کاش فرش بودم.

و نباید دل ببندی به نوری که نیست.

ببین پریا، بمیری هم باید تحمل کنی.
#conversations

یک سال گذشت از روزی که فکر نمی‌کردیم یک سال همه چیز کنسل بشه.

فان فکت: توی رنگ‌ها یه صورتی داریم به اسم
Breast cancer awareness pink
(صورتیِ آگاهی‌بخشی سرطان پستان)

ای بابا رقیق شدم.

یه “بچه‌ها”یی هستن که من وقتی می‌خوام یه چیزیو بپیچونم و حوصله‌شو ندارم، بهشون ارجاع میدم و میگم اونا مخالفت کردن، این درحالیه که این “بچه‌ها” اصلا وجود خارجی ندارن. ولی خدا حفظشون کنه که از نصف آدم‌های واقعی مفیدترن.

حس کم بودن و کافی نبودن و دویدن و نرسیدن تمام زندگیم رو اشغال کرده.

ایمان آوردی؟
ولش کن. مهم نیست.

دلتنگی مرا بلعید.

@abitpsycho

منتهای خواسته‌م از این دنیای پتیاره
#conversations

ای بابا ای بابا

رئیس بزرگ میگه شماها فکر می‌کنید از دماغ فیل افتادید. بعد وقتی یکی باهاتون طوری رفتار می‌کنه که انگار از دماغ فیل نیفتادید، تعجب می‌کنید و عصبانی میشید.

حالا واقعا کسی تا حالا از دماغ فیل افتاده؟

متاسفانه دنیا منتظر نمی‌مونه تا آدم احوالش جا بیاد.
Next punch

همیشه برام سوال بود که رئیسا وقتی می‌خوان گریه کنن به قفسه سینهٔ کی مشت می‌زنن؟ لباس کیو با ریملشون خراب می‌کنن؟
هنوزم هست.

هر وقت با خودم مواجه میشم حالم بد میشه.

من بودم گفتم کاش به خاطر خودم نخوای منو، نه به خاطر حرف بقیه؟ گه خوردم.

کولی بازی من حد داره؟ خیر.

یه وقتایی هم یادم میره که مجبور نیستم به کسی جواب پس بدم.

بابام خوابه. در حالی که الان باید بابام می‌بود.