وقتی یکی بهم میگه خیلی بی‌معرفتی، دلم می‌خواد واقعا بی‌معرفت‌تر و ترین بشم و قلهٔ بی‌معرفتیو فتح کنم و مدال بامعرفت‌ترین انسان جهان هم بدم به اون و دیگه اسم هم رو نیاریم.

هی دارم پشت هم غر می‌زنم چون این غرها به مناسبت امتحانم بلاک شده بودند و الان دارن سر ریز میشن.

و به نظرم شیرکاکائو به اندازه‌ی قهوه و چای مهمه ولی کسی اونطور که لیاقتشو داره بهش توجه نمی‌کنه.

با مبحث موارد اندرریتد درخدمتتونیم، این قسمت: همگروهی جینیسمون و شیرکاکائو

چرا من بارها بخاطر شیرکاکائو گریه کردم.

منم داره گریه‌م می‌گیره از مظلومیتش :((

وقتی پست رگباری می‌ذارم بعد یکی میاد یه دونه‌شو فوروارد می‌کنه این حسو می‌گیرم که داشته کلشو می‌خونده و داشتم واسه‌ش حرف می‌زدم و به حرفام گوش می‌داده، و حس گرمیه که الان از فرزانه و مهلای تیلر سوییفت گرفتم.

همینکه تاحالا تو جمعی نبودم که کسی کیک تولد بزنه تو صورت کسی، یعنی آدمای درستی رو انتخاب کردم واسه معاشرت!

دیروز از خودم قول گرفتم که تا آخر هفته درس نخونم با این که خیلی درس داریم. بعد امروز تا آف شدیم 🏃🏻‍♀️🏃🏻‍♀️ کتابخونه و جزوه رو باز کردم و خوندم بعد یادم اومد عه قرار بود نخونیم، وسط جمله بستمش ولی کتابم رو هم یادم رفته بیارم و هیچ کاری ندارم و منتظرم در غذاخوریو باز کنن برم ناهارمو بخورم.

هر روز میگم خب از فردا یکم دیرتر میری که در باز باشه و سورپرایز بشی که عهه در بازه غذا میدن. ولی هر روزی که بشه، میرم دم در منتظر که باز کنن و نفر اول غذا می‌گیرم و آشپزه تازه بعد از تموم شدن غذای من دستکشاشو دست می‌کنه که غذا رو هم بزنه.

و یه تایمی گفتن برید گمشید دیگه بهتون غذا نمیدیم و من اون روزها واقعا پرپسلس بودم و به قول جویی، فرنیچرم به سمت هیچ تی‌وی ای نبود و اصلا هدفی از گذران روز نداشتم.

بعد کیمیا گفت نه بیا غذا میدن و از اون روز واقعا رنگ به زندگی من برگشت.

به نظرم ادل و هایده آهنگاشون خیلی زیبان و صداشونم عالیه ولی اغلب آهنگاشون مثل همه فقط یکم جای یه چیزایی عوض میشه و بیسیکلی چیز جدیدی برای گوش‌هام نداره.

حالا میگن شما ادل و هایده هم باشید یکی جرأت می‌کنه بهتون بگه تکراری اید لذا کاری به حرف مردم نداشته باشید.

ولی نه جدی یکم گوش کنید و تفاوت های هلو و ایزی آن می و سام‌وان لایک یو رو بهم بگید 🚶🏻‍♀️

بعد تفاوت ساقی و زندگی سلام و سوغاتی رو هم بگید.

خیلی خوبه که یه خواننده سبکشو پیدا کنه و ازش بیرون نکشه ولی من نمت.

بمرانی همینش خوبه که هی سبک عوض می‌کنه و چیزای جدید داره و تکراری نمیشه.

حتا بمرانی هم که اینقدر دوست دارم، اگه بیاد دو تا البوم شبیه هم بده برام کنسل میشه.

حالا حساب او و دوستانش جداست چون اونا بیسیکلی پادکست مقابله با سختی‌های زندگی اند با موسیقی متن و پادکست هیچ وقت تکراری نمیشه.

حتا خودم هم برای خودم تکراری میشم وقتی محتوام تکراریه. یعنی خب بیس همه چیز غرغره ولی گاهی غرغر درسی گاهی عاشقانه گاهی درمورد آدم‌ها.