماکنون کلیدیترین سالهای شکلگیری مهارتهای شخصیتی خود را در «محرومیت آموزشی» میگذرانند، در بزرگسالی با «فقر اقتصادی عمیق و دلخراش» مواجه خواهند بود که همه ما در قبال این بحران مسوولیم.
☑️ در اجلاس «مجمع جهانی آموزش» که سال گذشته از طرف یونسکو در در کره جنوبی برگزار شد، در یک رکورد بینظیر نمایندگان وزارت آموزشوپرورش 195 دولت جهان به همراه بالغ بر 300 سازمان غیردولتی (NGO) فعال در حوزه آموزش شرکت داشتند. استقبال وسیع برای شرکت در این اجلاس، هم در زمینه تعداد وزارتخانههای آموزشو پرورش و هم در زمینه تعداد NGOها، رکوردی تاریخی به حساب میآید. این رکورد تاریخی نشانه اهمیت ویژه بینالمللی به نقش «سیاستگذاری آموزشی» بهعنوان موتور محرکه اصلی تحقق «توسعه اقتصادی_اجتماعی پایدار» و «محرومیتزدایی پایدار» در قرن 21 است.
☑️ عزم جهانی: توسعه عدالت آموزشی تا سال 2030
پژوهشهای اقتصادی مختلف، با مقایسه بازدهی و سطح اثرگذاری برنامههای مختلف فقرزدایی، به این نتیجه رسیدهاند که برنامههای محرومیتزدایی آموزشی کودکان و نوجوانان، «کمفسادترین» و «پربازدهترین» برنامههای کاهشدهنده احتمال «بهارث رسیدن فقر» در میان خانوارهای محروم هستند.
☑️ بر همین مبنا، سازمان ملل متحد در سند 15ساله در حوزه سیاستگذاری آموزشی برای دوره 2015 تا 2030، پنج محور کلیدی را لحاظ کرده است که همگی بر «توسعه توامان عدالت و کیفیت آموزشی کودکان و نوجوانان» متمرکزند.
اولین محور این سند، «عدالت آموزشی» به معنای کاهش افراد زیر خط فقر آموزشی است. در اینجا مفهوم فقرزدایی آموزشی، هم به جنبه «سختافزاری» مانند بهبود امکانات کالبدی و کمکآموزشی و ورزشی و تفریحی مدارس برای فرزندان گروههای آسیبپذیر جامعه اشاره دارد و هم به جنبه «نرمافزاری» مانند کیفیت تواناییهای معلمان، کیفیت برنامه آموزشی، میزان تناسب برنامه آموزشی با نیازهای اقتصادی و اجتماعی هر منطقه.
دومین محور در سند بینالمللی مذکور، «حق مسلم آموزش» است. ذیل این محور یونسکو از 195 کشور شرکتکننده در این اجلاس خواسته است که برخورداری از آموزش باکیفیت را بهعنوان یکی از حقوق پایهای مسلم برای تکتک انسانها، صرفنظر از جنسیت و قومیت، به رسمیت بشناسند.
محور سوم هم «آموزش فراگیر» است که به معنای تضمین عملی بهرهمندی تکتک افراد، بهویژه فرهنگها و قومیتهای مختلف و نیز افراد دارای سطوح مختلف ناتوانی جسمی، از آموزشی باکیفیت و متناسب با نیازهای خود آنهاست.
محورهای چهارم و پنجم این سند، یعنی «کیفیتبخشی به آموزش» و «آمادهسازی دانشآموزان برای یادگیری مادامالعمر» هم، براساس تعریف یونسکو به سازگارسازی محتوای آموزشی با الزامات قرن 21 اشاره داشتند و در توضیحات ارائهشده از سوی یونسکو ذیل این دو محور، بهطور همزمان بر توسعه آموزشی و عدالت آموزشی تاکید شده است.
متن کامل مقاله فوق در سایت هفته نامه «تجارت فردا»:
goo.gl/S4zNxM
◀️توانمندسازی مدرسهمحور، مبنای فقرزدایی پایدار
📝میثم هاشم خانی
🔘بخش 2: اقتصاد مهارت محور قرن 21، شغلی برای «فقرای آموزشی» ندارد
☑️ در 2 دهه اخیر، شاهد وفاق طیفهای مختلف و بعضا متضاد اقتصاددانان (و نیز جامعه شناسان) در زمینه نقش «توسعه انسانی عدالتمحور» بهعنوان رکن مهم محرومیتزدایی «پایدار» و «غیرعوامفریبانه» هستیم.
☑️ در این رویکرد شاهد همگرایی «توسعهخواهی» و «عدالتخواهی» هستیم. به بیان دیگر با توجه به آنکه در قرن 21 سهم اصلی تولید ثروت و توسعه اقتصادی هر کشور به سرمایه انسانی (و نه سرمایه فیزیکی یا سرمایه معدنی یا سرمایه مالی) متکی است، بنابراین هر کشوری برای بهبود توانایی رقابتپذیری اقتصادی بینالمللی خود، باید از غنابخشی به سرمایه انسانی «تکتک» شهروندان خود اطمینان حاصل کند.
