چون که امسال از هیچی هیچ خبری نیست.

درک نشدن از همه بدتره‌.

اجازه بده تصورت کنم.

اجازه بده ازت عکسای تار بگیرم.

اجازه بده صدای خنده‌تو صد بار پلی کنم.

Yes.

[اینجا کلینیک گوارش (با یک روز تاخیر)]

• ”امکاناتش مثل فیلمای بارباراس، ولی بهمون آب نمیدن.”
• ”ولی شما اگه دکتر شدید اینطوری نشید!” (اگه؟ واقعا اگه؟!)
• “تو اوردر می‌نویسی یا فقط دورش خط می‌کشی؟”
• انلاک کردن اوردر نوشتن کف پیاده‌رو
• “بچه‌ها بخدا من هیچ وقت اینطوری قاطی نمی‌کنم!”
• انلاک کردن لمس کبد و طحال
• “ خانم ما دانشجوییم، مسئول پلاستیک دادن به شما نیستیم.”
#medgibbers

دو دسته افرادوجود دارن. یکی اونایی که دارن کارای مهاجرت می‌کنن یکی ماهایی که مرگ می‌خوایم.

اگه دلم تنگ نشد چی؟

اگه بخوای رو یه چیز حساب کنی، اون تنگ شدن دل منه. دل من همیشه تنگ میشه.

چرا روم نمیشه اینو واسه صاحباش بفرستم؟

https://news.1rj.ru/str/samestuff/15961
ای بابا!🤦🏻‍♀
چشاتو ببند، سندو بزن و خلاص🚶‍♀

فقط چهار روز دیگه مونده تا (در صورت پاس شدن امتحاناش) تموم شدن استیجری داخلی. دفعهٔ بعدی که به داخلی برگردیم، قوی‌تر، مُهردارتر، با وظایف مشخص‌تر و با مسئولیت‌های بیشتر به این گروه گوه برمی‌گردیم و دارم لبخند می‌زنم.

وقتی یکی اجازه میده بهش کتاب/پادکست/ سریال/ فیلم معرفی کنم>>>>>>>>

آیا هیچ‌وقت قراره بفهمیم کِی وقتشه؟

امیدم اینه که وقتی وقتش شد می‌فهمیم.

اون لحظه که می‌فهمی move on کردی>>>>>>>>>>>

من اون روانی‌ای ام که وقتی انرژی سوشال داره، استوری میذاره و استوری‌های بقیه رو ریپلای می‌کنه و وقتی جوابشو میدن میمونه توش که خببب حالا چی بگم.