مغزم اینطوریه که
خوابمون میاد
ولی امتحان
ولی خوابمون میاد
ولی امتحان
ولی خوابمون میاد
ولی امتحان
ولی خوابمون میاد
ولی امتحان
ولی خوابمون میاد
ولی امتحان
ولی خوابمون میاد
ولی امتحان
ولی خوابمون میاد
ولی امتحان
ولی خوابمون میاد
ولی امتحان

هر چقدر هم تمرین کنم، تلاش کنم، روی خودم کار کنم، باز وقتی به آدم بعدی می‌رسم که بخوام حرفمو، ناراحتی‌مو بیان کنم، جونم در میاد و فرار می‌کنم و از اول نمی‌تونم.

نمت.
جاست.
نمت.

دلم واسه پاریس تنگ شده.

نه، تا حالا پاریس نرفتم، ولی دلم براش تنگ شده.

مثل آدم‌هایی که ندیدیم و دلمون تنگشونه

مغزم اینطوریه که: می‌دونم الان اینو داریم میخونیم و بلدیم از روش بخونیم، ولی من نمی‌فهممش. می‌دونم که باید بفهممش ولی نمت.

compelete eye-brain disassociation

از خوشحالی‌های کوچولو و رایگان بگید:
https://news.1rj.ru/str/BChatBot?start=sc-227883-efAuAQ9

کاش ده سال دیگه یکی یک عکس از این روزها بذاره با کپشن “الان همهٔ آدمای این عکس از اینجا رفتن”، و منم توی اون عکس باشم.

مرده یا مهاجرت کرده، برام فرقی نداره. هرچی جز اینجا. این دانشگاه. این شهر. این کشور.

کاش ده سال دیگه یکی یه عکس بذاره با کپشن "الان همه‌ی این آدما ملیتشون رو تغییر دادند و «اصلا ایران کجاست؟» شدند."، و منم توی اون عکس باشم.

کاش ده‌سال دیگه یه عکس بذارن با کپشن. "الان این موجود رفته سیاره‌‌اش و یادش نمی‌آد کر‍ّ‌ه زمین کجا بوده." و اون عکس، عکس من باشه.

اینقدر خسته ام که فقط بیاید بوسم کنید :(

امروز من یه روحم، هستم ولی در مرز نبودن، جواب نمی‌دم و حرف نمی‌زنم؛ فقط منتظرم خبر این‌که بچه داخلی‌شو پاس کرده رو بشنوم و محو شم.

بفرمایید😚

[یلدا]
#conversations

پاول دوروف: شمبنسحزن
من: نسسمیهز قربون شمبنسحزن گفتنت برم🥺

کل چرت بودن فک‌فاکیل رو در نظر نگیریم، امشب این بچه‌هه می‌گه از من می‌ترسه و این تنها برد امروز بود.

Love him. Dying for him. Coming back as him.
بوخورا