فائزه- @radbhd

فائزه دختر پرتلاشیه، کسیه که می‌دونه چی می‌خواد و راه رسیدن بهش رو پیدا کرده و اجازه نمیده کس یا چیزی از راهش منحرفش بکنه.
یه نگاهی توی بعضی‌ از آدم‌ها هست که فکر می‌کنند اگر راه پیشرفتشونو به کسی بگن، خودشون عقب می‌مونن. در مقابلش هم بعضی آدم‌ها، وقتی راه بهتری برای رد کردن سختی‌ها پیدا می‌کنن، با بقیه به اشتراک می‌ذارنش و بهشون کمک می‌کنند که راحت‌تر، به جایی که خودشون هستند برسن. فائزه جزو دستهٔ دومه. دسته‌ای که فهمیده پیشرفت جمعی در گرو پیشرفت تک‌تک آدم‌هاست و در حد توانش، از هیچ کمکی دریغ نمی‌کنه.
فائزه بهم نشون داده که کار نشد نداره. خوندن کانالش من رو به گذروندن تمرکز روی افزایش و تقویت توانایی‌هام تشویق می‌کنه و حالم رو نسبت به خودم و زندگیم بهتر!
در نهایت این که همراهی این دختر توی این هشتگ برای من اینقدر شیرین و دلچسب بود که حس کردم این هشتگ چیزی بزرگ‌تر از من و کانال و اطرافیانم هست و بیشتر از اول کار دوستش دارم. و ازش ممنونم برای این همراهی باارزشش.
#Women

کالی- @brangpaeiz

کالی، رفیق کورد زیبای من، دختری که با وجود این که دنیاهای متفاوتی داریم، برای شناختن دنیای من وقت میذاره و بهم حس بدی بابت این تفاوت‌ها نمیذاره. کالی بلده به آدم‌های مورد علاقه‌ش، درست ابراز علاقه بکنه، بلده احساساتش رو مدیریت بکنه و میتونه به آدم‌ها فضا بده. کالی هم مثل غزاله خیلی از کار و درسش حرف نمی‌زنه، ولی توی هردوشون ماهره و حرفی برای گفتن داره. کالی همراه خوبیه توی سختی‌ها و همیشه می‌دونه چی بگه که حال مخاطبش بهتر بشه. حضور کالی توی چند موقعیت حساس اخیر زندگیم، من رو مطمئن کرده که این دختر منبع آرامش اطرافیانشه.
#Women

راد زیبا
چشمام قلبی و اشکی شده.
چقدر خوش‌بختم که در چشمان تو پریا چنین آدمیه.
ممنونم از محبت و همراهیت.

https://news.1rj.ru/str/radbhd/2569

ایمن برانید و این چیزاها، ولی نرسیدن بهتر از دیر رسیدن است. آره

میخوام تا جان در بدن دارم در برابر عضو شدن در کلاب‌هاوس مقاومت کنم.

پرسا-@delusioonn

پرسا، دختر خوش‌سلیقه و مهربونی که خیلی وقته دورادور می‌شناسمش. چشم‌های خوبی داره که زیبایی‌ها رو ببینه و گوش‌های خوبی برای شنیدنشون. پرسا درمورد مسائل مهم زندگی، مسائلی که واقعا مهم اند و کمتر کسی براشون وقت و فکر کافی میذاره، نظرات خوبی داره و این توانایی رو داره که نظرات بقیه رو بشنوه. پای باورهاش می‌ایسته، اما به وقتش هم بلده اون‌ها رو اصلاح بکنه. پرسا بلده به آدم‌ها فرصت بده و ازشون زود ناامید نمیشه.
#Women

من به ویدیوکال‌ها زنده ام.

کسی قدر تلاش‌هامون برای زنده موندن رو نمی‌دونه.

کاش یه نفر میومد با هم ماراتن فیلم ترسناک می‌ذاشتیم و دو سه روز دهن قلب و روان و خوابمونو سرویس می‌کردیم.

به مناسبت روز جهانی زن میخوام بگم که امروز با هر پسری برخورد کردم جز حرص دادن هیچ کاری نکرد و:

https://news.1rj.ru/str/Toberemembered/6688

وقتی من را بیشتر از خودم می‌شناسند
#conversations

پریا @samestuff

یادم نیست از کی و کجا وارد دنیات شدم اما یادمه یه چیزهایی راجع‌به امتحانات و کورس‌هات می‌نوشتی و نوع نوشتنت برام جالب شد و موندم. بعضی شب‌ها از حال و احوالت می‌نوشتی و صبح که میومدم یه سر به استاف، همه‌ش پاک شده بود. به وضوح یادآوری می‌کردی که ببین دیشب بی‌قرار بودم اما جمع شدم باز. ناپایداری تمام حس‌ها رو بم نشون دادی که این معنای خود زندگیه. آره هیچی پایدار نیست پریا. هربار که به یه مشکل برخوردم نفر اول بم پیام دادی و نظر یا راهکار دادی بم. اینا از یاد ما نمیره. اون عکس‌های بالای تختت، این سادگی همیشگیت، این همه تلاشت، این همه توجه به جزییات آدما و روزها و اصلا همه‌چی؛ تمام این‌ها تورو پریا کرده و باعث شده راجع‌بت بنویسن دختر. خیلی تلاش کن. خیلی تلاش کن خانم دکتر. این بود انشای من در مضمون استاف ِپریا

آهان؛ این عکست را خیلی علاقه‌مندم و اینکه نزدیک‌ترین تاریخ به روز جهانی زن، واسه تو
#Women

نسیم
نسیم
نسیم
نسیم عزیز

آه دریا دریا غم و برای ما؛ دقیقا برای خود خود ما. غم میچکد روی دفتر، روی لباس سفید، روی بالش و گونه‌ها.
دریا دریا غم؛ برای من و توی غم‌زده عزیزم.

