وسط کار، تازه وقتی که تکنیکی که دو هفته س سرش گیر کردمو داشتم یاد می‌گرفتم، فتوشاپم بسته شده و باز نمیشه و I hate this life.

همه همیشه آنلاینن جز وقتی که ازشون سوال می‌پرسی.
Ugh

امروز “جنس ضعیف” رو تموم کردم. هفتهٔ پیش با سوسن حرف زدم و تصمیم گرفتم بخونمش، امروز تمومش کردم. به نظرم خدا به ما خیلی بدهکاره. خیلی!

پ.ن: سوسن خیلی قویه، یک کتاب فمنیسیتی دیده بودم توی اینستاگرامش خونده بود و من وقتی باهاش حرف می‌زنم احساس می‌کنم که کمتر به خاطر زن بودنم متاسفم.
پ.ن ۲: ترجمهٔ یغما گلروییش خیلی بده. از این ترجمه نخوانید. اگر ترجمهٔ دیگری نداشت هم ترجمه نخوانید. بروید ایتالیایی یاد بگیرید شرف دارد به این ترجمه را خواندن.

یک بار سر نیما نجفی داد زدم که: تا کی میخوای جنسیت آدما برات مهم‌ترین خصیصه‌شون باشه؟
توی مغزم این چنین
در واقعیت توی میکروفون گفتم: چرا هیچی براتون مهم‌تر از این که فلانی دختره یا پسر نیست؟

وقتی میخوام یه چیزی پست کنم که به کرونا و قرنطینه ربطی نداره استرس می‌گیرم. ده بار پاکش می‌کنم و دوباره میگم نه دختر اینجا کانال خودته هر کاری میخوای بکن. باز اما شرمنده ام که حرف‌هام کرونایی نیست.
لذا دستاتونو خوب و تمیز بشورین عجالتا.

ولم کنین
اه.

I know we’re on a break, but I really need a break... From break...

به جز آهنگ با چی مغزتونو ساکت می‌کنید از پرحرفی؟

چالش جدید اینستا، اگر جرم و جنایت آزاد باشه چی کار میکنی؟، نشون میده که تنها چیزی که جلوی ما رو از انجام کارهای اشتباه میگیره ترس از مجازاته.

بای د وی، من اگر تبعیت از قانون دلخواهی میشد و قول میدادن نگیرن، توی چهارباغ بعد از بارون بهاری با شلوارک و تی‌شرت و موهای باز پیاده‌روی می‌کردم.

اشاره کنم به اپیزودِ The naked man از How I Met Your Mother

برای مهسا، تولدت مبارک.

Actually, I hope it does kill me.

بدقولی میتونه کل روزمو خراب کنه.

It’s over.
Everything is over.
We’re just waiting for it to end.

دارم سریالی می‌بینم که آقاهه قرص میخوره که خودشو بکشه، بهش زنگ می‌زنن میگن دوستت خودشو کشته. چقدر بد شانس؟

It’s never gonna hurt less

آنقدر به من اعتماد داری که از زخم‌های روح‌ات برایم بگویی؟

یه لباسی میخوام که توش احساس سوپرهیرو بودن بکنم.