در زندگی لحظاتی هست که آدم از تمام جهان عصبانیه، من الان چند هفته‌ست توی اون لحظات به سر می‌برم و بذارید بهتون بگم، it’s not pretty.

تمام جواب‌های اشتباه و عکس‌العمل‌های نا‌به‌جا رو یکجا بلدی.

الان نزدیک‌ترین چیز به رضایت از خودمم، اگه براتون سواله که وقتی از خودم راضی ام چه شکلی میشم.

-اگه بری می‌میرم.
-نه نمی‌میری.
-نمی‌میرم، ولی از زندگی خیلی دور میشم.

به مغزتون قولِ فیلم و پاپ‌کرن بدید و فیلمای آناتومی عملی رو پلی کنید.

چجوري زنده ای؟
با دادن وعده های مکرر قهوه به خودم.

عزیزانم
وضعیتی ایجاد شده که من حال توضیح ندارم ولی حق با منه، شما بپذیرید اینو و
Those bitches can suck it.

حیف این هوا که آدم هرکاری به جز هیچ کاری نکردن بکنه.
حیف!

انقدر دارم نزدیک می‌شم به چیزی که ازش متنفر بودم که گاهی حس می‌کنم من از خودم بدم میومد نه کس دیگه ای.

بهتر از پول جا مونده توی جیب، ته قهوه‌ی توی لیوانه که یادت رفته بخوری.

این جهانْ هرروز راه تازه‌ای برای شکستن دل آدم پیدا میکنه.

It’s easier to be mad than sad.

حقیقتا نیاز ندارم به کسی که بهم بگه خوبم، که بگه شکست نخوردم، نیفتادم یا کافی هستم؛ الان نیازمند یکی هستم که بیاد بگه درست بلند شدم، که بگه دستمو جای درستی گذاشتم برای بلند شدن، که دارم درست بلند میشم و ته همه‌ی این کار‌هایی که می‌کنم بلند شدنه و ادامه دادن و “رفتنِ پیوسته”.
Anybody?

You are so pretty I want to cry.

-Do they know your secret?
-What secret?
-That you’re stupid.

Well, as it seems, you actually can miss something you never had.

یه سری عکسا رو داشتم نگاه و پاک می‌کردم و دیدم وای! چقدر من از پارسال از شر آدم‌هایی خلاص شدم و سپاس‌گزارِ نبودنشون نیستم!

زمان امتحانا انگار تمام کانسپت‌ها عوض میشن، شب یعنی وقتی که امتحانو دادیم و جمعه روزیه که فرداش امتحان نداشته باشیم.
Or maybe I’m just high from an unknown source.

اگر می‌دونستم انجام دادن برنامه‌م انقدر در خوب بودن حالم تاثیر داره زودتر این کارو می‌کردم.

Another day, another fact
#Jon

خواب. خواب ِ عزيز و نجات دهنده.