ولش کنین. بیاین یه نمونه از وویس‌هامو بشنوید ببینید که از هر انگشتم چیا می‌باره.

خسرو مرد و امیدم را برای هم‌زیستی با یک جاندار از دست دادم. پدر خسرو گفته بود هفته‌ای یک بار آب بگیرد، هر روز کمی نور و مقدار زیادی سرما بگیرد و ماهی یک بار تقویت بشود که جانش تمام نشود. من تمام تمام این‌ها را رعایت کردم و عصرها نشستم پای کتابخانه، جایی که خسرو بالای بالایش بود، باهاش حرف زدم که فکر نکند دوستش ندارم و تمام تمام این‌ها برای زنده نگه‌داشتنش کافی نبود. با تمام تمام این‌ها خسرو مرد و تمام تمام من را و این اتاق را ترک کرد و دوباره خودم ماندم و اتاق بدون هم‌زیستم. اشکالی ندارد، حدود یک هفته از مرگش گذشته و حالا می‌توانم نفس عمیقی بکشم و بگویم اشکالی ندارد و قربان صدقهٔ مرگ دراماتیکش بروم و برایش از روی مرگ موریس مترلینگ بخوانم و خوشحال باشم که تا نمرده بود، بودنش را جشن گرفته بودم.

اپدیت: مامان هوشنگ، یکی از خویشان خسرو، میگه که این بچه‌ها زمستون می‌خوابن. خسرو نمرده! فقط خوابه! بر طبل شادانه می‌کوبم.

نفر آخر این هشتگ دوست‌داشتنی

پریا- من نه، آن یکی پریا، آن پریای اول

او قهرمان شخصی من است. بله، این بهترین توصیف برای رابطه‌ام با اوست. او در خیلی چیزها قهرمان است و خیلی کارها کرده است. آنقدر که فکر نکنم حتا خودش هم بتواند همه‌شان را لیست کند، من هم نمی‌خواهم از آن‌ها برایتان بگویم. می‌خواهم به جایش بگویم که او چقدر من را شنیده، وقتی هزارتا صدای شنیدنی‌تر بوده. چقدر من را دیده، وقتی دیدنی‌های بهتری در جهان بودند. پریا، پریایی که من نیستم ولی کاش بودم، به من یاد داده که آدم‌ها چقدر مهم اند. که جزئیات چقدر مهم است. که حال خوش از هرچیز مهم‌تر است. که خنده مهم‌ترین دستاورد هر کاری است.
پریا اولین کسی بود که بهم یاد داد برچسب‌هایی که بقیه به زور بهم می‌زنند پوچند و من تعیین‌کنندهٔ اینم که آن برچسب‌ها تا چه حد درستند. پریا اولین کسی بود که سیاهی‌های من را دید و نخواست پاک کند، تمیز کند، عوض کند، در عوض بهم گفت که قدرشان را بدانم، خودم باشم، با تمام سیاهی‌ها و تیزی‌ها خودم باشم و اجازه بدهم بقیه هم خودشان باشند. پریا به من فرصت داد، با من صبوری کرد، مدارا کرد، گفتم که چقدر من را شنید؟
پریا بهم یاد داد که عیبی در دارو خوردن برای بهتر شدن وجود ندارد. که عیبی در حال بد داشتن وجود ندارد. که عیبی در احساساتی بودن، جدی بودن، شوخی کردن، سرد بودن و در کل نشان‌دادن درونیات وجود ندارد. پریا، به من نشان داد که هیچ کس معیوب نیست و هیچکس نمی‌تواند کسی را تعمیر کند و باید دست از این تلاش بیهوده برداشت. پریا به من پذیرش یاد داد، در عالی‌ترین حد خودش.
پریا قهرمان من است، شاید بال داشته باشد، شاید نورهای زرد و آبی بالای سرش حلقه بزند، شاید هم نزند، اصلا اهمیتی ندارد چون او با تمام خودش، هرچه هست، قهرمان من است.

#Women

روز جهانی زنان مبارکتون باشه.
از مهسا (که پارسال ایدهٔ این حرکت رو داد و اجراش کرد)، سمیرا، کیم، نسیم، یگانه، فائلا، نهال، کیمیا، فائزه، ستاره، غزاله، زهرا، نیایش، پرنیان، ارغوان، مز، متینه، آرینا، صبا، هانا، فرزانه، فائزه، کالی، پرسا و پریا که وقتی ازشون خواستم بهم اجازه بدن که درموردشون بنویسم، بدون این که بدونن داستان چیه قبول کردن. و وقتی ازشون خواهش کردم که عکسشونو برام بفرستند، رومو زمین ننداختند.
#Women