نیم ساعته زل زدم به دکمهٔ submit و می‌ترسم.
یکی بیاد برای من کلیک کنه روی این دکمه لعنتی.

آدمی سراسر عجزه. به خدا.

ولی امشب یک گونی قند در دلم آب شد.

احتمالا امشب میمیرم

شاید هم مردم و اینجا جهنمه

انرژی کل هفته‌م رو مصرف کردم.

#ازبات
قراره فردا صبح که آفتاب نمی.زنه چون هوا ابریه و احتمالا بارون داره رو پشت بوم راه می.ره، از خواب بیدار شیم یا تازه بخوابیم. این مهم نیست، مهم اینه که می.تونیم دوباره، سه.باره و ده.باره سرما رو حس کنیم. حتی با اینکه نمی.تونیم تو این شرایط کسی که می.خوایم رو به آغوش بکشیم و بارها ببوسیمش. ولی فردا چه بخوایم چه نخوایم میاد، چون در اصل از نظر فیزیکی فردایی وجود نداره، رشته.ی زمانه که به خودش گره خورده. حالا یا چتیم و کش میاد، یا هاییم و تند می.ره.
فقط خوابم نمی.بره. چیز مهمی نیست.
مهرتاش نوشته.
یعنی مانند خورشید

@mehrtashhastam

گفته بودم؟ فکر کنم نگفته بودم که هر کانالی که عضو میشم اول وویس‌هاشو گوش میدم.

اسم شب:
‏در انتهای تمام نسبت های اجتماعی و حتی خونی ما همه تنها هستیم و تلاش دیگران برای نقض این گزاره احمقانه است.

#ازبات
«دست‌ ِ احمد شاملو»

عکس از سیف‌اله صمدیان

چاپ شده در ماهنامه هنرهای تصویری.
تابستان ۷۹
#hands

امروز رو در تخیلاتم زندگی می‌کنم.
فردا می‌بینمتون.

“خرم آن روز کزین منزل ویران بروم” انقدر دوره که انگار هیچ وقت.