دانشگاه، صرفاً محل برگزاری کلاس نیست؛ بلکه فضایی آموزشی، پژوهشی و زیستی است که دسترسی به امکانات آن، از جمله خوابگاه، کتابخانه، فضاهای مطالعاتی و حضور فیزیکی در محیط دانشگاه، از حقوق بدیهی و قانونی دانشجویان به شمار می‌رود. بسیاری از ما با سال‌ها تلاش علمی، این دانشگاه را انتخاب کرده‌ایم تا از ظرفیت‌های آموزشی و رفاهی آن بهره‌مند شویم و محروم‌سازی دانشجویان از این امکانات، بدون ارائه دلایل روشن، موجه و قانونی، نقض آشکار این حقوق است.

تخلیه خوابگاه‌ها در شرایطی که بخش قابل‌توجهی از دانشجویان ساکن شهرهای دیگر هستند، عملاً امکان حضور برابر در فرآیند آموزش را از آنان سلب می‌کند و تبعیض آموزشی ایجاد می‌نماید. از سوی دیگر، تجربه ترم‌ها و امتحانات مجازی نشان داده است که زیرساخت‌های فنی، دسترسی برابر به اینترنت، شرایط مناسب محیطی و آرامش روانی دانشجویان، در بسیاری موارد فراهم نیست و آموزش مجازی نه‌تنها جایگزین مناسبی برای آموزش حضوری نیست، بلکه کیفیت آموزشی را به‌طور جدی کاهش می‌دهد.

تصمیم‌گیری درباره آینده آموزشی دانشجویان، بدون شفافیت، بدون اطلاع‌رسانی به‌موقع و بدون مشارکت نمایندگان دانشجویی، موجب افزایش اضطراب، بی‌اعتمادی و آسیب‌های آموزشی و روانی گسترده خواهد شد. بدیهی است که مسئولیت تبعات چنین تصمیماتی، از افت کیفیت آموزش تا افزایش سنوات تحصیلی و نابرابری آموزشی، بر عهده نهاد تصمیم‌گیرنده خواهد بود.

ما دانشجویان دانشگاه الزهرا (س) تأکید می‌کنیم که آموزش حضوری و دسترسی به خوابگاه و امکانات دانشگاه، حق مسلم و غیرقابل‌چشم‌پوشی ماست و انتظار داریم مدیریت دانشگاه با پایبندی به اصول آموزشی، عدالت دانشگاهی و شأن دانشجو، از مجازی‌سازی ترم آینده جلوگیری کرده و شرایط بازگشت امن و کامل دانشجویان به دانشگاه و خوابگاه‌ها را فراهم آورد.

دانشجو نه مانع دانشگاه است و نه مسئله‌ای برای حذف؛ دانشگاه بدون حضور دانشجو، معنا و کارکرد خود را از دست می‌دهد.
امید داریم این مطالبه‌ به‌حق، با پاسخ‌گویی شفاف، مسئولانه و در چارچوب منافع آموزشی دانشجویان مورد توجه قرار گیرد.

جمعی از دانشجویان دانشگاه الزهرا (س)