☑️ یکی از زیربناییترین ارکان دستیابی به هدف فوق عبارت است از ایجاد آموزش باکیفیت برای همه دانشآموزان، صرفنظر از وضعیت اقتصادی_اجتماعی والدین یا قومیت یا جنسیت یا سطح توانایی/ناتوانی جسمی و روحی، به نحویکه از توانمند شدن تکتک دانشآموزان برای تبدیل شدن به ثروتآفرینانی مشارکتکننده در توسعه اقتصاد ملی، مطمئن شویم.
☑️ در حال حاضر برآورد میشود که ظرف 20 سال آینده، میانگین اشتغال جهانی در مشاغلی مانند «کارگری» و «کشاورزی» یکسوم شود. به بیان دیگر پیشرفتهای تکنولوژیک باعث خواهند شد مشاغلی که با سطح دانش و مهارت پایین قابل انجام هستند به سرعت حذف شده و در مقابل مشاغلی که نیاز به خلاقیت زیاد، دانش بالا، مهارتهای ارتباطی_اجتماعی قوی و دانستن زبان خارجی دارند، توسعه یابند.
☑️ بنابراین اگر تا به امروز «فقر آموزشی» را مولد «فقر اقتصادی» میدانستیم، باید بدانیم که در 20 سال آینده این وضعیت علی و معلولی به مراتب شدیدتر خواهد شد. بنابراین دانشآموزانی که کلیدیترین سالهای شکلگیری شخصیت خود را در فقر آموزشی میگذرانند، به احتمال فراوان در آینده دچار فقر مطلق اقتصادی خواهند بود. قطعا همه ما در قبال آینده این فرزندان مسوول هستیم.
متن کامل مقاله فوق در سایت هفته نامه «تجارت فردا»:
goo.gl/S4zNxM
📝میثم هاشم خانی
🔘بخش 2: اقتصاد مهارت محور قرن 21، شغلی برای «فقرای آموزشی» ندارد
☑️ در 2 دهه اخیر، شاهد وفاق طیفهای مختلف و بعضا متضاد اقتصاددانان (و نیز جامعه شناسان) در زمینه نقش «توسعه انسانی عدالتمحور» بهعنوان رکن مهم محرومیتزدایی «پایدار» و «غیرعوامفریبانه» هستیم.
☑️ در این رویکرد شاهد همگرایی «توسعهخواهی» و «عدالتخواهی» هستیم. به بیان دیگر با توجه به آنکه در قرن 21 سهم اصلی تولید ثروت و توسعه اقتصادی هر کشور به سرمایه انسانی (و نه سرمایه فیزیکی یا سرمایه معدنی یا سرمایه مالی) متکی است، بنابراین هر کشوری برای بهبود توانایی رقابتپذیری اقتصادی بینالمللی خود، باید از غنابخشی به سرمایه انسانی «تکتک» شهروندان خود اطمینان حاصل کند.
☑️ یکی از زیربناییترین ارکان دستیابی به هدف فوق عبارت است از ایجاد آموزش باکیفیت برای همه دانشآموزان، صرفنظر از وضعیت اقتصادی_اجتماعی والدین یا قومیت یا جنسیت یا سطح توانایی/ناتوانی جسمی و روحی، به نحویکه از توانمند شدن تکتک دانشآموزان برای تبدیل شدن به ثروتآفرینانی مشارکتکننده در توسعه اقتصاد ملی، مطمئن شویم.
☑️ در حال حاضر برآورد میشود که ظرف 20 سال آینده، میانگین اشتغال جهانی در مشاغلی مانند «کارگری» و «کشاورزی» یکسوم شود. به بیان دیگر پیشرفتهای تکنولوژیک باعث خواهند شد مشاغلی که با سطح دانش و مهارت پایین قابل انجام هستند به سرعت حذف شده و در مقابل مشاغلی که نیاز به خلاقیت زیاد، دانش بالا، مهارتهای ارتباطی_اجتماعی قوی و دانستن زبان خارجی دارند، توسعه یابند.
☑️ بنابراین اگر تا به امروز «فقر آموزشی» را مولد «فقر اقتصادی» میدانستیم، باید بدانیم که در 20 سال آینده این وضعیت علی و معلولی به مراتب شدیدتر خواهد شد. بنابراین دانشآموزانی که کلیدیترین سالهای شکلگیری شخصیت خود را در فقر آموزشی میگذرانند، به احتمال فراوان در آینده دچار فقر مطلق اقتصادی خواهند بود. قطعا همه ما در قبال آینده این فرزندان مسوول هستیم.
