انجمن‌ علمی مدیریت دانشگاه تهران – Telegram
انجمن‌ علمی مدیریت دانشگاه تهران
9.23K subscribers
2.9K photos
122 videos
154 files
2.13K links
• به کانال ‌انجمن‌های‌علمی‌دانشجویی
‌دانشکدگان مدیریت‌دانشگاه‌تهران خوش آمدید.
@sam_ut
💬 @Sam_ut1

🌐 https://samut.sendpulse.academy/

📸 instagram.com/sam.ut

🎬 https://www.aparat.com/SAM.UT

🏅تقدیرشده در دوازدهمین جشنواره ملی #حرکت
Download Telegram
💯جزوات امتحانی💯

📚نام کتاب: #دانش‌خانواده‌و‌جمعیت


👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇
به ما بپیوندید
📲 telegram.me/anjomanelmimodiriatut
💯جزوات امتحانی💯

📚نام کتاب: #سوالات #اندیشه‌اسلامی۲

نویسنده: #دکتراشرفی

👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇
به ما بپیوندید
📲 telegram.me/anjomanelmimodiriatut
آدرس جدید #پست‌الکترونیک #انجمن‌علمی‌دانشکده‌مدیریت :

sam.ut@managementut.com

آماده دریافت انتقادات، پیشنهادات و نظرات شما عزیزان می باشد.

telegram.me/anjomanelmimodiriatut
#رکود کنونی در #اقتصاد ایران - چرا پول در اقتصاد به چرخش در نمی آید؟!

خلاصه سخنرانی #دکترمحسن‌رنانی در دوازدهمین نشست کافه بورس:

📌اقتصاد ایران در حال حاضر همزمان سه رکود اقتصاد کلانی(توان تولید ثابت است، ولی کمتر تولید می‌شود و از ظرفیت موجود کمتر استفاده می‌شود)، رکود ساختاری (توان تولید وجود دارد، ولی ساختار روابط بخشهای اقتصادی برای هم مانع و محدودیت تولید می کنند) و رکود نهادی (خصوصیات کیفی و رفتارهای توسعه یافته ترک می‌شود) را دارد. بعلاوه با دو رکود خارجی دیگر شامل کاهش قیمت نفت و رکود اقتصادی جهانی دست و پنجه نرم می کند.
📌از این پنج دسته رکود فقط یکی به لحاظ تئوریک در اختیار دولت است. (ساختاری و نهادی دست دولت نیست و دو سطح هم که خارجی است.)
📌اقدام برای رفع رکود نیازمند سلسله تصمیماتی است که این تصمیمات اقتصادی در سه سطح شامل تصمیمات بخش خرد (هریک از بنگاهها) ، تصمیمات کلان اقتصادی (بیشتر منظور تصمیمات و اعمال سیاست های مالی و پولی است) و تصمیمات بخش عمومی است.
📌در بخش رکودهای اقتصاد کلانی ؛ انتظار می رود رکودهای اقتصاد کلانی با تصمیمات دولت کنترل شوند. این رکود در کوتاه مدت برای اقتصاد ایران حدود یکسال است و حال آنکه رکود کوتاه مدت در اقتصادهای توسعه یافته سه ماه است.
📌رکودهای ساختاری به 2 یا 3 سال برای تغییر ساختار نیاز دارند، تا حل شوند
📌نهادها در بلند مدت شکل می گیرند، رکودهای نهادی هم به زمان بیشتر نیاز دارند و گاهی هم هرگز حل نمی شوند
📌رشد و رونق به معنای گردش بیشتر و سریع تر پول در چرخه اقتصاد کلان است. حالا چرا هر یک از بخش های بنگاه ها، خانوار، بازارهای مالی، دولت، خارجی ها اقدام به باز کردن شیرفلکه پول نمی‌کنند و پول خرج نمی کنند؟
📌بنگاهها می گویند؛ برای خرج کردن باید بفروشیم و مطالبات را وصول کنیم. این واحد ها به اندازه کافی وام دارند و گرفتن وام جدید برای مخارج توجیهی ندارد، اما خانوارها در این رابطه می گویند ؛ بیکار هستیم و حقوق دریافتی هم کافی نیست. از سوی دیگر ، نظام مالی اظهار می دارد که باید تا 70 درصد سپرده ها وام بدهیم، ولی همین الان 120 درصد سپرده ها وام داده ایم و بیش از این امکان پذیر نیست.
📌خارجی ها اما عنوان می کنند که می توانیم از دو راه پول تزریق کنیم ؛ جنس بخریم، ولی کیفیت و مزیت قیمتی ندارد و خرید به صرفه نیست و یا وام بدهیم
📌در نهایت دولت در این رابطه در حال حاضر تنها کاری که می‌تواند بکند، چاپ پول است که یک راه حل کوتاه مدت تورم زاست.
📌عدم توجه به وجود بحران یکی از بزرگترین مسائل کشور است . ویژگی خوب ما این است که در بحران خوب تصمیم می گیریم به شرطی که قبول کنیم که در بحرانیم.
📌هم اکنون تنها ابزار دولت که ابزارهای پولی و مالی است ، کند است.
📌هم اکنون بسیج ملی و یک فرمانده در قرارگاه اقتصادی می خواهیم. این فرمانده باید به اقتصاد افق بدهد و منازعات خطرناک سیاسی باید متوقف شود. تسهیل ورود سرمایه ایرانی های خارج از کشور باید برقرار شود.
📌رکود، خشکسالی و فساد اصلی ترین مسائل این کشور بوده و این در حالی است که در کوتاه مدت دولت فقط یک راه دارد و آن انتشار پول است که تورم زاست.

