بعد بگید پزشکی بی‌روحه.

من دلشکسته ام، زخمی ام، خسته ام، ولی هستم.

امروز شوق رو تو چشمای پریا دیدم.

ریه‌ش توی این دستم بود، اون یکی دستم روی پریکاردش، قلبش زیر دستم می‌زد.
نزدیک‌ترین تجربه‌م به زنده بودن بود!
جراحا واقعا خدا اند!

از تمام مراحل سوگ، خشم مورد علاقه‌مه.

And I could be mad at you for the rest of my life.

I mean I could, but I wouldn’t.

لذت‌بخش‌تر از این تجربه؟ این که عزیزانم باهام ذوق می‌کنن! برام خوشحالی می‌کنن!

درخواست ساخت سریال/فیلم از روی کتاب کتابخانه‌ی نیمه شب رو دارم. ممنون.

تیرخدا سریال! هر فصلشم یکی از زندگی‌ها

حقیقتا امروز یک core memory بود.

Those long looks ✨

'یک نفر که من رو امروز می‌برد به قهوه' ، امروز نداشتم.

که تو اون نیستی
اون فقط بخشی از توعه که خیلی ترسیده.

“تو تلاشتو کردی، و وقتی نشد، رها کردی.”
#conversations

استفاده از لفظ «عزیز من» خیلی خیلی خیلی قشنگه، منتها بزرگ‌ترین مشکل من اینه که بیش‌تر اوقات به عنوان فحش ازش استفاده می‌کنم.

بله. بله. بله. بله.

هنوز گاهی از یاداوری این که آدم‌ها می‌تونن این همه نیت بد داشته باشند و اون همه حرف‌های قشنگ بزنند برگام می‌ریزه.

و آسمون و دست‌ها رو یادم نمیره.