پشتیبانی توی ایران اینطوریه که:
-با فایرفاکس میاین؟
-نه، کروم.
-باید با فایرفاکس بیاین.
-با فایرفاکس هم اومدم، بالا نمیاد.
-با فیلترشکن میاین؟
-نه
-باید با فیلترشکن بیاین.
-با فیلترشکن هم اومدم بالا نیومد.
-باید زنگ بزنین دفتر مرکزی.
-با فایرفاکس میاین؟
-نه، کروم.
-باید با فایرفاکس بیاین.
-با فایرفاکس هم اومدم، بالا نمیاد.
-با فیلترشکن میاین؟
-نه
-باید با فیلترشکن بیاین.
-با فیلترشکن هم اومدم بالا نیومد.
-باید زنگ بزنین دفتر مرکزی.
کاش نیاز نبود برای همه چیز بجنگیم. کاش بعضی چیزا رو، بعضی روزها آوانس میدادن بهمون.
نمیتونم امروز رو. از درگاه عرش الهی تقاضای کنسل شدن امروز رو دارم. بسّه دیگه we’ve had enough!
دکتر پیران یه بار گفت: فرهنگ دانشگاهیای که توش هستیم دائم داره بهمون میگه اگر خفن نباشی حقته که بمیری.
بیاید سالی یک هفته به خودمون مرخصی بدیم و خفن نباشیم، انتظار خفن بودن هم از بقیه نداشته باشیم.
بیاین سالی یک هفته مسئولیتپذیر و مدیر نباشیم، مقاله پابلیش نکنیم، نیرو ترین نکنیم، کورسهامونو ماکس نشیم، پروژه ران نکنیم، استارتاپ تاسیس نکنیم، محتوا تولید نکنیم.
سالی یک هفته به خدا زیاد نیست. باید نیم قرن بگذره تا بشه یک سال خفن نبودن. ما که هیچ وقت خفن نیستیم، بیاید سالی یک هفته براش الکی زور هم نزنیم.
بیاین سالی یک هفته مسئولیتپذیر و مدیر نباشیم، مقاله پابلیش نکنیم، نیرو ترین نکنیم، کورسهامونو ماکس نشیم، پروژه ران نکنیم، استارتاپ تاسیس نکنیم، محتوا تولید نکنیم.
سالی یک هفته به خدا زیاد نیست. باید نیم قرن بگذره تا بشه یک سال خفن نبودن. ما که هیچ وقت خفن نیستیم، بیاید سالی یک هفته براش الکی زور هم نزنیم.
کاری ازم برنمیاد. باید صبر کنم. کاری که هیچ وقت بلد نشدمش.
کاش میتونستم نفسهامو بدم بهت.
کاش میتونستم نفسهامو بدم بهت.
ولله که من با هیچ کدوم از ناراحتیهام نخواستم رنجهای شما رو بیاعتبار بکنم.
ولم کنین.
ولم کنین.
من برای روندن آدمها از خودم یک پترن واضح و تمیز دارم که خدا رو شکر تا الان شکست نخورده.
۱۲۳
لحظه لحظهٔ این هفته رو دویدم. دویدیم. چند بار تلوتلو خوردیم و داشتیم میخوردیم زمین؟ چند تا جلسه اضطراری و پلن ریختنای سه صبحی؟ چند تا فلاسک قهوه برای بیدار موندن و کار کردن؟ حالا همه خوشحالن و خستگیشون در رفته. لطفا فردا هم به خیر بگذره و نفس راحتی بکشیم. باشه جناب یونیورس؟
همین که بچهها(م) حالشون خوبه کافی نیست؟
کافیه. More than enough
#imsa
لحظه لحظهٔ این هفته رو دویدم. دویدیم. چند بار تلوتلو خوردیم و داشتیم میخوردیم زمین؟ چند تا جلسه اضطراری و پلن ریختنای سه صبحی؟ چند تا فلاسک قهوه برای بیدار موندن و کار کردن؟ حالا همه خوشحالن و خستگیشون در رفته. لطفا فردا هم به خیر بگذره و نفس راحتی بکشیم. باشه جناب یونیورس؟
همین که بچهها(م) حالشون خوبه کافی نیست؟
کافیه. More than enough
#imsa