انجمن علمی توسعه روستایی ایران با همکاری دانشگاه تربیت مدرس برگزار میکند:
سومین همایش ملی توسعه روستایی ایران
با تاکید بر الگوی اسلامی _ایرانی پیشرفت
زمان برگزاری: ۸اسفند۱۳۹۷
مکان برگزاری: دانشگاه تربیت مدرس
انجمن علمی توسعه روستایی ایران
@RuralDevelopment
سومین همایش ملی توسعه روستایی ایران
با تاکید بر الگوی اسلامی _ایرانی پیشرفت
زمان برگزاری: ۸اسفند۱۳۹۷
مکان برگزاری: دانشگاه تربیت مدرس
انجمن علمی توسعه روستایی ایران
@RuralDevelopment
#مشکلات_منطقه_دورودفرامان_کرمانشاه
👇👇👇
وضعیت تهیه آب آشامیدنی در هفت روستای منطقه دورودفرامان، گاپنام، دهکبود، سلیمانیه، زنگی چقا، شه ملکی، حاجی آباد، تپه شعبان از روستاهای منطقه دورودفرامان
۳ روز گذشته چرا کسی به فکر اهالی این منطقه نیست
انجمن علمی توسعه روستایی ایران
@RuralDevelopment
👇👇👇
وضعیت تهیه آب آشامیدنی در هفت روستای منطقه دورودفرامان، گاپنام، دهکبود، سلیمانیه، زنگی چقا، شه ملکی، حاجی آباد، تپه شعبان از روستاهای منطقه دورودفرامان
۳ روز گذشته چرا کسی به فکر اهالی این منطقه نیست
انجمن علمی توسعه روستایی ایران
@RuralDevelopment
Forwarded from انجمن علمی توسعه روستایی ایران
4_5794141199925249014.pdf
454.2 KB
دعوت نامه اعضای محترم هیئت رئیسه جهت شرکت در نشست اعضای هیئت رئیسه های انجمن های علمی کشور
انجمن علمی توسعه روستایی ایران
@RuralDevelopment
انجمن علمی توسعه روستایی ایران
@RuralDevelopment
Forwarded from انجمن علمی توسعه روستایی ایران
4_5794141199925249015.pdf
121.5 KB
Forwarded from انجمن علمی توسعه روستایی ایران
انجمن علمی توسعه روستایی ایران با همکاری دانشگاه تربیت مدرس برگزار میکند:
سومین همایش ملی توسعه روستایی ایران
با تاکید بر الگوی اسلامی _ایرانی پیشرفت
زمان برگزاری: ۸اسفند۱۳۹۷
مکان برگزاری: دانشگاه تربیت مدرس
انجمن علمی توسعه روستایی ایران
@RuralDevelopment
سومین همایش ملی توسعه روستایی ایران
با تاکید بر الگوی اسلامی _ایرانی پیشرفت
زمان برگزاری: ۸اسفند۱۳۹۷
مکان برگزاری: دانشگاه تربیت مدرس
انجمن علمی توسعه روستایی ایران
@RuralDevelopment
آیین نکوداشت دکتر عباس سعیدی پیشگام برنامهریزی توسعه فضایی برگزار شد
به گزارش روابط عمومی خانه اندیشمندان علوم انسانی آیین نکوداشت دکتر عباس سعیدی پیشگام برنامهریزی توسعه فضایی دوشنبه 26 آذر 97 با استقبال گرم و پرشور در سالن فردوسی خانه اندیشمندان برگزار شد.
گزارش کامل خبر در لینک زیر
http://khaneandishmandan.ir/index.php/50-نکوداشت-ها-و-بزرگداشتها/343-آیین-نکوداشت-دکتر-عباس-سعیدی-پیشگام-برنامهریزی-توسعه-فضایی-برگزار-شد
انجمن علمی توسعه روستایی ایران
@RuralDevelopment
به گزارش روابط عمومی خانه اندیشمندان علوم انسانی آیین نکوداشت دکتر عباس سعیدی پیشگام برنامهریزی توسعه فضایی دوشنبه 26 آذر 97 با استقبال گرم و پرشور در سالن فردوسی خانه اندیشمندان برگزار شد.