متن کامل مقاله فوق در سایت هفته نامه «تجارت فردا»:
goo.gl/S4zNxM
روز بینالمللی پیشگیری از سوء استفاده از محیط زیست در جنگ و مخاصمه مسلحانه
6 نوامبر 2016 برابر با 16 آبان 1395
آیا میدانستید بیش از 90 درصد عملیات پاسداری صلح بین سالهای 1980 تا 2010 در کشورهایی بوده که از بلایای زیست محیطی و اقلیمی متأثر شده بودند؟ فقدان مدیریت منابع طبیعی میتواند عاملی پیشران در درگرفتن خشونت باشد و تصمیمات افراد را برای پیوستن به گروههای مسلح تحت تأثیر قرار دهد.
"روز بینالمللی پیشگیری از سوء استفاده از محیط زیست در جنگ و مخاصمه مسلحانه" که در 2011 از سوی مجمع عمومی سازمان ملل متحد نامگذاری شد، یادآور سالیانه تأثیر مخاصمات مسلحانه بر محیط زیست و فرصتی است برای تصدیق نقشهای مهمی که محیط زیست و منابع طبیعی میتواند در بازسازی پس از مخاصمه و نهادینه سازی صلح ایفا کند.
به علاوه، برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد دریافته است که در بیش از 60 سال گذشته، حداقل 40 درصد مخاصمات داخلی با سوء استفاده از منابع طبیعی، خواه منابع بسیار ارزشمند مانند الوار، الماس طلا، و نفت و خواه منابعی مانند زمین حاصلخیز و آب، پیوند داشته است. مخاصماتی که در آنها پای منابع طبیعی در میان است همچنین دو برابر امکان وقوع مجدد دارند.
در سال جاری میلادی، مجمع محیط زیست سازمان ملل متحد قطعنامهای را به منظور به رسمیت شناختن نقش زیست بومهای سالم و منابعی با مدیریت پایدار را در کاهش مخاطره مخاصمه مسلحانه به تصویب رساند و بر تعهد قوی خود بر اجرای کامل آرمانهای توسعه پایدار تأکید مجدد نمود.
سازمان ملل متحد اهمیت بالایی بر تضمین این امر قائل میشود که اقدام برای محیط زیست بخشی از جلوگیری از مخاصمه و راهبردهای پاسداری از صلح و نهادینهسازی صلح است. چرا که اگر منابع طبیعی نابود شوند که وسایل امرار معاش و زیستبومها را حفظ میکند، صلح بادوام وجود نخواهد داشت.
RuralDevelopment:
@ruraldevelopment
به کانال توسعه روستایی ایران بپیوندید👆🖕🏻
6 نوامبر 2016 برابر با 16 آبان 1395
آیا میدانستید بیش از 90 درصد عملیات پاسداری صلح بین سالهای 1980 تا 2010 در کشورهایی بوده که از بلایای زیست محیطی و اقلیمی متأثر شده بودند؟ فقدان مدیریت منابع طبیعی میتواند عاملی پیشران در درگرفتن خشونت باشد و تصمیمات افراد را برای پیوستن به گروههای مسلح تحت تأثیر قرار دهد.
"روز بینالمللی پیشگیری از سوء استفاده از محیط زیست در جنگ و مخاصمه مسلحانه" که در 2011 از سوی مجمع عمومی سازمان ملل متحد نامگذاری شد، یادآور سالیانه تأثیر مخاصمات مسلحانه بر محیط زیست و فرصتی است برای تصدیق نقشهای مهمی که محیط زیست و منابع طبیعی میتواند در بازسازی پس از مخاصمه و نهادینه سازی صلح ایفا کند.
به علاوه، برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد دریافته است که در بیش از 60 سال گذشته، حداقل 40 درصد مخاصمات داخلی با سوء استفاده از منابع طبیعی، خواه منابع بسیار ارزشمند مانند الوار، الماس طلا، و نفت و خواه منابعی مانند زمین حاصلخیز و آب، پیوند داشته است. مخاصماتی که در آنها پای منابع طبیعی در میان است همچنین دو برابر امکان وقوع مجدد دارند.
در سال جاری میلادی، مجمع محیط زیست سازمان ملل متحد قطعنامهای را به منظور به رسمیت شناختن نقش زیست بومهای سالم و منابعی با مدیریت پایدار را در کاهش مخاطره مخاصمه مسلحانه به تصویب رساند و بر تعهد قوی خود بر اجرای کامل آرمانهای توسعه پایدار تأکید مجدد نمود.
سازمان ملل متحد اهمیت بالایی بر تضمین این امر قائل میشود که اقدام برای محیط زیست بخشی از جلوگیری از مخاصمه و راهبردهای پاسداری از صلح و نهادینهسازی صلح است. چرا که اگر منابع طبیعی نابود شوند که وسایل امرار معاش و زیستبومها را حفظ میکند، صلح بادوام وجود نخواهد داشت.
