https://news.1rj.ru/str/Toberemembered/4022
آدمی که میگه دختر باید فلان رو باید از باسن دار زد.
آدمی که میگه دختر باید فلان رو باید از باسن دار زد.
Telegram
هذیـــــــــــــون
دختر باید آشپزی بلد باشه تا بشه روش کراش زد. آشپزی بلدی؟
دختر باید آشپزی بلد باشه تا بشه روش کراش زد. آشپزی بلدی؟
روز بدی بود درحالی که حتا سهشنبه نبود. ناامید شدم از تمام قولها و حرفها و باشه من هستمها.
آمیگدالم بسیار بسیار تحریک شد و فقط توی خودم حرص خوردم و سر گربهها جیغ زدم.
دلم میخواهد بروم، بگویم میروم کیش و بروم شمال. دلم میخواهد بروم و نباشم هی.
استادمان گفت انقدر نق نزنید و بروید یک کاری بکنید به جای نق زدن و من همهش دارم نق میزنم و نق میزنم که چرا نمیشود نق نزنم.
از خودم راضی نیستم و نه برای خودم احترامی قائل.
باید چند روزی روزهی سکوت بگیرم و کاری نکنم و حرص نخورم و همه چیز را بسپارم به باد.
آمیگدالم بسیار بسیار تحریک شد و فقط توی خودم حرص خوردم و سر گربهها جیغ زدم.
دلم میخواهد بروم، بگویم میروم کیش و بروم شمال. دلم میخواهد بروم و نباشم هی.
استادمان گفت انقدر نق نزنید و بروید یک کاری بکنید به جای نق زدن و من همهش دارم نق میزنم و نق میزنم که چرا نمیشود نق نزنم.
از خودم راضی نیستم و نه برای خودم احترامی قائل.
باید چند روزی روزهی سکوت بگیرم و کاری نکنم و حرص نخورم و همه چیز را بسپارم به باد.
وسعت مناطق تشویقی توی مغز هفت برابر مناطق تنبیهیه اما اثر مناطق تنبیهی قویتر از مناطق تشویقیه.
مغز ما خارقالعادهست، یه جهان بیپایان که نمیشه به تهش رسید. این تازه اولشه!
مغز ما خارقالعادهست، یه جهان بیپایان که نمیشه به تهش رسید. این تازه اولشه!
هنوز تمام نشده ای. هنوز هستی برایم. یک سال تمام فکر میکردم که تمام شده ای. که دیگر رفته ای، از جان و مغز و قلب و دستم، که دیگر نمیخواهم دستت را بگیرم و دیگر نمیخواهم چشمانم مطابق چشمانت شود و دیگر هیچوقت سلامی مبادله نخواهیم کرد. همینطور هم بود، همینطور هم یک سال از کنار هم گذشتیم و همه جا را نگاه کردیم که چشمانمان به هم نخورد، با همه دست دادیم که دستانمان خالی نمانند و هرکاری کردیم که سلام ندهیم صبح به صبح.
در این یک سال بیشتر از همیشه دیدمت و بیشتر از همیشه سعی کردم دیده نشوی. در این یک سال خوشحال بودم و آدمهای خوب غیر سمی اطرافم بودند و راضی بودم و هیچ خنجری، نه حتا هیچ تیغی کتفم را نصف نکرد. در این یک سال مطمئن شدم که باید تمام میشدیم، که باید میرفتیم و “از اولش هم اشتباه بود.”
چند روز پیش اما دیدم که یک پست خیلی غمگین را لایک کرده ای، دیدم که رفیقت داشت میپرسید که با رفیق غمگین باید چه کرد؟
و من آمدم، ۷۵درصد راه را آمدم که بپرسم چه شده، که بغلت کنم و گریه کنی و اوضاع کمی کمتر بد باشد؛ مثل قبلاها!
پ.ن: پس فکر کنم یه چیزایی هیچوقت تموم نمیشن: نگرانی من برای حال تو. هرچقدر هم که دیگه هیچ چیز دیگهای از ما نمونده باشه.
