—

پونزده دقیقه ست دارم برنامه کودک میبینم یهو تصویر سیاه و سفید شد اول فکر کردم چون فلش بک خورده اینجوری شده تا اینکه فهمیدم نه من اسکل بودم گوشیم کلا رفته بود رو اون حالتی که نمی‌دونم چیه و چطور خاموشش کنم فقط راس فلان ساعت صفحش سیاه سفید میشه

من خودم چون زیاد از ایموجی دیلی های بقیه استفاده نمیکنم واسه خودمم فعال نکرده بودم تا دیشب

انقدر رقصیدم پاهام رو حس نمیکنم

اینجوری بودم که از شدت پا درد یه لحظه میشستم یه آهنگ دیگه میومد از قبلی بهتر باز میرفتم وسط

دیگه این اخرا فحش گذاشته بودم برای هر کی بیاد سمتم بلندم کنه

ارزشش رو داشت بیدار بمونم

ولی تیکه ای که جونگین شروع کرد به خوندن و رپ چانگبین جدی🫦🫦🫦

ده بار برگردوندم عقب تا ببینم

هیو جکمن منظورت چیه مرد؟ اصن می‌دونی چقدر با عشق فیلماتو می‌دیدم؟ الان کنار اسکیز من یکی رو که به کشتن دادی

مینهوی توی این آرا هم نه تنها لاین کمی داشت حتی اسکرین تایمش هم خیلی کم بود

🎀 vs 🗿

یکی از پررنگ ترین خاطره هام از نارنیا شبی بود که خونه‌ی کل بچگیم رو فروخته بودیم و داشتیم جابه جا می‌شدیم من و بابام تنها بودیم شام رفتیم ساندویچ خریدیم چون دم عید بود و کلی فیلم پخش میکردن من اصرار کردم ساندویچ ها رو خونه بخوریم وسط پذیرایی که نصفش خالی بود نشستیم نارنیا دیدیم و غذا خوردیم

خیلی خیلی یهویی این خاطره یادم اومد و خیلی قشنگ بود برام :)

مهم نیست حتی اگه چند هزار کیلومتر از مامانم دور باشم به هرحال از یک طریقی شروع می‌کنه به ریدن توی اعصاب من

کرکتر سه فصل استریت بود و عملا هیچ اشاره‌ای مبنی بر اینکه از پسرا خوشش میاد نشده بود و یهو توی فصل چهار همون قسمت اول با یه پسر می‌پره رو تخت