RuralDevelopment:
@ruraldevelopment
به کانال توسعه روستایی ایران بپیوندید👆🖕🏻
Forwarded from زنوزنگین آذربایجان(بخش زنوز)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from زنوزنگین آذربایجان(بخش زنوز)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مقالات مربوط به مدیریت آب در سایت شمس
(شبکه مطالعات سیاستگذاری عمومی)
آب را بهدرستی الفبای توسعه نام نهاده و حضورش را مهمترین مؤلفه در پایداری زیست در هر سرزمینی میدانند. در ایران، کشوری که بر کمربند خشک جهان (پهنای عرض 35 درجه شمالی) مستقرشده است؛ بیشک، گرانبهاتر از این کالای زیستی وجود ندارد. بهویژه اگر بدانیم ایرانیان بهجای استفادة سالانه از 20 درصد از اندوختههای آبی خویش، در طول چند دهة گذشته این رقم را تا 85 درصد افزایش داده و سبب بروز فرآیندهایی مهلک چون کاهش سطح سفرههای آب زیرزمینی، نشست زمین و افزایش چشمههای تولید گردوخاک بودهاند؛ شناسههایی که آشکارا نشاندهندة شتاب جریان بیابانزایی در ایران است.
این در حالی است که چیزی در حدود ۴۰۰ میلیارد مترمکعب بهصورت سالانه بر ایرانزمین میبارد. از این مقدار و در بهترین شرایط، 130 میلیارد مترمکعب آن قابل استحصال است که اینک به حدود 110 میلیارد مترمکعب کاهشیافته است؛ یعنی در شرایط کنونی و برای جمعیت 78 میلیون نفری ایران، کمتر از 1500 مترمکعب آب برای هر ایرانی در سال در اختیاراست که گواه سقوط ایران از مرز خطرناک تنش آبی (1710 متر برای هر نفر در سال) است؛ بنابراین، با توجه به میانگین سرانة آب مردمان جهان که به ۷ هزار و پانصد مترمکعب در سال میرسد، ایرانیان کمتر از یکچهارم میانگین جهانی از موهبت آب شیرین برخوردار هستند. این در حالی است که در ۳۰ سال پیش، نسبت مورد اشاره چیزی در حدود یکدوم بود.
با چنین پیشینهای، آیا سزاوار نیست تا توجه ملّی به حفظ آب در ایران، بیش از ۴ برابر توجه جهانی به آن میبود؟
متأسفانه و تا این لحظه فقط هشدار دادهایم که کمیت آب قابلاستفاده باشتابی دمادم افزاینده دارد کم و کم و کمتر میشود.
امّا حقیقت این است که شاید بهتر است کمیت را رها کنیم! چراکه آنچه دارد بر سر کیفیت آب رو و زیرزمینی ما میآید، آنقدر بزرگ و آنچنان مهیب است که بهسادگی میتوان خطر اُفت کمی آب را در ایرانزمین نادیده گرفت و توجهی به نشستها و فروچالههای هولانگیز در خراسان و کرمان و یزد و همدان و تهران و فارس و اصفهان و اردبیل، چهارمحال و بختیاری و … نکرد!
بهراستی:
چند رودخانه از مجموع ۱۸۰ رودخانه دائمی کشور را میتوان برشمرد که آبش هنوز پاک و قابل شرب باشد؟
چند چاه عمیق و نیمه عمیق را میتوان شماره کرد که هنوز این امکان وجود دارد تا بدون بازبینی و تصفیه، آبش را نوشید؟
پاسخ: تقریباً هیچ! به همین سادگی و به همین تلخی …
چنین است که در شمس میخواهیم نگاهی ویژه به آب و نشانزدهایش بر چشماندازهای توسعه در کشور داشته باشیم. باشد که با هماندیشی و آزاداندیشی مبتنی بر نگرشی علمی بتوان، نقشة راهی را در مقابل چشم کلان نگران و برنامهریزان ارشد حکومتی نهاد که در آن، دورنمای زیستن در فلات ایران همچنان برخوردار از امنیت زیستی درخوری باشد.
(شبکه مطالعات سیاستگذاری عمومی)
آب را بهدرستی الفبای توسعه نام نهاده و حضورش را مهمترین مؤلفه در پایداری زیست در هر سرزمینی میدانند. در ایران، کشوری که بر کمربند خشک جهان (پهنای عرض 35 درجه شمالی) مستقرشده است؛ بیشک، گرانبهاتر از این کالای زیستی وجود ندارد. بهویژه اگر بدانیم ایرانیان بهجای استفادة سالانه از 20 درصد از اندوختههای آبی خویش، در طول چند دهة گذشته این رقم را تا 85 درصد افزایش داده و سبب بروز فرآیندهایی مهلک چون کاهش سطح سفرههای آب زیرزمینی، نشست زمین و افزایش چشمههای تولید گردوخاک بودهاند؛ شناسههایی که آشکارا نشاندهندة شتاب جریان بیابانزایی در ایران است.