از کانال: شهد اقتصاد
💯جزوات امتحانی💯

📚نام درس: #اقتصادخرد

کلاس #دکترقربانی

👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇
به ما بپیوندید
📲 telegram.me/anjomanelmimodiriatut
Deleted Account
kj.pdf
برگرفته از فصول ۴تا۷ کتابِ دکتر نظری
💯جزوات امتحانی💯


📚نام درس: #حسابداری‌صنعتی

استاد: #دکترعبدزاده

👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇
به ما بپیوندید
📲 telegram.me/anjomanelmimodiriatut
عمده ترین #صادرات کشور های جهان ؛ از : اقتصاد تصویری

@anjomanelmimodiriatut
دست اندازهای پسا تحریم
بسیاری از تحلیلگران اقتصادی از ویژگی‌های ممتاز ایران برای سرمایه‌گذاری صحبت می‌کنند، اندازه اقتصاد، نیروی کار ماهر، زیرساخت‌ها و بسیاری عوامل دیگر ایران را روی کاغذ بهشتی ایده‌آل برای سرمایه‌گذاری معرفی می‌کند و کسانی آن را بزرگ‌ترین بازار دست‌نخورده جهان می‌دانند. با این حال از آغاز سال 2016 خوش‌بینی‌ها کاهش پیدا کرده است، محدودیت‌های بانکی یکی از بزرگ‌ترین موانع است و با توجه به دور بودن بانک های ایرانی از تغییرات بانکداری جهانی در سال‌های تحریم پیوستن دوباره آنها چندان ساده نیست، از مهم‌ترین این تغییرات باید به مقررات بانکداری موسوم به بازل 3 از سال 2008 اشاره کرد. همچنین با توجه به گسترش خطر تروریسم جهانی، اقدامات احتیاطی بسیاری برای مبارزه با تروریسم پیش‌بینی شده است و رویکردهای پیشگیرانه مربوط به پولشویی هم بسیاری جدی است. بانک‌های ایرانی تا استانداردهای موردنظر این مقررات تازه فاصله دارند و همین ریسک کار با آنها را بسیار بالا می‌برد.
... در روانشناسی سیاسی، نظریه تصویر به زبان ساده می‌گوید ناظران بیرونی براساس برداشت از قابلیت‌های یک کشور، پیشینه و فرهنگ آن، نوع تصمیم‌گیری و نیت تصمیم‌گیرندگان اصلی تصویری را به آن کشور نسبت می‌دهند، تصویری که می‌تواند مطلوب یا نامطلوب یا ترکیبی از هردو باشد. غریب نیست اگر ادعا شود چنین تصویری مبنای عمل سرمایه‌گذاران خارجی هم هست.
چنانکه آمد دشواری‌های قانونی و حقوقی کم نیست، ولی به نظر می‌رسد مشکل اصلی عدم اطمینانی است که نسبت به آینده وجود دارد به‌ویژه آنکه در گذشته هم تجربه‌های نامطلوب کم نبوده است، گفته‌اند که سرمایه حافظه فیل دارد، یعنی مشکلات گذشته به سادگی فراموشش نمی‌شود، سرمایه‌گذاران خارجی هنوز هم خاطره فعالیت‌های قبلی را به یاد دارند. برای بهبود اوضاع رویکرد کلی باید ترویج تصویری خردمندانه از ایران باشد،
یادداشت دکتر خالقی در روزنامه دنیای اقتصاد
لینک مقاله http://goo.gl/CrgLLT
@Anjomanelmimodiriatut
🔴سیستم آموزشی در حال تباه کردن نسل هاست: پرورش کبوتر نامه‌رسان در عصر ارتباطات!