گزارش کامل خبر در لینک زیر
http://khaneandishmandan.ir/index.php/50-نکوداشت-ها-و-بزرگداشتها/343-آیین-نکوداشت-دکتر-عباس-سعیدی-پیشگام-برنامهریزی-توسعه-فضایی-برگزار-شد
انجمن علمی توسعه روستایی ایران
@RuralDevelopment
خانه اندیشمندان علوم انسانی
آیین نکوداشت دکتر عباس سعیدی پیشگام برنامهریزی توسعه فضایی برگزار شد
به گزارش روابط عمومی خانه اندیشمندان علوم انسانی آیین نکوداشت دکتر عباس سعیدی پیشگام برنامهریزی توسعه فضایی دوشنبه 26 آذ
4_5821240742755960086.pdf
416.2 KB
4_5821240742755960086.pdf
المپیاد جغرافیا برگزار می شود
انجمن علمی توسعه روستایی ایران
@RuralDevelopment
المپیاد جغرافیا برگزار می شود
انجمن علمی توسعه روستایی ایران
@RuralDevelopment
ایران و 99 رمز و راز(4)
یلدا و کریمسس.یکم
دکتر یداله کریمی پور استاد ژئوپلیتیک دانشگاه خوارزمی
آیا به گمانتان این تنها یک پیشامد خود بخودی است که آغاز های سال نو مسیحی، چینی و آیین های «هانوکای» یهودی و...با شب یلدای ایرانی، تقریبا همزمان شده است؟ اگر پاسختان به این پرسش منفی است، بدانید که راه بسیاری از پژوهشگران برجسته تاریخ دین و آیین ها را در پیش گرفته اید.
همان گونه که می دانید، آریایی ها که در منطقه ی شمال آسیای مرکزی و بلکه سیبری پراکنده بودند، 6 تا 7 هزاره پیش، آرام آرام و اندک اندک به دلیل سرما و یا حمله ی دیگر اقوام به جهات خاور، باختر و جنوب کوچیدند. گروه اخیر در خراسان نشیمن گرفتند. آنان دو خدای مشترک داشتند: اهورا مزدا و خدای فروتر اهورا میترا، که نماینده اش در زمین شمرده می شد. طی زمانی دراز، دو گروه از دو مسیر از انان که در خراسان ماندند و ما آن ها را به «پارت» می شناسیم، جدا شدند. گروهی با گذر از حاشیه ی لوت به کرانه ی خلیج فارس رسیدند و سپس در زاگرس میانی جاگرفتند، که « پارس» خوانده می شدند؛ و گروهی دیگر از حاشیه ی شمالی کویر نمک راه باختر در پیش گرفتند و سرانجام در زاگرس شمالی ماندند و «مادها» را تشکیل دادند.
پارس ها که از همان آغازها ی استقرار در خراسان، اهورامزدا را خدای بزرگ برگزیده و نقش دوم را به میترا داده بودند، در سراسر تاریخشان این باور را پاسداشتند و هم اکنون نیز نشانه های این گونه پرستش در همه ی آثارشان بس هویدا است، از تخت جمشید و نقش رجب گرفته تا نقش رستم و دیگر بر جای مانده ها. ولی مادها که اهورا میترا را خدای اصلی می دانستند، این خدا و آیین هایش را در دهها و بلکه صدها سال، با کوچ و بی کوچ، به آناتولی(ترکیه کنونی)، شمال عراق کنونی، بالکان و اروپای جنوبی بردند. امروزه می دانیم که بعد ها میترایی به آیینی تقریبا همه گیر در امپراتوری رم تبدیل می شود. گسترش و گستره ی «میتراییسم» تا سده های 3و بل 4 مسیحی در اروپا نیز دیده می شد. با وجود این که از سده ی اخیر ، مسیحیت دین رسمی بیزانس شد، ولی بسیاری از آداب و آیین ها و نمادهای دین پیشین(میترایی) نه تنها از میان نرفت، که زیر پوشش دین جدید و مذاهب برخاسته از آن به حیات خود ادامه داد و «می دهد». از جمله این آیین های بر جای مانده و رسوب کرده در فرهنگ اروپایی و بعدتر جهان مسیحیت و بلکه جهان، گزینش شب زایش میترا، به عنوان آغاز سال نو و تولد عیسی مسیح(ع) بود. از دیدگاه آریایی ها، میترا در درازترین شب سال، از میان شکافتن دو صخره سنگ برون آمد و جهان ظلمانی و در سیاهی فرو رفته را، نور و گرما و روشنی بخشید. یاد آوری می شود بر خلاف « سامی» ها ی یهودی باختر آسیا که در بیابان های گرم و تفیده نشیمن داشته و روز به دلیل گرمای بی امان خورشید، نشانه ی دوزخ و شبانگاهان مایه ی آرامش و حرکت بود، برای آریایی ها متاثر از سرمای جانسوز سیبری، روز و خورشید و گرمای بهار و تابستان، مایه ی رویش و گرمی و روشنایی، و شب نماد ظلمت و تیرگی و نداری بود.