این در حالی است که چیزی در حدود ۴۰۰ میلیارد مترمکعب بهصورت سالانه بر ایرانزمین میبارد. از این مقدار و در بهترین شرایط، 130 میلیارد مترمکعب آن قابل استحصال است که اینک به حدود 110 میلیارد مترمکعب کاهشیافته است؛ یعنی در شرایط کنونی و برای جمعیت 78 میلیون نفری ایران، کمتر از 1500 مترمکعب آب برای هر ایرانی در سال در اختیاراست که گواه سقوط ایران از مرز خطرناک تنش آبی (1710 متر برای هر نفر در سال) است؛ بنابراین، با توجه به میانگین سرانة آب مردمان جهان که به ۷ هزار و پانصد مترمکعب در سال میرسد، ایرانیان کمتر از یکچهارم میانگین جهانی از موهبت آب شیرین برخوردار هستند. این در حالی است که در ۳۰ سال پیش، نسبت مورد اشاره چیزی در حدود یکدوم بود.
با چنین پیشینهای، آیا سزاوار نیست تا توجه ملّی به حفظ آب در ایران، بیش از ۴ برابر توجه جهانی به آن میبود؟
متأسفانه و تا این لحظه فقط هشدار دادهایم که کمیت آب قابلاستفاده باشتابی دمادم افزاینده دارد کم و کم و کمتر میشود.
امّا حقیقت این است که شاید بهتر است کمیت را رها کنیم! چراکه آنچه دارد بر سر کیفیت آب رو و زیرزمینی ما میآید، آنقدر بزرگ و آنچنان مهیب است که بهسادگی میتوان خطر اُفت کمی آب را در ایرانزمین نادیده گرفت و توجهی به نشستها و فروچالههای هولانگیز در خراسان و کرمان و یزد و همدان و تهران و فارس و اصفهان و اردبیل، چهارمحال و بختیاری و … نکرد!
بهراستی:
چند رودخانه از مجموع ۱۸۰ رودخانه دائمی کشور را میتوان برشمرد که آبش هنوز پاک و قابل شرب باشد؟
چند چاه عمیق و نیمه عمیق را میتوان شماره کرد که هنوز این امکان وجود دارد تا بدون بازبینی و تصفیه، آبش را نوشید؟
پاسخ: تقریباً هیچ! به همین سادگی و به همین تلخی …
چنین است که در شمس میخواهیم نگاهی ویژه به آب و نشانزدهایش بر چشماندازهای توسعه در کشور داشته باشیم. باشد که با هماندیشی و آزاداندیشی مبتنی بر نگرشی علمی بتوان، نقشة راهی را در مقابل چشم کلان نگران و برنامهریزان ارشد حکومتی نهاد که در آن، دورنمای زیستن در فلات ایران همچنان برخوردار از امنیت زیستی درخوری باشد.
چرا افراد در گروهها کم فروشی می کنند؟
آقای مهندس فرانسوی به نام رینگلمن که روی کارایی اسبها کار می کرد دریافت که قدرت حمل بار دو اسب با دو برابر قدرت حمل بار یک اسب برابر نیست. او این مطالعه را به رفتار گروهی انسانها نیز تعمیم داد. نتایج جالب توجه بود. اگر دو نفر در یک تیم طناب کشی حاضر شوند هر یک تا 93% توان خود را به کار خواهند گرفت. اگر طناب کشی بین گروههای سه نفره انجام شود هر یک از اعضاء تیم 85% توان خود را به کار خواهد گرفت، این عدد در مورد یک تیم هشت نفره برای هر فرد تنها 49% خواهد بود!
در روانشناسی اجتماعی ثابت شده است که کارایی گروهها و تیمهای کاری از جمع کارایی تک تک اعضاء گروه کمتر است. کاهش تلاش فرد در یک تیم ناشی از دیده نشدن است. در واقع افراد هنگامی حداکثر توان ذهنی و جسمی خود را به کار می گیرند که این تلاش به طور مشخص قابل سنجش و ارزیابی باشد. اگر صرف توان و تلاش یک فرد عضو یک تیم در عملکرد کلی گروه به طور مشخص قابل اندازه گیری نباشد، تنبلی کردن رفتار نرمال اعضاء گروه خواهد بود. به این پدیده تنبلی گروهی (Social Loafing) گفته می شود.
وقتی افراد با هم کار می کنند کارایی کاهش می یابد و این خیلی غیر عادی نیست. این کاهش کارایی تا حدی است که عملکرد کلی تیم به طور کامل مختل نشود چون در شرایطی که تیم ببازد هیچ یک از افراد از عواقب آن ایمن نخواهد بود. افراد در تیم سطح تنبلی خود را طوری تنظیم می کنند که به طور مشخص بازنده بودن تیم به چشم نیاید.
