وقتی چیزی از کسی پیشتونه باید پسش بدید. می‌فهمید؟
اگر تصمیم به پس دادنش ندارید باید از قبل بگید. آخه و اما و خیلی وقته پیشمه هم نداره.

صدای ورق خوردن کتاب‌های غیر درسی

صدای هوای بیرون توی وویس

رئیس بزرگ فرمودند نگران نباش.

نگارین یکی از تکلیف‌هامو که جا انداخته بودم برام فرستاد. تا اطلاع ثانوی‌ نگارین قهرمان منه.

اما من واقعا نمی‌دونم.
کاش یه مدت برم از همه جا 🚶🏻‍♀️

پدرم الآن یه‌چیزی گفت که تاحالا از زبونِ پدر دیگه‌ای نشنیده بودم؛
گفت: پدر و مادرا مُعضلی‌ان که تا آخر عمر گریبان بچه‌هاشونو گرفتن!
بدونِ اینکه اون بچه بخواد، به دُنیاش میارن و اون بچه‌ام مجبوره با وجودِ این ظلم احترامشونو نگه‌داره..
اعتراف زیبایی نیست؟

عزیزم من یه بار دیگه هم بهت فرصت میدم. این بار اگر گند بزنی ولت نمی‌کنم، اول جرت میدم بعد تکه‌های جر خورده‌تو جلوی کفتارهای کویر لوت ول می‌کنم.

https://news.1rj.ru/str/samestuff/5176
عزیزم من تا حد ممکن بهت فرصت دادم و تو به گند کشیدی همه چیز رو
عمیقا مایلم به همین صورت با کفتارهای کویر لوت آشنات کنم

شوفاژ عزیز، بعد از نگارین، تو قهرمان منی.

تایپ شخصیتی من WTF ئه.

مال منم STFU عه.
Shut the fuck up

مشکل ما اینه که عمل نمی‌کنیم و فقط عکس‌العمل نشون می‌دیم.

• کتاب

این که وقتی اشتباه کنید بگید ببخشید نمی‌کشدتون. قول میدم.

غصه‌نخوردن برای هرچیزِ ریز و درشتی، هنره.

چی ادم رو میکشه؟
احساس ضعف.

ما یه تیم بودیم که هیچکس نمی‌تونست شکستمون بده جز خودمون. و ما هم رو جوری شکستیم که دیگه حتا خودمون هم نتونیم خودمونو نجات بدیم.

و حالا که همه چیز تموم شده، حالا که هیچی از ما نمونده که تیکه پاره نکرده باشیم، جایی از صورتمون نمونده که زخمی نکرده باشیم، حالا که هیچی نمونده که نشکسته باشیم، میخوام بهت بگم که هیچ کدومش دردناک‌تر از شکسته شدن اعتماد و احترام بینمون نبود.

من حقم بود ولی اون یک نفر بمونه برام؛ یا حداقل یه زندگیِ مرموزِ اسرارآمیز داشته باشم، حالا یا از آینه‌ی اتاقم برم یه جهان دیگه یا توی زمان سفر کنم. زندگی کردنِ واقعیت، ورای توان و تحملمه.

اینقدر که مهمه که بهمون خوش بگذره، مهم نیست که بگذره.
نمیدانم کجا خوانده بودمش.
ولی من گییییر دادم به گذشتنش و هیچ خوشی نمی‌گذره از این حوالی.