برای بسیاری از پژوهشگران روشن است که زایش عیسی مسیح در نیمه ی نخست سال و بلکه در تابستان بوده است. به برگردان فارسی آیات خدای سبحان در سوره ی مریم، پیرامون زاییدن عیسی(ع) بنگرید:
پس مریم به عیسی باردار شد و با حمل خود از خانواده اش کناره گرفت و به مکانی دور رهسپار گشت. تا این که درد زایمان و را به تنه ی درخت خشکیده ی خرمایی که در آن جا بود کشانید. گفت: ای کاش پیش از این مرده بودم و به قدری ناچیز بودم که مرا به فراموشی می سپردند. پس عیسی مادرش را از زیر پایش، ندا داد که: اندوهگین مباش؛ همانا پروردگارت زیر پایت جوی آبی پدید آورده است. ساقه درخت خرما را به سوی خویش تکان بده که خرمایی «تازه» بر تو فرو می ریزاند. پس از آن خرمایی تازه بخور و...
هر کودک فلسطینی می داند که فصل خرمای تازه یا رطب، تابستان است و نه پایان دسامبر و آغاز های ژانویه در سر آغاز زمستان و اوجگیری سرما. پس با این احتساب چرا تولد مسیح و آغاز سال نو را به آغاز زمستان منتقل کردند؟!!!
ادامه دارد
انجمن علمی توسعه روستایی ایران
@RuralDevelopment
یلدا و کریمسس.یکم
دکتر یداله کریمی پور استاد ژئوپلیتیک دانشگاه خوارزمی
آیا به گمانتان این تنها یک پیشامد خود بخودی است که آغاز های سال نو مسیحی، چینی و آیین های «هانوکای» یهودی و...با شب یلدای ایرانی، تقریبا همزمان شده است؟ اگر پاسختان به این پرسش منفی است، بدانید که راه بسیاری از پژوهشگران برجسته تاریخ دین و آیین ها را در پیش گرفته اید.
همان گونه که می دانید، آریایی ها که در منطقه ی شمال آسیای مرکزی و بلکه سیبری پراکنده بودند، 6 تا 7 هزاره پیش، آرام آرام و اندک اندک به دلیل سرما و یا حمله ی دیگر اقوام به جهات خاور، باختر و جنوب کوچیدند. گروه اخیر در خراسان نشیمن گرفتند. آنان دو خدای مشترک داشتند: اهورا مزدا و خدای فروتر اهورا میترا، که نماینده اش در زمین شمرده می شد. طی زمانی دراز، دو گروه از دو مسیر از انان که در خراسان ماندند و ما آن ها را به «پارت» می شناسیم، جدا شدند. گروهی با گذر از حاشیه ی لوت به کرانه ی خلیج فارس رسیدند و سپس در زاگرس میانی جاگرفتند، که « پارس» خوانده می شدند؛ و گروهی دیگر از حاشیه ی شمالی کویر نمک راه باختر در پیش گرفتند و سرانجام در زاگرس شمالی ماندند و «مادها» را تشکیل دادند.