عصر ایران؛ جعفر محمدی - چرا پیش نمی رویم؟ یا آن گونه که مطلوب است جامعه ایران پیشرفت نمی کند؟

پاسخ این سؤال را باید در حوزه های مختلفی جست و جو کرد ولی اگر مرحله به مرحله کاوش کنیم نهایتاً به ام المصائب می رسیم که تا تحولی در آن صورت نگیرد، در بر همان پاشنه دیرین خواهد چرخید و آن، سیستم آموزشی کشور است.

سیستم آموزشی در ایران، به طرز آشکاری در حال تباه کردن نسل هاست و این روند سیاه، دهه هاست که به شکل معاصر ادامه دارد!
منظور البته کسانی که در سیستم آموزشی کار می کنند، مانند معلمان، استادان و مدیران نیست بلکه سخن بر سر این است که سیستم، ناکارآمد است و حتی بهترین معلمان و استادان نیز نمی توانند در درون این سیستم فشل، کارآمدی خود را به طور کامل و نهادینه شده بروز دهند.

یکی از فاجعه بارترین ویژگی های نظام آموزشی در ایران، سخت و غیرمنعطف بودن آن است به گونه ای که نمی تواند تن سنگین و تنبل خود را در واکنش به آنچه در جامعه می گذرد تکان دهد و اقدام مناسب کند: سن اعتیاد در جامعه به طرز ملموس و فاجعه باری کاهش می یابد و به سنین دانش آموزی می رسد ولی نظام آموزشی همچنان در حال یاد دادن نام بزرگ ترین صحرای ترکمنستان است.

شبکه های اجتماعی موبایل محور، تمام جامعه را در بر می گیرند ولی نظام آموزشی هنوز اصرار دارد که دانش آموزان نام کتاب های قیصر امین پور را حفظ کنند.

بیماری های مرتبط با تغذیه نامناسب در جامعه تشدید می شوند اما نظام آموزشی از معلمان می خواهد حفظ کردن نام فلان باکتری ها را به دانش آموزان تحمیل کنند.

طلاق گسترش می یابد و درصد قابل توجهی از دانش آموزان با پدر یا مادرهای جدا شده از هم زندگی می کنند ولی نظام آموزشی به جای دادن آموزش های لازم به این دانش آموزان، می خواهد تانژانت و کتانژانت را مرور کنند.

