روز تولدم کادویی نگرفتم، یه سری گفتن بعدا میدن، یه سری پول دادن، یه سری هم هیچی. کادوی زهرا هم افتاد شکست. البته فائزه کادومو فرستاد و کادوی فائزه و گل‌هایی که مامان خرید، تنها کادوی اون سالمه.
شب تولدم همه زود خوابشون برد، یا از ترس این که خوابشون ببره زودتر پیام دادن. خب مهم نبود، ولی حداقل می‌تونستن به این نکته اشاره نکنن.
یکی یک روز دیرتر، و یکی یک روز زودتر تولدمو تبریک گفت. یکی هم سه ماه بعدش گفت.
و روز تولدم موقع فوت کردن شمع، یکی که یادم نمیاد کی، به یه چیز الکی گیر داده بود و اعصابمو خرد کرد. و هیچکس هم تلاشی برای گشتن باهام نکرد. رفتم بیمارستان و اونجا هم اتفاق خوبی نیفتاد.
خاله نذاشت کس دیگه‌ای عکس بگیره و خودشم عکسا رو خراب گرفت.
پوریا دلش برام سوخت و رفتیم بیرون و توی رستوران، یکی بهم زنگ زد گفت گزارش کاراتو بده.

خب دیگه
Enough with being petty.

کاش از سن تماشای 13 Reasons Why گذر کرده باشم و درکشون نکنم دیگه 🤦🏽‍♀️

I’m gonna miss you kiddo!

وقتی یکیو اتفاقی یه جا می‌بینم، احساس می‌کنم که تمام اتفاقات اون روز، تمام قدم‌ها، سلام‌ها، معطلی‌ها، مسیر رو اشتباه رفتن‌ها، دیر رسیدن‌ها، و تمام نفس‌های اون روزم در جهت این بوده که اون فردو در اون مکان اتفاقی ببینم. احساس می‌کنم که یونیورس برام وقت گذاشته و اتفاقات رو پشت سر هم چیده!

اگر بتونم همهٔ نمره‌مو از سایت نهاد بگیرم، از این سال تحصیلی دیگه هیچی نمیخوام.

اما یونیورس عزیز میتونه وقت هم بذاره و دهان و جمال افراد رو از چند ناحیه مورد صاف شدگی و عنایت هم قرار بده t.me/samestuff/3211

این که شغل دائمی یونیورسه و درش شکی نیست!

Honey, I’m not afraid anymore.

دلم تمام شکلات ها، شیرینی ها، بیسکوییتای شکلاتی، پیتزاها، مرغ سوخاری ها، سوسیس و کالباس ها، لازانیا ها، پاستاها ، بیف استروگانف ها، استیک‌ها، و همبرگر های دنیا رو میخواد😑😑😑😑😑

نفس عمیق

برای آدمی که نصف زندگیشو در گذشته می‌گذرونه، یه مقداری عجیبه که نتونه به هفتهٔ گذشته فکر بکنه.

Just
Just
Ok?

توی مدرن فمیلی، یه جا کمرون به میچل میگه:
I get it, you’re a planner, a list maker, and I love you for that.

Describe your day in a word.

This is moving on.

خب عزیزم
از ابرها بیا پایین. کار داریم، خیلی!

ابر ما را از یاد خواهد برد.

خب
اشکالی نداره.