من واقعا نیاز دارم برم خونه و تو اتاق آهنگ گوش بدم و حدودا یک هفته از همه دور بمونم ولی به جاش مجبورم تا آخر ساعت کاری اینجا بمونم و یه لبخند مسخره بیارم رو لبم که هر ثانیه بیشتر انرژیمو میگیرع
ولی من اینجوریم که یک دوره به شدت میوفتم روی نوشتن و مینویسم و مینویسم و بعد از یه مدت دیگه نمیتونم حتی یک جمله هم بنویسم
من همیشه فکر میکردم من خیلی اسکلم که به جای شخصیت هام حرف میزنم یا یک صحنه حساس رو به جای اونها بازی میکردم ولی الان فهمیدم این روش مناسب برای پیش برد داستان و شخصیت پردازیه