🔶 جنگ مکانیزه هنوز زنده است؛ اما مشروط و سخت‌تر از همیشه

🔹 از زمان عقب‌نشینی روسیه از کی‌یف در سال ۲۰۲۲، این ادعا بارها تکرار شده که عصر جنگ مکانیزه به پایان رسیده است. میدان نبرد اوکراین، با شباهت‌هایی نگران‌کننده به جنگ جهانی اول اما با فناوری‌های قرن بیست‌ویکمی، این تصور را تقویت کرده؛ جایی که پهپادها، حسگرها و آتش دقیق، هر حرکت زرهی را به‌سرعت افشا و تنبیه می‌کنند. اما مسئله اصلی مرگ جنگ مکانیزه نیست؛ بلکه «شرایط‌مند شدن» آن است. جنگ مکانیزه دیگر قاعده نیست، بلکه استثناست؛ ابزاری که فقط در پنجره‌های کوتاه، شکننده و به‌سختی ایجادشده جواب می‌دهد.

🔹 تجربه عراق ۲۰۰۳ نشان می‌دهد موفقیت زرهی به برتری کامل اطلاعاتی، هوایی، لجستیکی و فرماندهی وابسته بود؛ مزایایی که امروز تقریباً از بین رفته‌اند. در اوکراین، نه روسیه و نه اوکراین توان ایجاد چنین برتری پایداری را ندارند. نتیجه، میدان نبردی شفاف است که در آن غافلگیری نادر، تمرکز نیرو پرهزینه و نفوذ عمیق تقریباً ناممکن شده است. با این حال، داده‌ها نشان می‌دهند هرگاه پنجره‌ای کوتاه از فریب، اختلال الکترونیک، برتری آتش و هماهنگی سلاح‌های ترکیبی ایجاد شده، حملات مکانیزه همچنان توانسته‌اند خط دفاع را بشکنند؛ حتی اگر این موفقیت‌ها محدود و موقتی بوده باشند.

🔹 شکست ضدحمله اوکراین در تابستان ۲۰۲۳ و موفقیت محدودتر آن در کورسک، یک پیام مشترک دارد: در میدان نبرد امروز، زرهی‌ها زمانی می‌جنگند که «پنجره فرصت» ساخته شود، نه زمانی که صرفاً آماده حرکت‌اند. بار اصلی دیگر بر دوش تانک نیست، بلکه بر توان ایجاد فریب، کورسازی حسگرهای دشمن، جنگ الکترونیک، پهپادها و هماهنگی چنددامنه‌ای است. پنهان‌کاری دیگر به معنای مخفی‌کردن نیرو نیست؛ بلکه پنهان‌کردن نیت است.

🔹 برای ارتش‌ها، درس روشن است: سرمایه‌گذاری صرف روی پلتفرم‌های سنگین کافی نیست. جنگ مکانیزه آینده به ارتشی نیاز دارد که بتواند در لحظه، پنجره‌ای بسازد، با ضربه‌ای سریع از آن عبور کند و پیش از واکنش دشمن پراکنده شود. پهپادها، هوش مصنوعی، جنگ الکترونیک، لجستیک تاب‌آور و آموزش واقع‌گرایانه، شرط بقا و پیروزی‌اند. تانک‌ها نمرده‌اند، اما بدون این اکوسیستم، به اهدافی گران‌قیمت تبدیل می‌شوند.

🔹 جمع‌بندی ساده است اما تلخ: جنگ مکانیزه دیگر تعیین‌کننده دائمی جنگ‌ها نیست، اما همچنان تنها ابزاری است که می‌تواند در لحظه مناسب، زمین را تصرف کند و سرنوشت نبرد را تغییر دهد. آینده از آنِ ارتشی است که بتواند این لحظه‌ها را بسازد و به‌موقع از آن‌ها استفاده کند؛ نه ارتشی که منتظر تکرار جنگ‌های گذشته بماند.
https://news.1rj.ru/str/RASTAKHIZ_Discussion_Club/273126
#جنگ_زمینی
#جنگ_مکانیزه

@RASTAKHIZ_PERSIAN

توصیه میکنم چند دقیقه وقت بگذارید و حتما مطالعه کنید، نگرش جالب و قابل تاییدی را نسبت به آنچه پیرامون اثر بخشی زرهی و عملکرد زرهی در نبرد های امروزی است، مطرح کرده اند.

