گزارش شورای جهانی سفر و گردشگری (WTTC) با موضوع پیش بینی روند گردشگری ایران در خلال سالهای 2017 تا 2027


‏🇮🇷خط مشي گذاري ايراني🇮🇷

@irpublicpolicy

چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست ۲ و ۳ خرداد ماه ۱۳۹۶، دانشگاه تهران
Tel:(+98)9018096084
https://epm.ut.ac.ir
Email: env_conf@ut.ac.ir
@ConfEPM
https://telegram.me/CEPM2016

افزایش قیمت #نفت، از پيامدهاى حمله نظامى #آمريكا به پايگاه‌هاى نظامى #سوريه:

https://goo.gl/9bLUPs

@anjomanelmimodiriatut

توضیحات مدیرعامل #هما پیرامون هواپیماهای خریداری شده از #ایرباس:

https://goo.gl/CyJ9Q4

@anjomanelmimodiriatut

👈 #درحاشیه روز #بهداشت جهانی گروه صنعتی #انجمن‌علمی‌ به ۵ سوال زیر پاسخ می‌دهد:

✍۱- بهداشت کار و بهداشت صنعتی چیست؟
✍۲-پنج خطر مهم در محیط‌های کاری و صنعتی کدامند؟
✍۳- جهان بین‌الملل چه برنامه‌ای در راستای گسترش بهداشت و ایمنی کار دارد؟
✍۴-وضعیت اقتصاد بهداشت کار چگونه است؟
✍۵- "افسردگی؛ بیایید صحبت کنیم" به عنوان شعار امسال چه راهبردی را در حوزه بهداشت کار می‌گشاید؟

👈#یادداشت_اول در لينك زير:

http://goo.gl/orSZIh

@anjomanelmimodiriatut

مقایسه شاخص فلاکت در ایران و جهان طی سال های 1376 الی 1392
@esaofatu

اخبار #صنایع مختلف در هفته‌ای که گذشت را در پيوند زیر ، باهم مرور می‌کنیم:

http://goo.gl/XqETdj

@anjomanelmimodiriatut

🔸بیش از ۴۴۰ هزار مدیر در کشور
🔸۶۲ % بودجه عمومی، صرف هزینه های پرسنلی می شود
🔸سهم تخصیص بودجه به ۳۱ استان تنها ۴%

#بودجه
#دولت


‏🇮🇷خط مشي گذاري ايراني🇮🇷

‏@irpublicpolicy

شاخص توسعه انسانی
‏HDR 2016

‏🇮🇷خط مشي گذاري ايراني🇮🇷
@irpublicpolicy

برای مشاهده متن کامل گزارش به کانال خط مشی گذاری ایرانی مراجعه فرمایید
@irpublicpolicy

اكنون كه تراز #تجارى كشور مثبت است، بيشترين #صادرات ايران به كدام كشورهاست ؟! در لينك زير:

http://goo.gl/eLBuW5

@anjomanelmimodiriatut

منتظر باشید ؛ با مطالبی جذاب...

http://Instagram.com/didehbanmagazine

@anjomanelmimodiriatut

زمانبندى انتخابات #رياست_جمهورى ؛ از: خبر آنلاين

@anjomanelmimodiriatut

شنيده هاى رسمى و غيررسمى ،حكايت از تعطيلى كارخانه #داروگر دارد:

