یکیتون رو هم چای دارچین.

من نگران امتحان نیستم، من نگران استاد روانی اون گروهم که امتحانمون باهاشون مشترکه.

موقع نگرانی و استرس، همه چیز و همه کس بیشتر از دسترس خارج میشن.

من چیزی نمیگم
ولی جای انسانی با عقده‌های روانی فراوان و متنفر از دانشجو، گروه فیزیولوژی دانشکده نیست.

چرا هر چی امتحان بیو میدیم بازم بیو داریم؟
چرا؟
چرا؟؟؟

دارم درس می‌خونم. هر بار که می‌فهمم دارم بیو می‌خونم و می‌فهمم که امتحان بیو داریم گریه‌م می‌گیره.

چرا تو انقدر بدی واقعا؟ چطور می‌تونی این همه بد و دوست نداشتنی باشی؟

این درس واقعا دردناکه.
درد فیزیکی داره.

بیوشیمی، دارک ساید علوم پزشکیه.
(وی هنوز فارما نخونده عاشقی یادش بره.)

[عدم اعتماد متقابل]

کی نفس عمیق میکشیم، خودمونو پرت میکنیم رو تخت، میگیم هووووف ، اینم از این؟ :)
کی صب میشه این شب ؟ :))

احتمالا هیچ وقت!

آدمی اختیار هیچیشو نداره.
وعه

مشکلات از اون چه که فکر می‌کردم عمیق‌ترن.
ولی کاری نمیشه کرد.
بهتره بریم بخوابیم.

مود: ایمی فرافَولر، اپیزود ۸ فصل ۵

بند نشد.

هر چی بیشتر می‌گذره، بیشتر می‌فهمم که این که یکیو در روز چند بار و به چه مدتی ببینی، توهمت از میزان صمیمیتی که نیست رو شدیدتر می‌کنه.