چند روزه که با لیمو/موون آشنا شدیم و امروز واسه اولین بار درست حسابی صحبت کردیم. برام یه چند تا از نوشته هاشو فرستاد. چیزهایی که نوشته بود منو یاد دوست خیالی خودم انداختن زمانی که وضعیت روحی خوبی نداشتم. ولی دوست من بعد از اینکه حال من خوب شد دیگه پیداش نشد 🥺 و خیلی دلم براش تنگ شده. میخوام منم مثل لیمو براش نامه بنویسم. کی میدونه؟ شاید دوباره برگشت...

خب یکی دیگه از کتابهایی که از کتابخونه گرفتم این هه. طرفدارای شرلوک خیلی آگاتا کریستی رو دوست دارن و منم گفتم دو تا از کتابهای این نویسنده رو بردارم واسه خوندن.( یه قفسه کلا کارهای ایشون بود 🙈 ولی من کلا هر بار ۵ تا کتاب میتونم بردارم)

تقریبا نصف کردم کتاب رو و تا اینجا از داستانش خوشم اومده. هرکو پوآرو (اگه درست نوشته باشم) منو یاد شرلوک خودمون میندازه؛ مخصوصا تو سن های بالای شرلوک 😁

پی نوشت: مثل شرلوک؛ تو این داستان هم از ایران اسم برده میشه 😁 فایل زبان اصلی اینو هم میفرستم

یه دوست آلمانی دارم؛ رفته کتاب فروشی تو آلمان و این عکس و واسم فرستاده 🥺😍 کاور هاشونو خدایا 😭

Yeah, I'm a streetlight 💡, chokin' on the heat🌡.

The world 🌏 spins around while I'm frozen to my seat 🛋.

The people 👨‍👩‍👦‍👦 that I know all keep on rollin' down the street 🛣 ...

But every day ☀️ is different so I'm switchin' up 🔄 the beat🎵 ...

جوری که دیدن این استیکر سوگل باعث میشه من ناخودآگاه لبخند بزنم خیلی عجیب غریب هه...

خب فکر کنم تقریبا همتون اسم این کتاب یا اسم این نویسنده رو شنیده باشین. ولی دلیل اینکه من این کتاب و شروع کردم یه کوچولو متفاوت هستش. چند سال پیش، یه پستی بود تو فضای مجازی که یه نفر (ایرانی) عکس مامانش رو شیر کرده بود و نوشته بود مامانش که ۶۰- ۷۰ سال داشت تازه سواد یاد گرفته و این کتاب اولین کتاب کلاسیکی هستش که خودش تونسته بخونه. انقدر پشتکار و همت این خانوم برام جالب بود که یادم مونده بود این پست. و وقتی چند روز قبل، این کتاب رو تو قفسه کتابخونه دیدم؛ یاد این خانوم افتادم و کتابو برداشتم 🥰 خیلی جالبه که نه صاحب پست نه این خانوم یعنی مادرشون منو نمیشناسن ولی دلیل انتخاب من شدن

لین در حال نوشتن هه ! تکرار میکنم؛ لین در حال نوشتن هه!!!! بهترین خبر ممکن ❤😍