تنبلی گروهی تنها در حوزه فعالیتهای فیزیکی نیست در حوزه ذهنی و روانی نیز هست. در یک جلسه هم اندیشی نیز هر چه تعداد اعضاء بیشتر باشد میزان مشارکت ما به طور طبیعی کاهش خواهد یافت. در واقع کمیت و کیفیت خروجی جلسه به طور خطی با تعداد اعضاء تغییر نخواهد کرد و از یک تعداد آستانه به بعد خروجی در سطح مشخصی خواهد ایستاد.
تنبلی گروهی و میزان آن بسیار وابسته به فرهنگ های مختلف اجتماعی است. در فرهنگهای عمدتا شرقی نظیر ژاپن و چین، که افراد تعلقات اجتماعی و گروهی بیشتری دارند، کارایی تیمها به میزان کمتری متاثر از پدیده تنبلی گروهی است و در فرهنگهای فردمحور نظیر آمریکا میزان تنبلی گروهی به مراتب بیشتر است. در فرهنگهای شرقی خاص مفهوم پذیرش مسئولیت مشترک و کارگروهی برجسته به نظر می رسد در صورتیکه در فرهنگهای غربی فردگرا، انگیزه کار افراد در گروهها با شاخصهای ارزیابی عملکرد و سود مشخص فردی در گروه، ارتقاء می یابد.
تنبلی گروهی پیامدهای جالب توجهی دارد. هیچ کس در یک گروه به تصور خود نمی خواهد پیامدهای منفی تصمیم گیریها و عملکرد گروهی را بپذیرد و مایل است (به ویژه زمانی که تیم باخته است) خود را پشت تصمیمات گروه پنهان کند Diffusion of Responsibility) ). از طرفی معمولا ریسک پذیری گروه از یک فرد مشخص بیشتر است. چرا که همه می دانند در صورتی که کارها خوب پیش نرود پیامدهای های آن گریبانگیر یک فرد نخواهد بودRisky Shift) ) این موضوع می تواند بسیار خطرناک باشد به ویژه در مورد تصمیمهای بسیار خاص، مانند هنگامی که قرار است راجع به شلیک اولین موشک اتمی تصمیم گیری شود.
ولی آیا رفتار تنبلی گروهی به مفهوم عدم کارایی تیمها است؟
پاسخ این سوال منفی است چرا که ما به جهت نیاز به تخصصهای متنوع در حوزه های مختلف و نیز آثار مثبت روانی همکاری بین افراد، الزام به تشکیل تیم داریم ولی جهت پرهیز از کاهش کارایی تیمی باید تا حد ممکن تیمهای کاری را در گروههای کوچکتر سازماندهی کنیم و به علاوه مکانیسم مشخصی برای اندازه گیری و ارزیابی عملکرد اعضاء تیم طراحی و اجراء کنیم.
شاید ضرب المثل "دیگی که برای من نجوشه، سر سگ توش بجوشه" نمایانگر شاخصه فرهنگی ما ایرانیان در فعالیتهای گروهی است. ما رفتارهای فردی و اجتماعی خود را متناسب با سودهای به شدت شخصی و کوتاه مدت تنظیم می کنیم و سوی چشمانمان در تشخیص منافع بلند اجتماعی به شدت ضعیف است. ما به طور آشکاری در فعالیتهای گروهی ضعیف ظاهر می شویم چون مسئولیت پذیری، تعهد، حس تعلق و همبستگی اجتماعی در جامعه اکنون ما در سطح مطلوبی نیست.
منبع： کتاب هنر شفاف اندیشیدن
📚 داستان موفقیت کارآفرینان RuralDevelopment:
@ruraldevelopment
به کانال توسعه روستایی ایران بپیوندید👆🖕🏻
آقای مهندس فرانسوی به نام رینگلمن که روی کارایی اسبها کار می کرد دریافت که قدرت حمل بار دو اسب با دو برابر قدرت حمل بار یک اسب برابر نیست. او این مطالعه را به رفتار گروهی انسانها نیز تعمیم داد. نتایج جالب توجه بود. اگر دو نفر در یک تیم طناب کشی حاضر شوند هر یک تا 93% توان خود را به کار خواهند گرفت. اگر طناب کشی بین گروههای سه نفره انجام شود هر یک از اعضاء تیم 85% توان خود را به کار خواهد گرفت، این عدد در مورد یک تیم هشت نفره برای هر فرد تنها 49% خواهد بود!
در روانشناسی اجتماعی ثابت شده است که کارایی گروهها و تیمهای کاری از جمع کارایی تک تک اعضاء گروه کمتر است. کاهش تلاش فرد در یک تیم ناشی از دیده نشدن است. در واقع افراد هنگامی حداکثر توان ذهنی و جسمی خود را به کار می گیرند که این تلاش به طور مشخص قابل سنجش و ارزیابی باشد. اگر صرف توان و تلاش یک فرد عضو یک تیم در عملکرد کلی گروه به طور مشخص قابل اندازه گیری نباشد، تنبلی کردن رفتار نرمال اعضاء گروه خواهد بود. به این پدیده تنبلی گروهی (Social Loafing) گفته می شود.
