پاسخ من به سوال یکی از ممبرای کانال پریا در رابطه با تعییر پذیری شخصیت😌

سوال خیلی جامعیه و میشه ساعت‌ها درموردش حرف زد، در وهله‌ی اول باید خود واژه‌ی شخصیت رو روشن کنیم. منظورمون از شخصیت چیه؟ بعد از اون باید دقیقا روشن بشه که منظورمون از تایپ شخصیت چیه؟

در وهله‌ی دوم باید توجه کرد که روانشناسی با علوم تجربی تفاوت‌هایی داره، در واقع ما هیچ وقت اگر آنگاه نداریم، مثلا توی فیزیک اگه سنگی رو از بالای صخره پرتاب کنید قطعا به سمت زمین حرکت میکنه ولی توی روانشناسی هیچ وقت هیچ قطعیتی وجود نداره.

در آخر هم باید توجه کرد که الان دقیقا داریم از دید چه نظریه‌ای جواب میدیم؟
داریم فرویدی نگاه میکنیم و دیدگاه جبرگرایانه داریم؟
داریم راجرزی نگاه میکنیم و دیدگاه مثبت داریم نسبت به انسان؟
(فروید معتقد بود که ما محکوم اناتومی و گذشته‌ی خودمون هستیم و هیچ اراده‌ای از خودمون نداریم، در برابرش راجرز معتقد بود که همه‌ی انسان‌ها نیرویی ذاتی برای خودشکوفایی دارند.)

با در نظر گرفتن این سه نکته، من جواب محتاطانه‌ی خودم رو با توجه به دانشی که توی این مدت کسب کردم میگم.

شخصیت به طور کلی ساخته‌ی محیط و سرشت هستش، در اینجا منظورمون از سرشت خلق‌وخوی کودکیمون هستش که بعد از سه سالگی وجود داره.
مثلا یه بچه‌هایی کلا خجالتی‌ان، یه بچه‌هایی بیشتر با بزرگسالان میجوشن و یه بچه‌هایی بیشتر دوست دارن محیط رو کشف کنن.
این خلق و خو اکثرا تاثیرات بلند مدت رفتاری داره و به ارث میرسه، ولی از طرفی تاثیرات محیطی میتونه تا حد زیادی اون رو تعدیل بکنه.
مثلا بچه‌ای که خیلی خجالتیه ولی مامانش با همدلی و صبوری کمکش میکنه تا به ترسش از ارتباط داشتن غلبه بکنه. و به طور کلی هرچقدر مداخله زودتر باشه تاثیرش پایدار‌تره.

خب حالا میرسیم به بزرگسالی، وقتی که خودمون هستیم و خودمون، وقتی که آگاه شدیم که خودمون مسئول اعمال خودمون هستیم.
اینجا هم خیلی بستگی داره که چه مسیری رو پیش میگیریم، به طور کلی تغییرات رفتاری حتی دم مرگ هم غیر ممکن نیست، فقط باید به ماهیت مغز توجه کنید.
فرض کنید من ۲۲ سال برای فلان رفتار و فلان طرز فکر سیناپس ساختم، الان فهمیدم که این روش ناکارآمدی بوده و میخوام تغییرش بدم، شرو میکنم تلاش کردن و سیناپس‌های جدید ساختن، ولی باید همیشه توجه کرد که این سیناپس‌های جدید قدرت سیناپس‌های قبلی رو ندارن و توی مواقع بحران ما با احتمال بیشتری برمیگردیم روی سیستم‌های قبلی.
بخوام خلاصه کنم، شخصیت هم سرشتیه هم محیطی، ولی ما مجبور نیستیم به تکرار یک الگی ناکارآمد ولی باید دقت کنیم که تغییرات زمان بر هستش و اگه شکست خوردیم نا‌امید نشیم، و به سیناپس‌هامون زمان بدیم.

صحبتای خوبی شد. پاکشون نمی‌کنم که بقیه هم فیض ببرند.

تو بیا تا برقراره دنیا

مصاحبه داشتیم، گفت: “خودت باش. هرکی هم چیزی گفت بگو من جرش میدم. فقط تو با خیال راحت خودت باش.”
دلم گرم شد.
رئیس خوب :”
#imsa

خلاقیت بسیاری در اتلاف وقت داشت.

فعلا منو صدا نکن.

منم تمام تلاشمو می‌کنم که هرچیزی که میخوای، نباشم.

#ازبات
برای همه از این‌حس‌های خوب آرزو می‌کنم:)

Unless told otherwise, always consider me drunk.

برای اولین بار خودمو با جاب‌تایتل جدید معرفی کردم.
Felt weird. Good weird.

#imsa

تیر تو زانوت پریا. خسته‌م کردی.

Feel the fear and do it anyway.
چشم کیمیا.
#conversations

کاش توی محک کار می‌کردم.

https://news.1rj.ru/str/samestuff/7070
بله این ویدیوی یک دقیقه‌ای خیلی وقتا جوابه.

بخدا بخدا بخدا بخدا

-why do you keep doing this to us?
-I don’t know, maybe I hate myself. Maybe I think I deserve to die.

[Rick and Morty]