در روز اوقاتی هستند که همزمان ده نفر ده تا کار مختلف با آدم کار دارن و آدم باید ده جای مختلف باشه. خب من همیشه در این اوقات فریک اوت می‌کنم و میشینم کف حمام زل میزنم به پیام‌ها و میگم من نمی‌تونم. امشب اینگونه نشد و خوشحالم.

قهرمان امروزمون مهساعه.

شما نه فقط من، همه ما را دق دادید تا دو کلمه حرفتان را بزنید.

جوری خوشحالم انگار قرار نیست از فردا دو برابر همیشه به چیز برم.

این شد.

یک روز با یک کامیون پپرونی از تمام کسانی که برای شدنش کنارم بودند تشکر می‌کنم.

حباب خوشحالی این شکلیه.

بیاید یه روز نتیجه نگیریم که جهان خیلی بزرگه و مشکلات ما و دغدغه‌هامون نقطه‌ای در این جهان هم نیستند. میشه؟

ما به ایموجی‌های جدید نیاز داریم. همه چیز فحش شده دیگه.

اجازه بدین امشبو خوشحال باشم.

بچه‌ها من دستم خورد پیام دست‌ها پاک شد.
لذا دوباره میگم، تا وقتی این پیام هست می‌تونید عکس دست‌هاتونو بفرستید. دست‌ها سخن میگن.

@Samestuff_bot
#hands

من سعیمو کردم که امروزو تموم نکنم ولی با این اوصاف ممکنه دستم بخوره استاف پاک بشه.

راستی آقای دوروف، جای دیلیت چنل واقعا بده! پنج ثانیه هم برای آندو کردن اشتباهاتمون کافی نیست.
شبتون بخیر

نمی‌دونم در روز چند بار باید بهت متذکر بشم رو مخم نری که نری.

شنبه‌ها روز بلاک و میوت کردنه.

https://news.1rj.ru/str/theshaadow1/16634

این سر اگر همیشه درد نمی‌کرد، می‌مرد. بخدا. وگرنه چرا همیشه باید؟

دیگه وقتشه

من اگر بخوام هم دیگه نمی‌تونم کیبورد لپ‌تاپمو تمیز کنم.

بدن من هر تغییر بیرونی‌ای رو به “خوابت بگیره” تعبیر می‌کنه. سرد بشه، گرم بشه، بارون بیاد، آفتابی باشه، استرس داشته باشم، حالم خوب باشه، مهم نیست من فقط باید خوابم بیاد.