عزیزم
گاهی همه چیز خیلی سخت میشه. هرچقدر هم بدوی بهشون نمی‌رسی. اگر برسی هم تشکرها از یکی دیگه میشه. اما هیچ کدوم اشکالی ندارن عزیزم. تموم میشن، همونطور که بیوشیمی‌ها تموم شدن، و کلاس‌های بهرامیان، و کنکور!

کیم: من به این نتیجه رسیدم که بهتره کلا چیزی نگم!

اوکی
خدا رو شکر
ولی من واقعا از تودهٔ بچه‌های ورودیمون متنفرم!

بچه‌های دندون یه جوری خوشحالن که انگار بهشون گفتن کنسله! همه چی!
ماچ به لپ همه‌شون.

بعضی قضایا زیادی ناراحت‌کننده اند.

Describe your day in a word.

امروز خیلی کار کردم. هوف پسر! تمام کارهای امروزم تیک خوردن. اما از هیچی لذت نبردم. نمی‌دونم مشکل کجاست.

یه کارایی رو انجام میدم و برام مهم نیستن، ولی ازشون تعریف میشه. یه کارایی هم واقعا جون می‌ذارم براشون و برای دیدن عکس‌العمل آدما کلی ذوق دارم و هیچی نمی‌گیرم.
چرا اینطوریه واقعا؟!

ولی مبنای دلتنگی چیه؟ آخرین باری که دو نفر هم رو دیدن؟ آخرین باری که تلفن رو برداشتن و از یه شهر تو یه کشور حرف زدن؟ یا آخرین باری که دو نفر بدون دونستن اینکه آخرین باره، خود واقعیشون جلوی هم دیگه بودن؟

You can’t do it all, but let’s see how much you can do before the explosion.

Worthy

هیس

برنامه‌های ما امروز گریه و عذرخواهی میشه.

Now sit and look at all the could-have-beens

این حجم از گند زدن بی سابقه بود...

All the time

روی هیچکس جز خودت حساب نکن، مگر این که خودت من باشی.

[Disappointment]

Describe your day in a word.

Today was exhausting.

هیچکس به امید تشکر شما، کاری رو انجام نمیده. اما تشکر کردن هم تا حالا کسیو نکشته.

نباید برای افرادی که با ما درست رفتار نمیکنند وقت بگذاریم.