پارس ها که از همان آغازها ی استقرار در خراسان، اهورامزدا را خدای بزرگ برگزیده و نقش دوم را به میترا داده بودند، در سراسر تاریخشان این باور را پاسداشتند و هم اکنون نیز نشانه های این گونه پرستش در همه ی آثارشان بس هویدا است، از تخت جمشید و نقش رجب گرفته تا نقش رستم و دیگر بر جای مانده ها. ولی مادها که اهورا میترا را خدای اصلی می دانستند، این خدا و آیین هایش را در دهها و بلکه صدها سال، با کوچ و بی کوچ، به آناتولی(ترکیه کنونی)، شمال عراق کنونی، بالکان و اروپای جنوبی بردند. امروزه می دانیم که بعد ها میترایی به آیینی تقریبا همه گیر در امپراتوری رم تبدیل می شود. گسترش و گستره ی «میتراییسم» تا سده های 3و بل 4 مسیحی در اروپا نیز دیده می شد. با وجود این که از سده ی اخیر ، مسیحیت دین رسمی بیزانس شد، ولی بسیاری از آداب و آیین ها و نمادهای دین پیشین(میترایی) نه تنها از میان نرفت، که زیر پوشش دین جدید و مذاهب برخاسته از آن به حیات خود ادامه داد و «می دهد». از جمله این آیین های بر جای مانده و رسوب کرده در فرهنگ اروپایی و بعدتر جهان مسیحیت و بلکه جهان، گزینش شب زایش میترا، به عنوان آغاز سال نو و تولد عیسی مسیح(ع) بود. از دیدگاه آریایی ها، میترا در درازترین شب سال، از میان شکافتن دو صخره سنگ برون آمد و جهان ظلمانی و در سیاهی فرو رفته را، نور و گرما و روشنی بخشید. یاد آوری می شود بر خلاف « سامی» ها ی یهودی باختر آسیا که در بیابان های گرم و تفیده نشیمن داشته و روز به دلیل گرمای بی امان خورشید، نشانه ی دوزخ و شبانگاهان مایه ی آرامش و حرکت بود، برای آریایی ها متاثر از سرمای جانسوز سیبری، روز و خورشید و گرمای بهار و تابستان، مایه ی رویش و گرمی و روشنایی، و شب نماد ظلمت و تیرگی و نداری بود.
برای بسیاری از پژوهشگران روشن است که زایش عیسی مسیح در نیمه ی نخست سال و بلکه در تابستان بوده است. به برگردان فارسی آیات خدای سبحان در سوره ی مریم، پیرامون زاییدن عیسی(ع) بنگرید:
پس مریم به عیسی باردار شد و با حمل خود از خانواده اش کناره گرفت و به مکانی دور رهسپار گشت. تا این که درد زایمان و را به تنه ی درخت خشکیده ی خرمایی که در آن جا بود کشانید. گفت: ای کاش پیش از این مرده بودم و به قدری ناچیز بودم که مرا به فراموشی می سپردند. پس عیسی مادرش را از زیر پایش، ندا داد که: اندوهگین مباش؛ همانا پروردگارت زیر پایت جوی آبی پدید آورده است. ساقه درخت خرما را به سوی خویش تکان بده که خرمایی «تازه» بر تو فرو می ریزاند. پس از آن خرمایی تازه بخور و...
هر کودک فلسطینی می داند که فصل خرمای تازه یا رطب، تابستان است و نه پایان دسامبر و آغاز های ژانویه در سر آغاز زمستان و اوجگیری سرما. پس با این احتساب چرا تولد مسیح و آغاز سال نو را به آغاز زمستان منتقل کردند؟!!!
ادامه دارد
انجمن علمی توسعه روستایی ایران
@RuralDevelopment
ایران و 99 رمز و راز(4)
یلدا و کریسمس.دوم
دکتر یداله کریمی پور استاد جغرافیای سیاسی دانشگاه خوارزمی
امپراتوری رم که در سده ی 4 میلادی مسیحیت را به عنوان دین رسمی پذیرفت، نمی توانست سالنامه ی کهن خود را که بین مردم و در دستگاه دولت جا افتاده بود، تغییر دهد. پس بهتر دید که روز زایش خورشید یا مهر را، روز تولد عیسی داننسته و آن را مبدا تاریخ بداند، بی آن که خطری کرده باشد. دهها، صدها و بلکه هزاران نمونه در تاریخ ادیان به چشم می خورد که آیین ها ی دینی برای جا افتادن در میان مردم، خود را با عرف تطبیق داده اند.