وقتی افراد با هم کار می کنند کارایی کاهش می یابد و این خیلی غیر عادی نیست. این کاهش کارایی تا حدی است که عملکرد کلی تیم به طور کامل مختل نشود چون در شرایطی که تیم ببازد هیچ یک از افراد از عواقب آن ایمن نخواهد بود. افراد در تیم سطح تنبلی خود را طوری تنظیم می کنند که به طور مشخص بازنده بودن تیم به چشم نیاید.
تنبلی گروهی تنها در حوزه فعالیتهای فیزیکی نیست در حوزه ذهنی و روانی نیز هست. در یک جلسه هم اندیشی نیز هر چه تعداد اعضاء بیشتر باشد میزان مشارکت ما به طور طبیعی کاهش خواهد یافت. در واقع کمیت و کیفیت خروجی جلسه به طور خطی با تعداد اعضاء تغییر نخواهد کرد و از یک تعداد آستانه به بعد خروجی در سطح مشخصی خواهد ایستاد.
تنبلی گروهی و میزان آن بسیار وابسته به فرهنگ های مختلف اجتماعی است. در فرهنگهای عمدتا شرقی نظیر ژاپن و چین، که افراد تعلقات اجتماعی و گروهی بیشتری دارند، کارایی تیمها به میزان کمتری متاثر از پدیده تنبلی گروهی است و در فرهنگهای فردمحور نظیر آمریکا میزان تنبلی گروهی به مراتب بیشتر است. در فرهنگهای شرقی خاص مفهوم پذیرش مسئولیت مشترک و کارگروهی برجسته به نظر می رسد در صورتیکه در فرهنگهای غربی فردگرا، انگیزه کار افراد در گروهها با شاخصهای ارزیابی عملکرد و سود مشخص فردی در گروه، ارتقاء می یابد.
تنبلی گروهی پیامدهای جالب توجهی دارد. هیچ کس در یک گروه به تصور خود نمی خواهد پیامدهای منفی تصمیم گیریها و عملکرد گروهی را بپذیرد و مایل است (به ویژه زمانی که تیم باخته است) خود را پشت تصمیمات گروه پنهان کند Diffusion of Responsibility) ). از طرفی معمولا ریسک پذیری گروه از یک فرد مشخص بیشتر است. چرا که همه می دانند در صورتی که کارها خوب پیش نرود پیامدهای های آن گریبانگیر یک فرد نخواهد بودRisky Shift) ) این موضوع می تواند بسیار خطرناک باشد به ویژه در مورد تصمیمهای بسیار خاص، مانند هنگامی که قرار است راجع به شلیک اولین موشک اتمی تصمیم گیری شود.
ولی آیا رفتار تنبلی گروهی به مفهوم عدم کارایی تیمها است؟
پاسخ این سوال منفی است چرا که ما به جهت نیاز به تخصصهای متنوع در حوزه های مختلف و نیز آثار مثبت روانی همکاری بین افراد، الزام به تشکیل تیم داریم ولی جهت پرهیز از کاهش کارایی تیمی باید تا حد ممکن تیمهای کاری را در گروههای کوچکتر سازماندهی کنیم و به علاوه مکانیسم مشخصی برای اندازه گیری و ارزیابی عملکرد اعضاء تیم طراحی و اجراء کنیم.
شاید ضرب المثل "دیگی که برای من نجوشه، سر سگ توش بجوشه" نمایانگر شاخصه فرهنگی ما ایرانیان در فعالیتهای گروهی است. ما رفتارهای فردی و اجتماعی خود را متناسب با سودهای به شدت شخصی و کوتاه مدت تنظیم می کنیم و سوی چشمانمان در تشخیص منافع بلند اجتماعی به شدت ضعیف است. ما به طور آشکاری در فعالیتهای گروهی ضعیف ظاهر می شویم چون مسئولیت پذیری، تعهد، حس تعلق و همبستگی اجتماعی در جامعه اکنون ما در سطح مطلوبی نیست.
منبع： کتاب هنر شفاف اندیشیدن
📚 داستان موفقیت کارآفرینان RuralDevelopment:
@ruraldevelopment
به کانال توسعه روستایی ایران بپیوندید👆🖕🏻
@ruraldevelopment
به کانال توسعه روستایی ایران بپیوندید👆🖕🏻
به کانال توسعه روستایی ایران بپیوندید👆🖕🏻
◀️گفتوگوی تاریخ ایرانی با حبیبالله زنجانی: اصلاحات ارضی تاثیر چندانی در مهاجرت به شهرها نداشت
http://tarikhirani.ir/Images/files/1358674323_Zanjani02.jpg
از نظر کارشناسان و پژوهشگران تاریخ معاصر ایران، یکی از پیامدهای اجرای اصلاحات ارضی، مهاجرت گسترده روستاییان به شهرهای بزرگ از جمله تهران بود. تاکنون در اغلب مقالات، گزارشها و پژوهشهای تحقیقی یکی از مهمترین دلایل بروز ناآرامیهای سیاسی دهه ۵۰، مهاجرت روستاییانی ذکر شده که در حاشیه شهرهای بزرگ بعد از تقسیم اراضی در دهه ۴۰ شمسی، مأوا گزیده بودند. طبق این نظریهها، حاشیهنشینان شهر تهران از جمله شهریار، اسلامشهر... از جمله مردمانی بودند که در اثر شکاف طبقاتی حاکم بر سالهای دهه ۵۰ علیه نظام پهلوی بپا خاستند.
