Well, I guess this is how people forget people.

“خودت همه چیزو می‌دونی”
نه نمی‌دونم. بگو. هرچی که باید بدونم رو بگو.
#conversations

دارم می‌فهمم که توانایی مغز آدم در گول زدن خودش برای باقی ماندن در خیال واهی، مثال زدنیه.

هی میگم امروز نمی‌تونه بدتر از این بشه و هی یونیورس بهش برمی‌خوره که توانایی‌هاشو دست کم گرفتم.

امروز رو روز گریه بی وقفه نام گذاری میکنم.

خب شایدم به آرزوی چهارشنبه‌م رسیدم و اینجا جهنمه!

سلام. بچه‌ها کسی این‌جا هست که رشته‌ش ریاضیات و کاربردها باشه (کارشناسی) یا فارغ‌التحصیل شده باشه؟ کسی که کلا خیلی خوب باشه توی ریاضیات دانشگاهی. لطفا آی‌دی‌شو برام بفرسته:

https://news.1rj.ru/str/BChatBot?start=sc-152305-wnmrFIc

I’m just gonna say it

فرق روز تولد با روزای دیگه اینه که روز تولد، هر اتفاق بدی بیفته ته دلت میگی خب شاید اینا سر کاری باشه. و با این که بیست و چند ساله هیچی سر کاری نبوده، بازم هر سال امید داری که یونیورس اینقدر actively برای شکوندن دلت در حال تلاش نباشه.

شاید بیشتر غصه بخوری، شاید کم‌رنگ‌تر باشی، ولی اگه بخندی واقعی می‌خندی، با اونایی که قلبتو گرم می‌کنن.

“من که اون برق نگات یادم نمیره”، ولی اوکی.

دیگه در مورد what's app موضع مشخصه.

[زندگی بیمارستانی]
#conversations

“عادت می‌کنی”

ولی فکر نکنم هیچ وقت به صدای ضجهٔ همراهای مریضی که فوت میشه عادت کنم.

اینستا و فیسبوک و واتسپ ترکیدن و I hope they stay that way.

قرار نیست قوی بشم از رفتن آدم‌ها، نابود میشم، می‌شکنم، می‌میرم، ولی دیگه اونقدر نمی‌ترسم ازش. نترسیدن خیلی مهمه.

All of my personalities

از اون قسمت روابط که، با وجود اینکه دوست دارن با هم در ارتباط باشن، حرف بزن و درد دل کنن ولی، وقتی موقعیتش پیش میاد خواسته یا ناخواسته فقط همدیگه رو ناراحت می‌کنن، به شدت بیزار و آزرده خاطرم.