‌
درخت در تنهایی درخت‌تر است،
آدم در تنهایی آدم‌تر...

امروز هر نیم ساعت میومدم توی اتاقم، درو قفل می‌کردم، گوشامو می‌بستم به صدای در و بیا بیاهاشون، می‌نشستم کار می‌کردم، می‌خوندم، حتا استوری نگاه می‌کردم، هرکاری که جدام کنه از جمع.
چرا انقدر جمع برام سخته؟

پ.ن: به جاش به ددلاین‌ها می‌رسم، استوریام تموم شده و نخونده‌هام هم.
پ.ن دوم: فائزه مرسی که امروز به دنیا اومدی.
پ.ن سوم: چرا این کارو می‌کردم؟ چون امتحانا تموم شده و نمی‌تونستم بگم درس دارم ولم کنید.

دیروز باید از نماینده‌های تمام ورودی‌ها یک درخواست می‌کردم؛ از ۹۷ تا ۹۲، پزشکی، دندون، دارو.
نحوه‌ی جواب دادنشون برام خیلی عجیب بود؛ نماینده‌ی بهمن ۹۷(ترم یک) جوابمو با slm.ok داد، نماینده‌ی مهر ۹۲ (که الان دیگه دکتر حساب میشه.) با امرتونو بفرمایید و متشکرم و خواهش می‌کنم. هر دو من رو نمی‌شناختن و ترم و رشته‌مو نمی‌دونستن.
هرچه بالاتر، افتاده‌تر.
#IRAP

کاش دستگاه حباب‌ساز داشتیم. کی می‌تونه وقتی فضا پر از حبابه غصه داشته باشه؟

دلم راه و جاده نمی‌خواد. فقط دریا. شکر خدا توی شهری واقع شدیم که برای رسیدن به هر دریا یا دریاچه‌ای باید راه طولانی بپیماییم.🙄

وقت نشناسی قلبم رو می‌شکنه؛ امروز قلبم هزار تکه شد.
#IRAP

امروز رو در جمله‌ی “این وحشی بازیا چیه دختر؟!” خلاصه می‌کنم.
خدایا توحش منو کم کن.
#IRAP
#conversations

چرا هیچی دیگه حال نمیده؟

بیا، بیا من بلدم فرار کنم. بیا با هم فرار کنیم.

وضعیتی پیش اومده که فقط می‌تونم با رسم شکل توضیحش بدم؛ منم که نقاشی‌م خوب نیست.

این روزها سرشارند از دست کم گرفتن و دست بالا گرفتن توانایی‌هام.
چرا نمی‌تونن دست هم‌سطح بگیرن آدمو؟

How can you love someone, yet hurt them so much?
Love is pain.
Pain!

Exactly.

چقدر خوب میشد، یک روز تابستون بود، سرد بود، قهوه می‌خوردیم، کتاب می‌خواندیم، سرد بود!

ایده پرداز گروه بازی: اینم خُب مریضیه! چرا نیاوردیش توی تیم؟
ایده پرداز گروه بازی: تو همیشه انقدر تفکرات سادیستیک داری یا الان قرصاتو نخوردی؟
-اگه در قسمت‌های سادیستیک طراحیتون به مشکل برخوردین، بیان کنید شاید کمکی ازمون بربیاد.
#IRAP

خنده‌ات را نه!

You’re doing... well you’re not doing great, but you’re not drowning and that’s something!
[The Secret Life of Pets]

اگر از همه‌ی سِرورای جهان هم پاک بشیم، توی قلب و مغزم می‌مونه. چون قسمتی از منه، قسمتی از هر روزم.
(So cheesy yet so necessary.)
پ.ن: باید بگم، که ته همه‌ی تعجبام برای اتفاق دیشب و عصبانیتم برای خریتم، برعکس هربار که یه چیز مهمی ازم پاک میشه، انگار خیالم راحت بود که چیزی عوض نمیشه. و باید ازش تشکر کنم به خاطر این امنیت. باید از این رفاقت مراقبت کنم، حواسم بهش باشه. سرمایه‌ی عظیمیه این رفاقت.
#فا

از تمام هنرهای جهان اگه یه ذره خطم بهتر بود، کافیم بود.

بعد میریم پپرونی🍕
اجرای زنده گروه بُمرانی
@bomranimusic

گفتی که درمانت دهم.