انتظار حفظ عملکرد از زرهی در میدانی که پوشش پدافندی، هوایی و ....... وجود ندارد امری غیر معقول و غیر منطقی است. زرهی، مکانیزه و به طور کلی هر نوعی از یگان و نیرویی را در یک چهارچوب و قالب مشخص باید دید.

زرهی و مکانیزه را در چهارچوب رزم ترکیبی باید دید و در قالب استراتژی و تاکتیک های مناسب. در غیر اینصورت همان چیزی خواهد بود که از زرهی غربی اوکراین در جنگ این کشور دیده ایم، استفاده زرهی در قالب انفرادی به جای رزم ترکیبی و در نبود پوشش هوایی و پدافندی و ............. که نتیجه آن مشخص است!

@SNTankograd

درود بر شما، صبح بخیر🌺 گویند که آقای حسینی (ابو آبرامز) این محصول را برای خودشان سفارش داده اند!😊

#نیازمندی

@SNTankograd

اثر ترکش بر بدنه سامانه پدافندی خودکششی M163 تایلند در جریان جنگ اخیر با کامبوج. شاسی همان ام 113 است با زره آلومینیومی و آنچه که در اینجا دیده میشود، تکرار درس آموخته ای از جنگ اوکراین است، اینکه تهدید ترکش و تهدیدات ترکش زای امروزی را باید بیش از پیش و به مراتب بیش از گذشته جدی گرفت.

این مسئله به ویژه برای ادوات زرهی سبک و زره پوش هایی با ساختارهای آسیب پذیرتر حفاظتی نظیر زره های آلومینیومی بیشتر باید مورد توجه قرار گیرد. امروزه ما با مهمات ترکش زایی رو به رو هستیم که با بهره گیری از طراحی ترکش های از پیش آماده از جنس های تنگستنی و فولاد سخت، در حد مرمی مهمات کالیبر پایین از امکان نفوذ در زره برخوردارند.

به طور کلی در جریان تعیین الزامات و استاندارد های حفاظتی برای ادوات زرهی امروزی، سطح حفاظت در برابر تهدیدی نظیر ترکش ها را باید به طور کلی مورد تجدید نظر قرار داد و سطح بالاتری از اثر بخشی را برای این نوع از تهدید برای آن در نظر گرفت!

#حفاظت
#درس_آموخته

@SNTankograd

به عنوان مثال در ارتش آمریکا مقوله blood support detachment مطرح است که در این قالب، خودروهای پشتیبان خون برای تامین نیازهای واحد های نظامی تدارک دیده میشوند و ........

یا در برخی ارتش ها کامیون‌های یخچال‌دار نظامی یا همان Refrigerated Tactical Trucks مجهز به سیستم برق پشتیبان و شمار دیگری از الزامات، به عنوان حامل خون و فراورده های خونی مورد استفاده قرار میگیرند.

شاید برای برخی سوال باشد که نقش آمبولانس های نظامی در این میان چیست؟ باید عرض کنم که وظیفه اصلی آن‌ها جابجایی خون در حجم بالا نیست و آمبولانس های نظامی در حقیقت توزیع‌کننده نهایی خون و فراورده های خونی هستند نه تامین کننده حجم بالای آن ها.

