اصرار ندارن بشناسنت، اصرار دارن همونی باشی که می‌خوان.

عمده مشکل من در رابطه با روابطم.

انقدر دیر نخوابید که صبح که بلند میشید هیچ پست جدیدی اضافه نشده باشه.

ولی هرچقدر هم تقدیر بشه از کسایی که زود پیام آدمو جواب میدن، کمه!

شاید توی جهان دیگه‌ای چیزایی که من دوست دارم منطقی باشن و “درست” و چیزایی که اونا میپسندن نفرت انگیز و “غلط”.

اونجایی که آدم به همه چیزش شک میکنه یه نقطه‌ست؛ آدم شکست میخوره توی یه مسابقه یا یه بحث لفظی یا تفکر معمولی و هی میچرخه و میچرخه و میچرخه و اگر کسی نباشه که دستشو بگیره و ببردش توی راه اصلی، هی به شک کردن ادامه میده تا کم‌کم هویتشو از دست بده؛ شیشه‌ای بشه؛ نامرئی و در عین حال نفرت‌انگیز.
بچگی ما بچگی بود؛ نوجوونی‌مون فقط درس بود و نکن نکن؛ الانم که دوره‌ی جوونیمونه میگن باید قبلا اینا رو درست میکردین.
من طلبکارم! طلبکارم از همه‌ی کسایی که فلجم کردن و گند زدن به زندگی‌م و حالا شعارِ خواستن توانستن و از محبت خار‌ها گل میشود و تو فقط اصلاحو صرف کن میدن.
من طلبکار همه‌ی کسایی‌م که زندگیمو دزدیدن و حالا میگن بگرد پیداش کن.

چقدر گذشت از روزایی که دست همو میگرفتیم و میدویدیم و به هیچ دیواری هم نمیخوردیم؟

حقیقتا آب طالبی بشور ببر‌ترین خوراکی جهانه از همه نظر.

گاهی اسب‌ها به ما با تعجب نگاه میکنند.

بعد از مرگم یکی از عزیزان این مسئولیتو قبول کنه به کسایی که آزارم دادن بگه برن گم شن؛
این جمله رو به‌قدر‌کافی نمیگم بهشون در این جهان.

خدایا واقعا با ما چته؟

ولی لجباز بودن نه کیوته نه جذاب.

لطفا دوست پسر/دختراتونو توجیه کنید که ما رو فالو نکنن؛ بعد از بریک‌آپاتون ما حال بلاک آنبلاک نداریم.
مرسی
اَه!

وی از بغل‌زی‌ترین افراد نسل بشر بود 😌

نسل ما بغلی‌ترین نسلیه که جهان به خودش دیده.

ما ها از طریق کانالامون از حال واقعیِ هم خبر داریم؛ حرفامون دیگه در جهتِ حالت چطوره؟ نیست؛ در جهت بهتر شدن حال طرف مقابل یا فراموش کردنشه.
ما یا چرت‌و‌پرت میگیم بخندیم یا همو از راه دور بغل میکنیم.

من به بیرون رفتن علاقه دارم تا قبل از اینکه کسی بهم بگه بیا بریم بیرون.

همه چیز گرون شده و ما برای دایورتْ به پلی‌استیشن هم نمیتونیم پناه ببریم چون بازی‌ها هم جزو همه چیزن و شدیدا گرون.

اگه قراره ما دنبال همه چیز بدویم پس سنت نیک هدیه دادن چی میشه؟
خدا‌جان یه سری از آرزو‌هامونم بهمون هدیه بده خب!