به امید فردا نشدنِ فردا.
[صدای شکستگی]

اعتمادم نسبت به همهٔ دنیا دو درجه کم شده.

Just fine.

چنین گریه‌ای


https://news.1rj.ru/str/warheroyes/4096

Describe your day in a word.

می‌دونم که آدما نمی‌تونن مغز آدمو بخونن، ولی واقعا چرا همه چیزو باید گفت؟ چرا باید صد بار توضیح داد؟ چرا یه چیزایی رو خودشون متوجه نمیشن؟

بابا نمی‌خوام که شماره حساب بدم! هر کی بره برای خودش یه کار مفید بکنه و حس خوبی بگیره.

چیزایی هست که نگفتم، چیزایی هست که نمی‌تونم بگم.

به هیچکس نمی‌تونم بگم، در واقع کسی نمیدونه که بهش بگم، و کسی هم اهمیتی نمیده که بشنوه، چون در واقع چیز مهم نیست. اما دلم میخواد یه جا بمونه، که به قول مهسا بگم I did this. حتا اگه هیچکس نفهمه که I did this.

پ.ن: تجربهٔ جدیدی بود؟ نه! تجربهٔ جالبی بود؟ نه! اما تجربه بود! به قول غزل آدم تا تجربه نکنه نمی‌فهمه.

#isrc

یه استوری گذاشتم که هارمونی رنگای عکسش خیلی زیبا بود، رنگ قلمش هم اتفاقی خوب دراومد. جمله‌ش غلط گرامری داشت و مجبور شدم پاکش کنم. امروز واقعا روز گندیه عزیزم.

امروز چهار سال پیش، رفتیم میدون و از فرداش کنکوری شدیم.
آخرین روز عقل سالم در بدن سالم!
چهار ساله که یا عقلم سالم نیست یا بدنم یا هر دو.

ولی هیچکسی مثل آدمی که مدت زیادی دویده و الان رسیده آروم نیست.

I wonder how that's like!

من آدم رفتنم، آدم حرف نزدن، آدم ولش کن ارزششو نداره‌ها، آدم رابطه‌های نیمه تمام.

بیاید یه پولی بذاریم حقوق عقب افتادهٔ کائنات رو بدیم، یا اعتصاب کردن یا شل کار می‌کنن. شهاب سنگه که نیومد، این خورشید گرفتگیه هم که کار خاصی نکرد برامون. اونم از زلزله‌هامون.
خودشون خجالت نمی‌کشن از این‌همه کاهلی؟

تمام آن ناگفتنی‌هارا بگو.