رفتم دکتر بهم یه پلاستیک پر دارو داده و مثل پیرزنایی که آلزایمر دارن یه اپ نصب کردم ساعت گذاشتم یادم نره بخورم

یارو بهم میگه آره سگم خیلی باهوشه سه تا زبان مختلف بلده می‌فهمه هم نه ها بلده
بعد هم برای اینکه بهم ثابت کنه به سه زبان آلمانی انگلیسی ایرانی به سگش گفت بشین

حس میکنم درهای جدیدی از ادایی بودن به روم باز شد

یه چیزی فهمیدم

من اگه برم به گذشته هیچ کمکی در دستیابی مردم به دانش امروزی نمیتونم بکنم
مثلا بشینم جلوی گراهامبل چطور باید بهش توضیح بدم چند قرن بعد یه سری گوشی اختراع میشن که نه تنها میتونی باهاش به بقیه تلفن کنی بلکه میشه همزمان با چند نفر از قاره های مختلف تماس تصویری داشت

یا مثلاً به هنلین یاد بدم ساعت مچی بسازه که همزمان تاریخ رو هم نشون بده

درواقع جلوی هرکسی بشینم نمیتونم هیچی بهش بگم حتی مثل این شخصیت هایی که توی سریال میرن به گذشته و با شنیدن سال و اسم امپراتوری میفهمن کدوم پادشاهه و کیا توی این دوره زندگی می‌کردن هم نیستم چون این دو مورد هیچ وقت یادم نمی‌مونه

در کل آدم مناسبی برای سفر در زمان نیستم