هرسال این موقع دلم می‌خواد روزی که رتبهٔ خودم اومد رو تعریف بکنم و هرسال میگم که اون موقع روزی که رتبهٔ هیچکس اومد برام مهم نبود و فقط نیاز داشتم آدما ساکت باشن. هیچ نظری ندن، نه مثبت نه منفی، نه سرکوفت نه تشویق. لذا امسالم هیچ حرفی نمی‌زنم و فقط امیدوارم هرچی شده یکی باشه که بغلتون بکنه و هیچی نگه؛ این چیزی بود که خودم نیاز داشتم اون موقع.

چه تضمینی هست با نزدیک شدن به کسی، ازش دورتر نشیم؟

چقدر گریه کردم با این اپیزود.

https://podcasts.apple.com/us/podcast/radio-marz-%D9%BE%D8%A7%D8%AF%DA%A9%D8%B3%D8%AA-%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%B2/id1412116121?i=1000419883952

The only way to get through it, is to get through it.
[New girl]

It’s not waves, it’s constant.

[Grey’s Anatomy]

اول مهر، با یک مهر خیلی فرق داره :)))
امروز یک مهره :)

درسته که کلاسا مجازی اند و بیشترین کاری که باید بکنیم، یه حاضری زدن توی سایته، اما قلبمون این چیزا رو نمی‌فهمه؛ طبق عادت ۱۵ سال اخیرش شلنگ و تخته می‌ندازه و دستور فرار میده.

اما همین که بوی ماه مهر نمیاد خدا رو سیصدهزاربار شکر

من به چیزی که وجود نداشت تکیه کردم و افتادم.
شما اول از وجودش مطمئن بشید.

بریم که بسوزونیمشون؟
(This is my way of telling you the good news.)

تموم شد.

تموم شد.

علوم پایه سخت بود؟ نه اصلا!
اما ۱۸ روز برای علوم پایه خوندن و ترس تموم نشدنش، اون فشار ورودی، تهدیدها و کابوس‌ها، و استرس عقب افتادن و دوباره خوندن این مزخرفات و کنار اومدن با نیش و کنایه‌های بچه‌های ورودی، سخت‌ترین کاری بود که توی عمرم کردم.
و خب اگر فاکتور دراما کویینی من رو هم بهش اضافه کنید، همهٔ اینا میکس سنس.

پریاجان کظم غیض کن 🙄

چرا ما به اتفاقای خوب عادت نداریم؟

[Always moving on]

مسئله اینه که ما چند بار به یکی اجازه می‌دیم بشکندمون تا بفهمیم که بسه؟ کی می‌فهمیم؟

واقعا دیگه بسّه!