آمبولانس های نظامی هم برای نگهداری واحد های خون به صورت محدود نیازمند تجهیزاتی هستند از جمله جعبه ساعت طلایی یا همان Golden Hour Box که می‌توانند دمای خون را بدون نیاز به برق، تا ۴۸ تا ۷۲ ساعت در سخت‌ترین شرایط محیطی ثابت نگه دارند، دستگاه‌های گرم‌کننده خون یا Blood Warmers برای رساندن خون به دمای مناسب جهت تزریق به بدن و ..........

مبحث به شدت تخصصی است و از این جهت که حقیر دانش کافی را در این زمینه ندارم از توضیح بیشتر عاجز و معذور هستم 🌷

@SNTankograd

🔰 کارگاه مطالعات و تحقیقات راهبردی / دشمن شناسی

💢 شناخت توان عملیات ویژه نیروهای دفاعی صهیون | IDF SPECIAL UNITS

▪️مرور کلی

🔹ریشه‌ی نیروهای عملیات ویژه صهیون به پیش از تأسیس دولت در سال بازمی‌گردد وقتی که تحت حکومت عثمانی‌ها، مهاجران یهودی شروع به تأسیس سازمان‌های دفاع محلی مانند «هاشومر» کردند و آداب و رسوم بدوی را پذیرفته، لباس‌های بدوی می‌پوشیدند و ترجیح می‌دادند سوار بر اسب بجنگند.

🔹هاشومر به عنوان پایه‌ای برای سازمان دفاع سراسری، «هاگانا» که در دوران قیومیت بریتانیا در فلسطین تأسیس شد، عمل کرد. این سازمان بعدها با تأسیس دولت اسرائیل در سال ۱۹۴۸ به نیروهای دفاعی اسرائیل (IDF) تبدیل شد.

🔹با این حال، احتمالاً اولین معادل یهودی آنچه اکنون به عنوان نیروهای عملیات ویژه می‌شناسیم، در واقع توسط بریتانیایی‌ها در طول جنگ جهانی دوم شکل گرفت.

🔹تهدیدات جدیدی در حال ظهور بودند زیرا نیروهای اروین رومل، فرمانده Afrikakorps ، به مصر نزدیک می‌شدند و رژیم ویشی کنترل سوریه و لبنان را در اوایل سال ۱۹۴۱ به دست گرفت.

🔹بریتانیایی‌ها که احساس محاصره می‌کردند، احساس کردند که به همکاری جمعیت یهودی در فلسطین نیاز دارند. بریتانیایی‌ها با سازمان دفاع یهودی هاگانا، همکاری کردند تا نیروی کماندویی از پیشاهنگان و یورش‌گران به نام «پالماخ» ایجاد کنند.

🏴‍☠️ join us ⟩ گریلا آکادمی

🔻شرط «بصیرت»: بیعت با توهمات راهبردی

شرط «بصیرت» در نظام حکومتی ایران، اعلام بیعت با مجموعه‌ای از توهمات محوری است. توهماتی از جنس «منافع ملی هزینه کردن در سوریه و ونزوئلا»، «تغییر معادلات به نفع 'محور مقاومت' بعد از ۷ اکتبر»، «بی‌اثر بودن تحریم‌ها بر کشور»، «بازدارندگی راهبردی از طریق غنی‌سازی یا حزب‌الله»... و امثالهم.

پذیرش رسمی اصول اعتقادی‌ فوق، به مثابه بیان شهادتین، افراد را به طور خودکار به خانواده «خواص با بصیرت» وارد می کند. اما هر گونه تردید در نتایج عملی این جنس توهمات، شهروندان را مستقیما در زمره بی‌بصیرتان مرعوب، بی‌عزت و بی‌غیرت قرار می‌دهد.