در فرهنگ نامه ی بریتانیکا در این زمینه آمده است: «پژوهشگران باورمندند که مسیحیت غربی، چارچوب بنیادی خود را که به این دین پایداری و شکل بخشیده است، به مذاهب پیش از خود، به ویژه میتراییسم مدیون است؛ و برای نمونه بسیاری از از بقایای مراسم و جشن های پیش از مسیحیت، به ویژه کریسمس را در خود نگاه داشته است».
فرانتس کومون، باستان شناس بلژیکی مورد استناد جهانی و بنیانگذار «میتراپژوهی مدرن» و دیگر میتراپژوهان هم اندیشه اش،آیین میتراییسم روم باستان را«کاملا» بر گرفته از آیین مزدیسنا و ایزد بانوی ایرانی مهر یا همان میترا می داند. در واقع کریسمس و یلدا، نمونه های کوچکی از بسیاری باورها، افسانه و اسطوره ها و آیین های مشترکی می باشند که ملت ها و مذهب ها را در چارچوبی صلح آمیز، به عنوان میراث مشترک بشریت به یکدیگر پیوند می دهد.
یاد آوری این نکته مفید است که، بر پایه ی گفته ابو ریحان بیرونی در آثارالباقیه، یلدا، شب زایش « میلاد اکبر» یا زایش خورشید است. بهتر است بر پایه ی عرف در شب یلدا، ما هم با تفالی از حضرت حافظ ،یادداشت را به پایان برسانیم:
بر سر آنم که گر زدست برآید
دست به کاری زنم که غصه سر آید
خلوت دل نیست جای صحبت اضداد
دیو چو بیرون رود فرشته درآید
صحبت حکام ظلمت شب یلداست
نور ز خورشید جوی بو که بر آید
انجمن علمی توسعه روستایی ایران
@RuralDevelopment
یلدا و کریسمس.دوم
دکتر یداله کریمی پور استاد جغرافیای سیاسی دانشگاه خوارزمی
امپراتوری رم که در سده ی 4 میلادی مسیحیت را به عنوان دین رسمی پذیرفت، نمی توانست سالنامه ی کهن خود را که بین مردم و در دستگاه دولت جا افتاده بود، تغییر دهد. پس بهتر دید که روز زایش خورشید یا مهر را، روز تولد عیسی داننسته و آن را مبدا تاریخ بداند، بی آن که خطری کرده باشد. دهها، صدها و بلکه هزاران نمونه در تاریخ ادیان به چشم می خورد که آیین ها ی دینی برای جا افتادن در میان مردم، خود را با عرف تطبیق داده اند.
در فرهنگ نامه ی بریتانیکا در این زمینه آمده است: «پژوهشگران باورمندند که مسیحیت غربی، چارچوب بنیادی خود را که به این دین پایداری و شکل بخشیده است، به مذاهب پیش از خود، به ویژه میتراییسم مدیون است؛ و برای نمونه بسیاری از از بقایای مراسم و جشن های پیش از مسیحیت، به ویژه کریسمس را در خود نگاه داشته است».
فرانتس کومون، باستان شناس بلژیکی مورد استناد جهانی و بنیانگذار «میتراپژوهی مدرن» و دیگر میتراپژوهان هم اندیشه اش،آیین میتراییسم روم باستان را«کاملا» بر گرفته از آیین مزدیسنا و ایزد بانوی ایرانی مهر یا همان میترا می داند. در واقع کریسمس و یلدا، نمونه های کوچکی از بسیاری باورها، افسانه و اسطوره ها و آیین های مشترکی می باشند که ملت ها و مذهب ها را در چارچوبی صلح آمیز، به عنوان میراث مشترک بشریت به یکدیگر پیوند می دهد.
یاد آوری این نکته مفید است که، بر پایه ی گفته ابو ریحان بیرونی در آثارالباقیه، یلدا، شب زایش « میلاد اکبر» یا زایش خورشید است. بهتر است بر پایه ی عرف در شب یلدا، ما هم با تفالی از حضرت حافظ ،یادداشت را به پایان برسانیم:
بر سر آنم که گر زدست برآید
دست به کاری زنم که غصه سر آید
خلوت دل نیست جای صحبت اضداد
دیو چو بیرون رود فرشته درآید
صحبت حکام ظلمت شب یلداست
نور ز خورشید جوی بو که بر آید
انجمن علمی توسعه روستایی ایران
@RuralDevelopment