البته نمی گوییم هیچ کدام از این ها را یاد ندهند ( هر چند که برخی آموزه ها اساساً بیهوده هستند) ولی نکته اینجاست که سیستم عریض و طویل آموزشی به حدی کُند و سنگین است که نمی تواند همراستا با نیازهای کنونی، عکس العمل نشان دهد، چه رسد به پیش بینی نیازهای آتی؟!

تا زمانی که سیستم آموزش و پرورش و نیز آموزش عالی مبتنی بر کتاب های درسی و محفوظات و امتحانات باشد و کار چندانی با آنچه در جامعه می گذرد نداشته باشد، به مؤسسه ای می ماند که در عصر تلفن و رایانه و اینترنت، همچنان درگیر پرورش کبوتران نامه‌رسان است و اتفاقاً خیلی هم جدی و سختگیرانه این کار را می کند.

☕️عصرایران @MyAsriran


به ما بپیوندید
📲 telegram.me/anjomanelmimodiriatut
🔴🔴"قتل کودکی" در نظام آموزشی ایران

عصر ایران؛ جعفر محمدی - در ادامه سلسله بحث هایی که درباره آموزش و پرورش در ایران آغاز کرده ایم، امروز می خواهیم یک نکته اساسی دیگر در نقد نظام آموزشی کشورمان را ذکر می کنیم و آن، "قتل کودکی" است.

نظام آموزشی ایران از 7 سالگی کودکان رسماً پذیرای آنهاست. این سن، اوج دوران کودکی است. کودک در این دوره به شدت نیازمند تفریح، بازی، دوست یابی بین گروه همسالان، کشف و شهود و ... است.

اما ما در مدارس چه می کنیم؟ به بچه هفت ساله، دستکم 5 کتاب می دهیم که باید همه آنها را بخواند و امتحان دهد.
کودک 7 ساله، باید نظم پادگانی مدرسه را رعایت کند، ساعت های متمادی در کلاس بنشیند و ساکت باشد، دقایق معدودی را به هواخوری برود ، مدام با استرس امتحان دهد و با همکلاسی هایش رقابت درسی کند چرا که هر لحظه در معرض مقایسه است و ممکن است تحقیر و حتی تنبیه شود.

طبیعی است که در چنین فضایی پادگانی و بسته ای، کودک لحظه شماری می کند که ساعات طولانی مدرسه پایان یابد و او به خانه برود.

اما زنگ آخر مدرسه، پایان رنج های تحمیلی بر کودک نیست. او در حالی مدرسه را ترک می کند که کلی "مشق" دارد که باید در خانه بنویسد. او مجبور است بخش مهمی از زمانش در خانه را به جای تعامل با اعضای خانواده و گروه دوستانش، به انجام "تکلیف" بپردازد و همواره در اضطراب و دو دلی باشد که الان برنامه مورد علاقه اش در تلویزیون را ببیند یا تمرین املا کند یا الان با همسالانش بازی کند یا تکالیف ریاضی اش را حل کند؟

حتی عید نوروز هم که می شود دست از سر بچه بر نمی دارند و با دادن پیک نوروزی که باید صفحه به صفحه آن را پر کند به او یادآور می شوند که حق نداری از تعطیلاتت لذت کامل را ببری. گو این که کودکی کودکان ایرانی، با ورودشان به مدرسه تمام می شود.

همین است که وقتی آخرین امتحان خرداد ماه داده می شود، دانش آموزان، از اول ابتدایی تا پایان دبیرستان و پیش دانشگاهی، چنان خوشحال می شوند که گویا دوران محکومیت شان به سر آمده است!

اما بسیاری از کشورها و مشخصاً فنلاند به عنوان دارنده برترین سیستم آموزشی جهان، کودکان را به اسارت نمی گیرند و کودکی شان را نمی کشند.
مدارس ابتدایی برای کودکان فنلاندی و سیستم های آموزشی مشابه، محلی برای شادی، همگرایی، بروز هیجان و انرژی، علاقه مندی به محیط های آموزشی و نیز آموزش های غیر مستقیم است. مثلاً یاد می گیرند که باید به هم کمک کنند، با یکدیگر مشارکت نمایند و اندک اندک نیز تعلیمات رسمی مانند آموزش الفبا نیز به آنها ارائه می شود.

