از ناامید کردن آدم‌هام وحشت دارم.

فردا.
فردای لعنتی.

چرا ما اینطوری می‌کنیم با دلمون؟

“برات خط چشم کشیده بودم.”

#conversations

یاد کتاب قلب سگی افتادم که هیپوتالاموس انسانو به سگ پیوند زد. دارم فکر می‌کنم سگی که مدار پاپز منو بخوره چی سرش میاد؟

با تشکر از سمیرا که یادآوری کرد کجای مغزمو باید بندازم جلوی سگ.

میگه: “ چه خوشبختم که می‌تونم خودمو پیش شما لوس کنم.”
فکر کردم: “چه خوشبختم که می‌تونم لوست کنم.”

#conversations

شب زیباییه. خیلی خندیدیم.

قدردانی از خط چشم مهمه.
یادداشت کن عزیزم.

من از هیچی در زندگیم بیشتر از این که دلم برای دانشگاه تنگ نشده مطمئن نیستم.
واقعا خدا رو شکر که دیگه برنمی‌گردیم.

من بین وسواسم برای شلوغ نشدن اینجا، و علاقه‌م به ثبت افکارم، دارم پاره میشم.

“تو، خودمی.”

می‌دونم عزیزم.

#conversations

+دیدی؟
-دیدم.

صدای بسته شدن چهارتا چشم.

#conversations

پارسال، الان
دست‌ترین دست
#hands #دست‌ترین

من از فرداش دلم برات از اول تنگ شد. نمیشه ۳۶۴ روز. خیلی بیشتر میشه. خیلی.

نومید نتوان بود از او.