@HosseinBastaniChannel

آنچه که حسین باستانی مطرح کرده نه صرفا در سطح شهروند که در سطح مسئولین لشکری و کشوری نیز دقیقا و به صورت کامل صدق میکند! یکی از شروط بالا رفتن و ترفیع برای نظامی، پذیرش و تایید محض و کامل توهمات راهبردی است به ویژه در حوزه نظامی و توان نظامی

@SNTankograd

بخش هشتم

در حالی که آلمان بر کیفیت تانک‌های سنگین و سرعت پیشروی تکیه داشت، متفقین به ویژه آمریکایی‌ها با اتکا به قدرت آتش توپخانه، انعطاف‌ پذیری پیاده‌ نظام و شکارچیان تانک تخصصی، توانستند مزیت کیفی زرهی آلمان را خنثی کنند. دکترین دفاعی آمریکا در آردن، که در ابتدا به دلیل غافلگیری و پراکندگی یگان‌ها دچار شوک شد، به سرعت بر پایه ایستادگی در نقاط کلیدی و استفاده حداکثری از قدرت آتش غیر مستقیم شکل گرفت؛ آمریکایی‌ها برخلاف اروپایی‌ها، بر استفاده از پلتفرم شکارچی تانک سریع و سبک مانند M10 و M18 Hellcat تأکید داشتند، ادواتی که هر چند در برابر تایگرها آسیب‌ پذیر بودند اما سرعت و قدرت مانور آن‌ها به شکارچیان تانک آمریکایی اجازه می‌داد تا از نقاطی تانک‌های آلمانی را هدف قرار دهند که از زره ضعیف تری برخوردار بودند و از نقاط ضعف زره آن‌ها بهره ببرند.

نقش پیاده‌ نظام و توپخانه در این دفاع تعیین‌ کننده بود، چرا که پیاده‌ نظام آمریکایی با وجود کم‌ تجربگی در برخی بخش‌ها به سرعت آموخت که چگونه با استفاده از مین‌ها، بازوکا و نارنجک‌های ضد زره، ستون‌های زرهی آلمان را در گلوگاه‌ها متوقف کند و این توقف‌ها بلافاصله با آتش متمرکز توپخانه پاسخ داده می‌شد. توپخانه آمریکا که از نظر تعداد و دقت برتری مطلق داشت، به عنوان یک عامل موثر بر ضد قوای زرهی رایش به صورت غیر مستقیم عمل می‌کرد و هنگامی که یگان‌های زرهی آلمان متوقف می‌شدند بارانی از گلوله‌های توپخانه بر سر آنها فرود می‌آمد که نه تنها تلفات انسانی و مادی وارد می‌کرد، بلکه فشار روانی شدیدی بر خدمه تانک‌ها وارد می‌ساخت و عملیات نجات و تعمیر را عملاً غیر ممکن می‌کرد.

در نبرد دوم آردن آلمان همچنان بر نبرد تانک در برابر تانک و نفوذ سریع تمرکز داشت در حالی که متفقین به یک دفاع چند لایه و ترکیبی روی آورده بودند؛ در واقع فرماندهان آلمانی نتوانستند در آردن به درستی تأثیر قدرت آتش ترکیبی متفقین را در نظر بگیرند و واحد‌های زرهی آلمان در نهایت در برابر سیستم دفاعی یکپارچه متفقین (متشکل از پیاده‌ نظام، توپخانه، شکارچیان تانک و در نهایت نیروی هوایی) شکست خوردند.

Babak

#جنگ_جهانی_دوم
#آلمان

@SNTankograd

بخش نهم (پایانی)

مه غلیظ و پوشش ابری سنگین که پروازهای شناسایی و تهاجمی متفقین را مختل کرده بود به آلمان این فرصت را داد تا در تاریخ ۱۶ دسامبر، به صورت غافلگیرانه تهاجم خود را آغاز کند و این آرامش موقت در آسمان یکی از عوامل اصلی بود که هیتلر را به اجرای این عملیات ترغیب کرد با این توهم که می‌تواند برتری هوایی متفقین را برای مدتی کافی نادیده بگیرد اما طولی نکشید که شرایط جوی مساعد شد و برتری هوایی متفقین به یکی از عوامل تعیین‌ کننده در فروپاشی نهایی قوای زرهی آلمان تبدیل شد.

