من، 24/7: میخوام کچل کنم.

من صبور نیستم. کلا پنجاه تا صبر دارم در روز. چند وقته روزانه حداقل ۷۰ مورد صبر پیش میاد. بعضی تیکتا رو نصف می‌کنم که به همه‌شون برسه. ولی خب گاهی هم نمی‌رسه.
من صبور نیستم. صبوری خیلی سخته. شونه‌هام درد گرفتن.

من این روزها زیاد به تو فکر می‌کنم.
راضی نیستم از این بابت.

دست‌ها، برای‌پریا.

آخر به دریا می‌زنیم با قایق‌ِ‌من.

پریا نرو رو مخم. مخ خودتم هستا. رو مخمون نرو.

خدایا اصلا باهات قهرم این چند وقته فقط با ماشین دنبالم نکردی که زیرم کنی. بای.

صبح شد ولی ما هنوز در دیروزیم.

من اینجا نیستم. من الان در یک دفتر در سوییسم. اینا همه‌ش خوابه. من اینجا نیستم.

مرسی، عزیزم. من همیشه از بچگی آرزوم بوده بین دو جناح قرار بگیرم و زیر فشارش له بشم. ممنونم ازت که منو به آرزوم رسوندی.
#بذارین‌دراماتیکموباشم

به فرزندانتان شنا و ادوکسی یاد بدید.
بای

هوای عزیز،
ما فهمیدیم که چقدر می‌تونی سرد باشی. لطفا بس کن دیگه.

شوفاژ عزیز،
ما فهمیدیم که تو چقدر وقت‌نشناسی برای خراب شدن. فهمیدیم رئیس کیه. لطفا درست شو دیگه.

پریا،
اینقدر با چیزهایی که گوش ندارند حرف نزن. لطفا برو سر درست دیگه.

من دیگه هدفونمو واسه هیشکی در نمیارم.

همه چیز خراب شدن این شکلیه.