فقط لوزرها دث گیم رو از دست میدن

لعنتی هر لحظه پر از سوپرایز و هیجان و اصلا نمیشه حرکت بعدی رو حدس زد

واقعا باید ذهن نویسنده‌ی وبتونش رو طلا گرفت بابت این داستان عمیق و خلاقانه

واقعا از دیدنش لذت بردم
نمی‌دونم چرا میشینن سریال های رمنس و آبکی رو میبینن تا وقتی کارهایی مثل دث گیم یا بلایند هست

....

وارن چا هنوزم خوشگله
بعد سی چپتر نخونده اینا هنوز تو بیمارستان دارن هم و میزنن و دنیل عزیزم رو هنوز ندیدم

از لوکیسم‌ متنفرم با این فایتای طولانیش

از اینکه الی رو انقد دوست دارم بدم میاد
اسکل داره به بچه هام خیانت می‌کنه ولی من هنوز عاشقشم 🗿

خب نظرم عوض شد همین الان چند برابر عاشقش شدم

تاحالا از این زاویه به عضلات دست گینتوکی دقت نکرده بودم

این فکت که جی در برابر دنیل حتی مبارزه نکرد و فقط اجازه داد کتکش بزنه چون می‌دونست تو حال خودش نیست، قلبم رو گرم می‌کنه

خیلی وقت بود لوکیسم نخونده بودم یادم رفته بود چقدر برای این عزیزان سیمپم

از شدت هیجان دارم به پهنای صورتم اشک میریزم