در روز ۲۳ دسامبر با بهبود نسبی شرایط جوی، نیروی هوایی متفقین با تمام قوا وارد عمل شد و هزاران فروند هواگرد از جمله جنگنده‌هایی همچون P-47 Thunderbolt و Hawker Typhoon در نقش جنگنده/بمب افکن به شکار ستون‌های زرهی آلمان در جاده‌های آردن پرداختند؛ این حملات هوایی که به دلیل توقف ستون‌های زرهی در گلوگاه‌ها و بحران سوخت به اهداف ثابت تبدیل شده بودند مرگ تدریجی ستون‌های زرهی را رقم زد چرا که هواگردها با استفاده از راکت‌ها و مسلسل‌های سنگین نه تنها تانک‌ها و خودروهای زرهی را منهدم می‌کردند، بلکه کامیون‌های سوخت و مهمات را نیز هدف قرار می‌دادند و اینگونه فروپاشی لجستیکی آلمان را تسریع می‌ بخشیدند.

تأثیر این برتری هوایی فراتر از تلفات مادی بود زیرا این حملات روحیه و توان عملیاتی خدمه زرهی آلمان را به شدت تضعیف کرد و خدمه تانک که در فضای بسته و آسیب‌ پذیر تانک‌های خود در برابر حملات هوایی قرار داشتند تحت فشار روانی مداوم بودند و همین امر نیز به فرسایش خدمه زرهی آلمان منجر شد که در این مقطع از جنگ غیر قابل‌ جبران بود.

در سال ۱۹۴۴ آلمان دیگر قادر به جایگزینی خدمه با تجربه و افسران زرهی ماهر نبود و خدمه جدید که با عجله آموزش دیده بودند فاقد مهارت‌های تاکتیکی و فنی لازم برای کار با تانک‌های پیچیده‌ای مانند تایگر ۲ بودند؛ هر تانکی که منهدم می‌شد نه تنها یک سرمایه مادی، بلکه یک سرمایه انسانی ارزشمند نیز از بین می‌‌رفت و نابودی این خدمه با تجربه در آردن به معنای نابودی آخرین ذخایر کیفی ورماخت چه از لحاظ تجهیزات و چه از لحاظ نیروی انسانی کار آزموده بود. این تلفات به ویژه در یگان‌های نخبه SS شکافی عمیق در توان رزمی آلمان ایجاد کرد که تا پایان جنگ هرگز پر نشد و آردن در واقع گورستان آخرین نسل از متخصصان نبرد زرهی آلمان بود که با مرگ آن‌ها تقریباً اندیشه مانور زرهی آلمان نیز به طور عملی به پایان رسید.

Babak

#جنگ_جهانی_دوم
#آلمان

@SNTankograd

درود بر شما وقت بخیر🌺 6 سال گذشت از آن جنایتی که عاملان اصلی اش به چرخش ایام چندی پیش مجازات شدند! هرگز فراموش نخواهیم کرد!

#هواپیمای_اوکراینی

@SNTankograd

ترکیبی از تقریبا همه چیز بر روی تانک T-80BVM. همانطور که پیشتر نیز مورد اشاره قرار گرفته، مولتی روتور انتحاری یک تهدید فناورانه است و از طریق فناوری باید با آن مقابله کرد نه ابتکاراتی از این دست اما مشکل روسیه این است که پاسخ فناورانه را دارد اما بودجه و پول لازم برای عملیاتی کردن و زیر ساخت لازم برای تولید آن را ندارد!

برخلاف ادعای برخی مقامات روسیه در خصوص تجهیز تانک های ارتش این کشور به سامانه های حفاظت فعال در سال گذشته میلادی و نمایش یک یا دو عکس از اجرا بر روی تانک ها (که در قالب آزمایشی صورت گرفته بود و نه عملیاتی)، روس ها امکان تامین این سامانه ها در تعداد بالا برای تانک های خود را ندارند.

