اگه قراره رو کل پیام‌هایی که فرستادم ریپلای نکنین بگین تا صحبت هام رو کمتر کنم

یه خانمی هست جدی از نظر زیبایی صد از ده واقعا هربار میبینمش مثل مردای هیز میشم اما حس میکنم با خودش خصومت شخصی داره
نمی‌فهمم چرا هربار آرایش میکنم و اون کانسیلر ده درجه سفیدتر از پوستش رو میزنه زیر چشمش خیلی دلم میخواد انقدری باهاش صمیمی بودم که اون کانسیلر و رژ لبش رو آتیش میزدم

با اختلاف احمق‌ترین و نازترین آلفای دنیاست

این دوتان

با وجود اژدر، همایون اصلا اسم عجیبی به نظر نمی‌رسه برای گربه 😂

تو پیوی اوشن برای مینسونگ تبدیل به هیولایی شدم که با هیچی متوقف نمیشه

گاهی یه چیزهای میبینم و میفهمم دنیا برای دخترها نیست
به نظرم تفکیک سیاره ای بکنیم خانم ها برن یه سیاره دورتر از زمین مردا هم اینجا بمونن با کون کونک بازی هاشون ثابت کنن برای کثافت بودن به زن نیازی ندارن کلا ذات کصشری دارن

البته لینو رو میذارم گوشه‌ی لپم یواشکی میارم با خودم به هرحال هر دختری یه دوست گی نیاز داره

میدونین فان فکتش کجاست؟
پژمان جمشیدی نقش قاضی‌ای رو بازی کرده که یه پرونده‌ی تجاوز زیردستش بود
داشت تجدید خاطره می‌کرد با دیالوگ های متجاوز و اتفاقات توی فیلم

آخرین کسی که احتمال می‌دادم خایه مال داشته باشه پژمان جمشیدی بود

کصشر ترین حرفی که حتی دلم نمی‌خواد بحثی بکنم باهاشون اینه

وقتی چهارده سالم بود درحالی که از کوچک‌ترین لمس مردها حتی پدرم حالم بد میشد پیش یه روانشناسی رفتم که خب خیلی تعریف میشد ازش به خاطرش حتی رفتیم یه شهر دیگه تا من با این آقا صحبت کنم

اولین باری بود که توی زندگیم خواستم درمورد اتفاقاتی که از هفت سالگی تا نه سالگی دوسال پی در پی، توسط یه شخص خیلی نزدیک برام میفتاد حرف بزنم
به عنوان یه دختر چهارده ساله این مکالمه واقعا سخت بود وسط تعریف هی بغض می‌کردم می‌خندیدم دستام رو توی هم قفل میکردم پام رو تکون میدادم تا بتونم خیلی خلاصه و کوتاه درمورد این اتفاق بگم

حدس می‌زنید اولین سوالی که این آقا ازم پرسید چی بود؟

تو چقدر مقصر بودی؟
یه مرد بالغ توی چشم یه دختر چهارده ساله زل زد و گفت توی این آزار جنسی که توی سن هفت سالگی دوسال تحمل کردی تو چقدر مقصر بودی