در این یک سال بیشتر از همیشه دیدمت و بیشتر از همیشه سعی کردم دیده نشوی. در این یک سال خوشحال بودم و آدمهای خوب غیر سمی اطرافم بودند و راضی بودم و هیچ خنجری، نه حتا هیچ تیغی کتفم را نصف نکرد. در این یک سال مطمئن شدم که باید تمام میشدیم، که باید میرفتیم و “از اولش هم اشتباه بود.”
چند روز پیش اما دیدم که یک پست خیلی غمگین را لایک کرده ای، دیدم که رفیقت داشت میپرسید که با رفیق غمگین باید چه کرد؟
و من آمدم، ۷۵درصد راه را آمدم که بپرسم چه شده، که بغلت کنم و گریه کنی و اوضاع کمی کمتر بد باشد؛ مثل قبلاها!
پ.ن: پس فکر کنم یه چیزایی هیچوقت تموم نمیشن: نگرانی من برای حال تو. هرچقدر هم که دیگه هیچ چیز دیگهای از ما نمونده باشه.
La alegría
Yasmin Levy @BlackTwitter
روی تکرار، تا وقتی که هدفونهام بسوزن، گوشهام کر بشن یا جهان تموم بشه؛ هرکدوم که دیرتر اتفاق افتاد.
https://news.1rj.ru/str/Toberemembered/4060
الان رفتم کیف پولمو نگاه کردم و گایز، فکر کنم عجیبترین چیز درموردم، کیف پولم باشه.
الان دیدم که کیف پولم حاوی ضمانتنامهی لپتاپم، کارت استعدادهای درخشان دبیرستان (اعتبارش تا شهریور ۹۴بوده)، رسید کلاس امیرعلی (تابستون ۹۳)، یه نامه که توش یه نفر خداحافظی با آدمی که دوستش داشته رو توصیف کرده (اوایل سال ۹۶) ، یه کارت که عکس دو تا دختر روشه و پشتش یه سری جملات قشنگ نوشتم برای خوب شدن حال یکی که الان حتا یادم نمیاد برای کی بوده (بهمن ۹۵)، حدود صد تا رسید خودپرداز، یه ورق قرص ایندرال، رسید کتاب آناتومی اندام و بلاخره، روی همهی اینا، عکس پنج سالگی برادر دوستم بود!
فکر کنم تنها چیز عادی توی کیف پولم، کارت اتوبوس باشه؛ در حالی که کارتهای تغذیه و دانشجویی و بانکیم همیشه توی کیفم افتادن و هیچوقت پول نقد حمل نمیکنم، یا اگه حمل کنم توی جیبمه.
خلاصه که اگر خواستید یه خلاصهای از من بدونید، میتونید بیاید سر کیف پولم.
الان رفتم کیف پولمو نگاه کردم و گایز، فکر کنم عجیبترین چیز درموردم، کیف پولم باشه.
الان دیدم که کیف پولم حاوی ضمانتنامهی لپتاپم، کارت استعدادهای درخشان دبیرستان (اعتبارش تا شهریور ۹۴بوده)، رسید کلاس امیرعلی (تابستون ۹۳)، یه نامه که توش یه نفر خداحافظی با آدمی که دوستش داشته رو توصیف کرده (اوایل سال ۹۶) ، یه کارت که عکس دو تا دختر روشه و پشتش یه سری جملات قشنگ نوشتم برای خوب شدن حال یکی که الان حتا یادم نمیاد برای کی بوده (بهمن ۹۵)، حدود صد تا رسید خودپرداز، یه ورق قرص ایندرال، رسید کتاب آناتومی اندام و بلاخره، روی همهی اینا، عکس پنج سالگی برادر دوستم بود!
فکر کنم تنها چیز عادی توی کیف پولم، کارت اتوبوس باشه؛ در حالی که کارتهای تغذیه و دانشجویی و بانکیم همیشه توی کیفم افتادن و هیچوقت پول نقد حمل نمیکنم، یا اگه حمل کنم توی جیبمه.
خلاصه که اگر خواستید یه خلاصهای از من بدونید، میتونید بیاید سر کیف پولم.
Telegram
هذیـــــــــــــون
قضیهی این کیفپول خیلی جالب شد بین ناشناسها. حالا یه سوال! شما عکس کی رو توی کیفپولتون نگه میدارید؟