دلیل آن که پیشتر عرض شد به صورت واضح و مشخص نبود بودجه لازم است و در کنار آن زیر ساخت هایی که بتوان از طریق آن ها، سامانه های حفاظت فعال را به صورت انبوه با قیمت مناسب به تولید رساند. روس ها به جز یک مقطع کوتاه در دوران اتحاد جماهیر شوروی، در هیچ مقع زمانی دیگری از خطوط تولید لازم برای تولید انبوه سامانه های حفاظت فعال برخوردار نبوده اند و هیچ یک از طرح های آن قابلیت ارائه انبوه نداشته است.

#حفاظت

@SNTankograd

در سال 2022 میلادی اگر کسی این مسئله را مطرح می کرد که جنگ روسیه با اوکراین این همه به طول خواهد انجامید و در سالهای 2025 / 2026 کار به جایی برسد که ارتش روسیه سربازان خود را با اسب به میدان بیاورد قطعا می گفتند دچار توهم شدید شدیم ولی خوب روزگار عجیب برنامه هایی داشت !

🇮🇷📝 @defence_news 📝🇮🇷

آنچه که در این پست میبینید در حقیقت چیزی است که تحت عنوان "توهم ارتش دوم دنیا" میتوان آن را مطرح کرد، به یک تعبیر برداشت کاملا اشتباه و غیر منطبق با واقعیت از توان نظامی کشور روسیه.

صد البته اشتباه نشود، این به معنی ضعیف بودن ارتش روسیه نیست و ارتش روسیه در شرایط فعلی هم همچنان از قدرتمند ترین ارتش های دنیا محسوب میشود اما مسئله این است که یک ارتش سطح اول و درجه یک نیست.

پیش از این آنچه در تصور بسیاری از جمله خود بنده وجود داشت این بود که امواج زرهی روس ها خاک اوکراین را در نوردیده و به سرعت به مرز های اروپای غربی خواهند رسید در حالی که زهی خیال باطل.

در نهایت مسئله ای که میبایست مد نظر قرار داد این است که توان نظامی اوکراینی ها را نباید دست کم و کوچک گرفت. اوکراین به ویژه پس از سرازیر شدن کمک های فراوان غرب، به یکی از کشورهای قدرتمند در حوزه نظامی تبدیل شده و آنچه اوکراینی ها در مقابل روسیه انجام داده اند گویای این مسئله است.

کمتر کشوری در دنیا را میتوان مثال زد که بتوانند در مقابل روسیه کاری را انجام بدهند که اوکراینی ها انجام دادند و این یعنی در اختیار داشتن توان قابل توجه نظامی.

@SNTankograd

یک سمت دیگر ماجرا این است که ضربه ای که در اثر جنگ اوکراین به هیبت و هیمنه نظامی روس ها وارد شد به حدی شدید است که میتوان یکی از بزرگترین موارد شکست روسیه در جنگ اوکراین را همین مسئله دانست!

روس ها در جریان مراسم رژه میدان سرخ، یک تصویر اتو کشیده، ویترین زیبا و قدرت خلل ناپذیر به نمایش میگذاشتند که با آنچه در میدان عمل اوکراین دیده شد زمین تا آسمان تفاوت داشت و همین مسئله برای روس ها شدیدا گران تمام شد.

یکی از مهمترین ضعف هایی که از روس ها در طول جنگ دیده شد در سطح فرماندهی و مدیریت میدانی جنگ بود، به وضوح مشخص شد که این ارتش بزرگ و پر تعداد از نظر واحد های نظامی، تهی از فرماندهان قابل و کارآمد است و بیش از کارآمدی ما فرماندهان متهوری را میبینیم که تصمیمات آن ها در میدان و خارج از میدان باعث وقوع فاجعه برای نیروهای تحت امر خود میشود!

#روسیه
#بررسی

@SNTankograd