ببینید دوستان از نظر روانشناسی انسان به یک وضعیت متوسط عادت می‌کنه و دچار بی‌حسی میشه یعنی چی؟
مثلا اگه شرایط خیلی بد باشه شروع می‌کنی به اعتراض اگه خیلی خوب باشه دلیلی برای اعتراض نداری ولی اگه بین اینا باشی یعنی نه انقدر خوب که بتونی به آرزوهات برسی نه انقدر بد که نون شب نداشته باشی پس با خودت میگی وضعم از خیلی ها بهتره و اگه اعتراض کنم ممکنه همینم از دست بدم به جاش شاید اگه تلاش کنم بهتر بشم که نمیشید

حالا اینا میخوان چیکار کنن؟
مردم رو متوسط نگه میدارن نه گشنه که به فکر اعتراض باشن نه ثروتمند که قدرت بگیرن
با دادن یه مقدار پول مثل یارانه و معیشت و این چیزها شکمشون رو سیر میکنن و با گفتن جمله‌ی بقیه همین رو هم ندارن آروم میشن

دادن این یارانه و این حرفا فقط برای همینه وگرنه نه این دولت عاشق چشم و ابروی مردمه نه دلش میسوزه

برم خونه بقیه رو هم میذارم

قبلا تو چهار قسط خونه و ماشین میخریدی الان تو چهار قسط ماست سون هم نمیتونی بخری

صبا عزیزم نمی‌دونم تحملش رو داری یا نه

ولی پارتنرت لاشی در اومد و با منم رابطه داشت

کارینا خوشگل تر از اونیه که بتونم ازش بدم بیاد و این داره اذیتم می‌کنه 😔

وا چرا؟ این همه گاو مونده رو دستمون بیاید ببرید شاید به کار شما اومد

مطمئنم خانواده‌ی من تا وقتی من رو نکشن قرار نیست ذره ای اعتراض کنن

قیمت پد بهداشتی رو میبینم خوشحال میشم حداقل پریود نمیشم
فکرش رو بکن تو این شرایط کصشر چهار روز خونریزی هم داشته باشی

این حمله به بیمارستان اگه الان توی فلسطین بود بلا حدید چفیه سر میکرد می‌رفت اعتراض

بعد بیدار شدن از خواب، چک کردن اخبار اصلا کار عاقلانه ای نیست ولی من ایرانیم

هر شب سه چهارتا میذارم انرژیم تموم میشه میرم
بعد من برای این تحلیل اصلا پیام های چند روز اخیر رو حساب نمیکنم وگرنه همه یه مشت رد فلگ عصبی بد دهن میشدین که با عالم و آدم دشمنن و از زندگی ناامید

شایع خیلی داره سعی می‌کنه بگه من طرف مردمم ولی طفلک دیگه فقط کونش گوهی نیست تا تو مغزش هم نفوذ کرده

ببخشید در این شرایط من نه تنها پرحرف میشم بلکه بددهن هم میشم و بویی از انرژی زنانه نبردم 😔

آشپزی کردن همیشه برای من یه سرگرمی بود
مثلا رندوم میرفتم گوشت می‌گرفتم واسه خودم استیک درست میکردم
هوس پاستا میکردم سر راه خریداش رو انجام میدادم
وسایل شیک و اسموتی می‌گرفتم و واسه خودم درست میکردم

آخرین باری که این هوس رو کردم دو هفته پیش بود که پنیر و یه چندتا وسیله گرفتم ششصد کارت کشیدم اومدم بیرون و با خودم گفتم اصلا ارزشش رو نداره
الان بعد دو هفته با اون ششصد تومن یه نیمرو میتونم بخورم تازه بدون رب

ترجیح میدم یه ایتالیایی زوال عقل مزلم دوست چپ هیتر ترامپ روشنفکر با توهم عاقل بودن فلسطینی فن باشم و توی اعتراضات از ترامپ بخوام مادورو رو برگردونن ونزوئلا تا ایرانی باشم

همه‌ی اینا تقصیر اون چوپونیه که چون حوصلش سر رفته بود رفت به مردم گفت خدا باهام حرف زد.