ساعات آموزشی نیز بسیار کوتاه است به طوری که یک دانش آموز اول ابتدایی در فنلاند روزانه تنها سه ساعت را در مدرسه می گذراند.
نکته مهم دیگر این است سیستم های آموزشی مدرن، چیزی به نام تکلیف شب ندارند. ارائه تکلیف شب، اعتراف ضمنی به این است که آنچه در ساعات طولانی مدرسه ارائه می شود، ناکافی و ناکارآمد بوده است و الا چه نیازی هست به مشق های مشقت بار خانگی؟!

آیا وقتی کارمندان از محل کارشان بیرون می آیند، باز هم در خانه کار اداری باید انجام دهند که دانش آموزان به ویژه در مقطع ابتدایی مجبور به انجام تکالیف مدرسه در خانه باشند؟!

اصلاً یکی از علل "کتاب نخوانی" ما ایرانی ها ، همین سیستم آموزشی است که با تحمیل کتاب ها و مطالعات اجباری و بیهوده، ما را کتاب زده و کتاب گریز کرده است.

همه این عوامل، باعث می شوند که کودکان ایرانی به واسطه محکومیت در مدارس پادگانی، کودکی نکنند یا دستکم کمتر کودکی کنند و این در حالی است که به دلیل گسترش فرهنگ آپارتمان نشینی که محدودیت های متعددی را بر کودکان تحمیل می کند، مدارس باید به طور جدی تری بستری برای کودکی کودکان باشند.

تا مدارس ما پادگانی اداره می شوند و کودکان باید همانند سربازانی کوچک رفتار کنند، اوضاع همین است که است.

«جایگزینی تفریحات و بازی های شاد و هدفمند و آموزش های غیر مستقیم با سیستم مستقیم کنونی»،
«کاهش ساعات حضور در مدرسه» و
«حذف تکلیف شب»
سه رویکردی هستند که برای تحول در دوران ابتدایی لازم است تا بر مبنای آن، سایر تحولات در نظام آموزشی شکل گیرد.

این ها، کارهای سختی نیستند و برای تحقق شان فقط یک «اراده جدی و ایران دوستانه» ، لازم است. تردید نکنید که آینده ایران ما و آینده فرزندان ما و فرزندان فرزندان ما، در گرو این اصلاحات است.

☕️عصرایران @MyAsriran


📲 telegram.me/anjomanelmimodiriatut
درسی برای #زندگی

به #مردم نگاه کن، شهر بازی میرن و پول زیادی رو خرج می کنن تا با چنگک یه عروسک گنده مسخره رو از جعبه شیشه ای بیرون بیارن، در حالیکه اون چنگک طوری ساخته شده که نتونه عروسک اصل کاری رو بیرون بیاره.
این قاعده ی خیلی از بازی هاست! آدم ها باید تا مرز برنده شدن پیش برن، اما کسی نباید برنده نهایی بشه. نباید حس ماجراجویی آدم ها رو از بین برد، آدم ها همیشه دوست دارن که بازی کنن.
واسه همینه که بعضی از نویسنده ها پایان داستان شون رو نمی نویسن، شعبده بازها راز جادوهاشون رو به کسی نمی گن و خیلی از آدم ها به همدیگه احساس شون رو بیان نمی کنن، چون می ترسن که بازی تموم شه.
وقتی آدم ها می فهمن که چی تو سرت و قلبت می گذره دیگه دلیلی واسه بازی کردن و موندن نمی بینن...
تنها کسانی که می مونن، وفادارها هستن...