دکتر حبیبالله زنجانی، استاد جمعیتشناسی دانشکده علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی معتقد است که مساله مهاجرت به شهرهای بزرگ، یکی از گمگشتههای جداول و آمارهای جمعیتی ایران در دهههای ۴۰ و ۵۰ است و چنین تفاوت فاحشی در سرشماریهای جمعیتی دیده نشده و مهاجرتی اینگونه پس از اصلاحات ارضی هرگز در ایران روی نداده است. گفتوگوی «تاریخ ایرانی» با این عضو انجمن بینالمللی مطالعات علمی جمعیت، مدیر مطالعات جمعیت و امور اجتماعی مرکز مطالعات و تحقیقات شهرسازی و معماری وزارت مسکن و شهرسازی و نویسنده کتابهایی چون «مهاجرت»، «جمعیت و شهرنشینی»، «تحلیل جمعیت شناختی» و «شناخت و تحلیل جمعیت در مطالعات روستایی»، نگاهی آماری در تحلیلها دادههایی است که موید نبود چنین مهاجرت گستردهای است.
گزارش کامل⬇️
http://tarikhirani.ir/fa/files/58/bodyView/604/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88%DB%8C.%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE.%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C.%D8%A8%D8%A7.%D8%AD%D8%A8%DB%8C%D8%A8%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87.%D8%B2%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%86%DB%8C:.%D8%A7%D8%B5%D9%84%D8%A7%D8%AD%D8%A7%D8%AA.%D8%A7%D8%B1%D8%B6%DB%8C.%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1.%DA%86%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C.%D8%AF%D8%B1.%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%AA.%D8%A8%D9%87.%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7.%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA.html
http://tarikhirani.ir/Images/files/1358674323_Zanjani02.jpg
از نظر کارشناسان و پژوهشگران تاریخ معاصر ایران، یکی از پیامدهای اجرای اصلاحات ارضی، مهاجرت گسترده روستاییان به شهرهای بزرگ از جمله تهران بود. تاکنون در اغلب مقالات، گزارشها و پژوهشهای تحقیقی یکی از مهمترین دلایل بروز ناآرامیهای سیاسی دهه ۵۰، مهاجرت روستاییانی ذکر شده که در حاشیه شهرهای بزرگ بعد از تقسیم اراضی در دهه ۴۰ شمسی، مأوا گزیده بودند. طبق این نظریهها، حاشیهنشینان شهر تهران از جمله شهریار، اسلامشهر... از جمله مردمانی بودند که در اثر شکاف طبقاتی حاکم بر سالهای دهه ۵۰ علیه نظام پهلوی بپا خاستند.
دکتر حبیبالله زنجانی، استاد جمعیتشناسی دانشکده علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی معتقد است که مساله مهاجرت به شهرهای بزرگ، یکی از گمگشتههای جداول و آمارهای جمعیتی ایران در دهههای ۴۰ و ۵۰ است و چنین تفاوت فاحشی در سرشماریهای جمعیتی دیده نشده و مهاجرتی اینگونه پس از اصلاحات ارضی هرگز در ایران روی نداده است. گفتوگوی «تاریخ ایرانی» با این عضو انجمن بینالمللی مطالعات علمی جمعیت، مدیر مطالعات جمعیت و امور اجتماعی مرکز مطالعات و تحقیقات شهرسازی و معماری وزارت مسکن و شهرسازی و نویسنده کتابهایی چون «مهاجرت»، «جمعیت و شهرنشینی»، «تحلیل جمعیت شناختی» و «شناخت و تحلیل جمعیت در مطالعات روستایی»، نگاهی آماری در تحلیلها دادههایی است که موید نبود چنین مهاجرت گستردهای است.
گزارش کامل⬇️
http://tarikhirani.ir/fa/files/58/bodyView/604/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88%DB%8C.%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE.%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C.%D8%A8%D8%A7.%D8%AD%D8%A8%DB%8C%D8%A8%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87.%D8%B2%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%86%DB%8C:.%D8%A7%D8%B5%D9%84%D8%A7%D8%AD%D8%A7%D8%AA.%D8%A7%D8%B1%D8%B6%DB%8C.%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1.%DA%86%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C.%D8%AF%D8%B1.%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%AA.%D8%A8%D9%87.%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7.%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA.html