http://goo.gl/V51ptj

@anjomanelmimodiriatut

🖌 اثر بومرنگ در مراوده #دانشمند و #بوروکرات

فقدان سیستم پاسخ‌گویی و پاسخ طلبی و حساب پس دهی صریح، بوروکرات ناتوان را برمی‌انگیزد که برای دوران کوتاه دستی از مقامات بوروکراتیک، کاری بکند. گویا بهترین جایگاه دانشگاه ها هستند که به اقامتگاه ورشکسته‌های سیاسی تبدیل می شوند. واضح است که اگر این افراد احساس ورشکستگی نمی‌کردند، هرگز به دانشگاه نمی‌آمدند، کما اینکه در دوران ریاست، دانشگاه کمترین محل اعتنای آنها بود و اساساً در دانشگاه نیستند و فقط اتاقی را به نام کرده و ظرفیتی را اشغال! . این روی‌آوری افراطی بورورکرات ها به اخذ مدرک دکتری و جذب در هیئت‌علمی دانشگاه ها کار را به دادوستدهای ناپاک در بسیاری از دانشگاه‌های کشور رساند و به‌ویژه این بحران در برخی از دانشکده‌های مدیریت کشور به اوج رسید.
روال دنیا این است که دانشمند، نظریه ها گوناگون را می‌شناسد و آنها را ارزیابی می‌کند و بر اساس آنها، در مقام مشاور، ایده های گوناگون را در اختیار بوروکرات ها قرار می‌دهد و بوروکرات، با مسئولیت خود، ایده یا سناریوی علمی خاصی را برمی گزیند؛ اما هجمه بوروکرات ها یا سیاسیون ورشکسته ، دانشگاه ها را محل بحث‌های بی‌سروته از تجربه‌های نارس ساخته است. تجربه های این افراد معمولاً روایت شکست است که هرچند سودمند است، ولی معمولاً تراژیک و بهانه‌ساز جلوه می کند و بیشتر به درد توجیه عملکرد ضعیف ورشکسته های بعدی می‌خورد.
خطر بزرگ آن است که این تجربه‌های شکست، «تجربه اقدام» انگاشته می‌شود و این تجربه بر علم تفضل می‌یابد! غافل از اینکه «تجربه فوق علم»، تجربه عالم و دانشمند است نه تجربه بوروکرات شبه دانشمند! حاصل این دادوستد تجربه، شکل گیری «انگاره هوس‌انگیز» استاد مجرب است که تباهی‌های ذهنی دانشجوی بی‌پناه را در پی دارد.
بدین ترتیب، زندانی از ذهنیت‌های خودساخته، دانشجوی دانشکده های های مدیریت را اسیر می‌سازد که به‌جای نقد بی‌پروای بوروکرات، از او الگو بگیرد! خطر این وضع، آن است که دانشجوی فعلی و استاد جوان دانشگاه، چنین می‌آموزد که طریق نخبگی عملی، درگذر بوروکراسی هموارتر است! زیرا اگر به خیل بوروکرات ها بپیوندد و در نقش «عالم درباری بسیار محترم»، توجیه‌گر ناشایستگی‌های وزرای موجود یا نقاد عملکرد وزرای پیشین شود، به ثروت و قدرت بیشتری دست می‌یابد که می‌تواند خلأ کم‌دانشی را با استثمار یا استعمار یا فریب دانشجویان، جبران نماید و این‌چنین است که مراوده بوروکرات و دانشمند، اثر بومرنگی مخرب خود را نشان می‌دهد. بوروکرات کم‌دانش به کرسی دانشگاهی دست می یابد و به‌اصطلاح تجربه فروشی می کند و دانشمند درباری اجیر بوروکرات می شود و به‌اصطلاح علم فروش می شود. پس روایت بومرنگی شكل می گیرد:
الف) حکمران بوروکرات می‌خواهد دانشگاهی شود تا دوران بازنشستگی یا ورشکستگی سیاسی را با امنیت سپری کند.
ب) دانشگاهی درباری می‌خواهد با بوروکرات پیوند بخورد تا به میان‌برهای اخذ نخبگی سیاسی دست یابد.
بدین ترتیب، رفت‌وبرگشت این مراوده، انگاره جهل مرکب را زینت می‌بخشد. بوروکرات دکتری می‌گیرد و دانشگاهی نیز مشاور او می‌شود و حکایت استادان بدون نظریه، ولی مدعی تجربه تکرار می‌شود و منابع مالی یا پست-های اداری بیت‌المال وجه المصالحه اين رفت‌وبرگشت‌هاست. وجود دانشکده حکومت کمک می‌کند تا این چرخه باطل گسسته شود و حل مشکل یا مسئله حکمرانی، به‌مثابه بیمار، روی میز جراحی دانشمندان حکمرانی و اداره دولت قرار گیرد.

📄 متن کامل مقاله از دکتر علی‌اصغر پورعزت در لینک زیر
https://goo.gl/2RqHbw

@Anjomanelmimodiriatut

👈👈به همکاران خود معرفی نمایید👈👈
کانال @HRMIR
#مدیران_حرفه_ای_منابع_انسانی:
https://telegram.me/joinchat/BTEglTwGk_x0a9tmnxTiuQ