آخرین باری که از خودم عکس گرفتم مربوط میشه با سه ماه پیش

اینکه زبان اشاره توی کشورهای مختلف فرق داره فقط برای من عجیبه؟

یعنی چی که هر کشور زبون اشاره‌ی متفاوتی داره الان یه فرد ناشنوا اگه مهاجرت کنه باید از گوگل ترنسلیت استفاده کنه تا بفهمه چی میگن؟

امروز صبح خواهرم با دفتر و مداد اومده بالا سرم و هزارتا ایده میده برای مسابقه‌ی پسرش نقاشی بکشم قشنگ نیم ساعت اول نمی‌فهمیدم چی میگه فقط رو کاغذ خط خطی میکردم

دخترا یه عمر خون از روی لباساشون پاک میکنن، با خونریزی شدید به کارای روزمره میرسن و به روی خودشون هم نمیارن تازه خشمشون رو هم کنترل میکنن تا کسی رو نکشن
کاملا پتانسیل قاتل بودن رو دارن و خودشون انتخاب کردن یه شهروند قانون‌مدار بمونن

دعوا کردیم.
تا مرز طلاق رفتیم.
آشتی کردیم.
رفتیم اتاقمون بخوابیم.

طلاق برای بچه هاست ما باید همو تا مرز کشتن پاره کنیم بعدم بشینیم جلوی سریال ترکی چای بخوریم

Call me daddy 🫦

‏دختری که با پا‌دکست پرونده جنایی غذا میخوره رو که نباید ناراحت کنی عزیزم.

اینکه تا الان بهترین کیدرامای تاریخ رو ندیده بودم واقعا خجالت آوره

با شقایق چند ساعته داریم درمورد عطرها حرف می‌زنیم اون ترکیبات رو میگه من از اینور تصور میکنم

عطر مورد علاقه‌ی من ۵۸۰ دلاره

سلیقم خیلی گرونه نیاز دارم به اندازه‌ی بودجم گوه بخورم ولی نمیشه

من و شقایق در حال شیر کردن سریال‌ها:
آره اینو ده دقیقه‌ی اول رو دیدم خوشم نیومد این یکی هم دو قسمت دیدم دراپ کردم اینو هم قسمتای آخرش رو ندیدم

تو نصفش هم اتفاق نظر داشتیم

سوار تاکسی شدم به محض اینکه راه افتاد پرسید شما آرایشگری گفتم نه می‌گفت قیافتون به کسی میخوره که مشتری نداشته یا کار و کاسبیش خوب نبوده گفتم مصاحبه‌ی کاری داشتم خوب پیش نرفت با افتخار گفت نه که من خودم بازاریم با مردم برخورد دارم میفهمم

خیلی مکالمه‌ی رندوم و عجیبی بود

خیلی چیزها توی زندگی من هیچ وقت تغییر نمیکنه مهم نیست چند سال بگذره من همچنان با همونام و تغییر دادنشون برام خیلی سخت یا گذراست به جز آدم‌ها...

آدم‌های زندگیم هر دوره تغییر کردن و کامل حذف شدن و خیلی‌ها رو من نمی‌خواستم. نمی‌دونم چرا اینجوری میشه اما آدم‌ها خیلی سخت توی زندگیم میمونن و حتی رفتنشون تقصیر منم نیست

مای بویفی ادیت میکردم رسید به یه صحنه که پاستا می‌خوردن و من الان هوس پاستا کردم

من رو به ۸۸۸ برسونین دیگه هیچی نمی‌خوام