الان اینجوری شده که حتی اگه دماغت مشکلی نداشته باشی می‌خوای عمل کنی چون همه عمل کردن و انجام این عمل زیبایی باعث میشه ثروتمند و جذاب به‌نظر برسی

خیلی خوشگلن ممنون

بعضی‌ها میگن از یه نفر بدمون میاد چون فلان کار رو انجام میده ولی وقتی شرایطش پیش میاد خودش هم دقیقا همون کار رو می‌کنه و اصلا از نظرش عجیب نیست.
اونجاست که میفهمی این آدم‌ها از انجام شدن اون کار بدشون نمیاد، از این بدشون میاد که خودشون نمی‌تونن انجام بدن.

بعضی از آدم‌ها پر از انرژی منفین، حتی اگه هیچ کاری هم نکنن همین که اطرافشون باشی تمام انرژیت رو می‌بلعن. وقتی بهشون نگاه می‌کنی، بیچاره به‌نظر می‌رسن و مجاب میشی بهشون کمک کنی اما هیچی در ازاش دریافت نمی‌کنی. تو براشون وقتت، حرف‌ها و حال خوبت رو وسط می‌ذاری ولی درنهایت برای خودت یه حفره‌ی خالی و هزارتا سوال باقی می‌مونه. سوالاتی که مستقیم خودت رو نشونه می‌گیرن. «من اشتباه کردم؟»، «اصلا نتونستم کمکش کنم؟»
راستش هیچ درمانی برای این آدم‌ها وجود نداره چون اونا گشنه‌ان و از بقیه تغذیه می‌کنن. مثل زامبی به هرکس نزدیک می‌شن، شبیه خودشون می‌کنن هرچند حفره‌ی بی‌پایان خودشون هم پر نمیشه پس تنها کاری که می‌تونی انجام بدی، اینه که ازش دور بمونی. اونقدر دور که ناله‌هاش هم به گوشت نرسن.

چه زیبا

آدم‌های نارسسیست بستر خیلی زیادی برای قاتل شدن دارن چون خودشون رو مرکز دنیا میبینن یه جورایی مین کرکتر دنیاشونن و بقیه آدم‌ها سیاهی لشکرن

چه از نظر ظاهری چه بازیگری و رفتارشون خیلی شبیه همه

عاشق ورژن کره‌ای و ترکیشم

مووی جوان بازیش گرفته و فقط صفحه‌ی مربوط به هانیبال رو بالا نمیاره

بین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۰ قاتل‌های سریالی زیادی بودن و یکی از تشابهات عجیبشون این بود که اکثرشون همجنسگرا بودن

نمی‌گم این یه عامل برای قتله ولی توی دوره‌ای که همجنسگرایی تابو به حساب میومد و از سمت مردم و جامعه طرد میشدن یه سری محدودیت و فشار روی این قشر بود و اینجا باز هم بهمون ثابت میشه محدودیت سرکشی و عقده به وجود میاره حالا بعضی ها باهاش آروم‌تر کنار میان و بعضی ها هم با توجه به محیط خانوادگی یا یه سری عوامل دیگه، احساسات منفیشون رو تبدیل به خشم و نفرت می‌کنن

میگن شخصیت هر آدم رو میشه از پلی لیستش شناخت چون آهنگ‌ها میتونن احساساتش رو نشون بدن