نوشته ای از: روزبه معین

@anjomanelmimodiriatut
Forwarded from وستاکمپ
📚 دوره های وب وستا کمپ در تابستان
👇 عضویت درکانال جهت اطلاعات بیشتر دوره ها:
@vestacamp
سخنان قابل تامل آقای وزیر
علی طیب نیا، وزیر اقتصاد و دارایی، در نشست مدیران مالیاتی سراسر کشور سال ۱۳۹۵ را در آیندۀ اقتصادی ایران تعیین کننده خواند و گفت که پس از تأسیس جمهوری اسلامی ایران میانگین رشد اقتصادی کشور ۳٫۲ درصد بوده که طی ده سال گذشته و با وجود درآمدهای بی سابقۀ نفتی به زیر ۳ درصد کاهش یافته است، در حالی که، به اعتراف علی طیب نیا، طی دهۀ ۱۳۴۰ نرخ رشد اقتصادی ایران بالای ۱۸ درصد و حتی ۲۰ درصد بوده است.
علی طیب نیا با استناد به همین نرخ های بالای رشد در اقتصاد ایران طی سال های ۱۳۴۰ افزوده است که در قیاس با چنین تجربه ای حتا رشد ۱۰ درصدی اقتصاد چین طی سی سال گذشته به هیچ وجه خارق العاده به نظر نمی رسد.
گفتنی است که کل درآمدهای نفتی ایران از زمان کشف و استخراج نفت در این کشور تا امروز ۱۳۰۰ میلیارد دلار برآورد شده که حدود ۱۱۵۰ میلیارد دلار آن فقط به جمهوری اسلامی ایران رسیده است.
علی طیب نیا سپس پرسیده است : چرا با وجود درآمدهای هنگفت نفی و چنین تجربه ای از رشد اقتصادی در سال های ۱۳۴۰، رشد اقتصادی ایران در سه دهۀ اخیر آنقدر پایین آمده که به زحمت توانسته آثار رشد جمعیت بر درآمد سرانه را خنثی کند؟ وزیر اقتصاد سپس پرسیده است : چرا همین رشد اندک اقتصادی ایران دچار نوسانات شدید است به طوری که از بالای ۸ درصد به منفی ۶٫۸ درصد سقوط می کند؟
وزیر اقتصاد دولت یازدهم سپس گفته است که در بسیاری از کشورهای جهان سهم بهره وری در رشد اقتصادی گاه به ۸۰ درصد می رسد، اما، سهم بهره وری در اقتصاد ایران منفی است.
او سپس گفته است که اقتصاد ایران بیمار است و دلیل مشکلات اساسی آن از جمله فقدان رشد پایدار، سهم منفی بهره وری و تورم بالا همگی ناشی از وابستگی اقتصاد کشور به درآمدهای نفتی است.
طیب نیا تصریح کرده است که کشورهای اروپایی و غربی با آگاهی عمیق از همین نقطه ضعف توانستند تحریم های موثری علیه نفت و نظام بانکی ایران به قصد محروم کردن جمهوری اسلامی از درآمدهای نفتی اش، اعمال کنند.
وزیر اقتصاد و دارایی در پایان گفته است که تحقق رشد ۸ درصدی اقتصاد ایران نیازمند رشد ۵ تا ۶ درصدی اقتصاد در سال جاری است، در غیر این صورت آینده نگران کننده خواهد بود.
این در حالی است که بهبود اقتصاد زمانبر است ، انتظار تحول اقتصادی داشتن در کوتاه‌مدت خطاست، حتی در بلندمدت هم بدون تعهد جدی محقق نمی‌شود. اکنون با وجود آنکه زمان زیادی از برداشته شدن تحریم‌ها نگذشته است، بسیاری انتظار یک تحول جدی را دارند، بدیهی است که بدون شکل گیری نهادهای اقتصادی و حرکت به سمت بخش خصوصی قوی و اصلاحات ساختاری در اقتصاد تحول خاصی رخ نخواهد داد.

به ما بپیوندید
📲 telegram.me/anjomanelmimodiriatut

: http://goo.gl/CrgLLT