هرشب

دارد صدایت می‌زند، بشنو صدایم را...
بیرون بکش از زندگی و مرگ پایم را
هر بوسه‌ات یک قسمت از کابوس‌هایم بود
از ابتدا معلوم بودم انتهایم را!
در هر خیابان گریه کردم، گریه من را کرد
شاید ببیند شوهر تو اشک‌هایم را
حالا منم که پاک کرده رد پایم را
می‌کوبم از شب‌ها به تو سردردهایم را
دارم تلو، دارم تلو، از نیستی مستم
حالا دکارت مسخره، ثابت کند هستم!

روحت دو قسمت شد میانِ ما ترک خوردی!
خوردی به لب‌هایم مرا نان و نمک خوردی!
بوسیدمت، بوسیدمت، بوسه دمت از دور..
بوسیدمت، بوسیدمت، بوسیدمت از دور..
هر شب کتک خوردی، کتک خوردی، کتک خوردی..

دست مرا از دورهای دور می‌گیری
داری تلو، داری تلو، از درد می‌میری
خاموش گریه می‌کنی بر سینه‌ی دیوار...
با بغض روشن می‌کنی سیگار با سیگار
باید بخوابی توی آغوشی که مجبوری...
داری تنت را داخل حمام می‌شوری
با گریه با خون، با صدای شوهرت در تخت
کِز می‌کند کُنج خودش این سایه‌ی بدبخت
من باختم اما کسی جز ما نخواهد برد!
بوی مرا این آب و صابون‌ها نخواهد برد!

روحت دو قسمت شد میان ما ترک خوردی!
خوردی به لب‌هایم مرا نان و نمک خوردی!
بوسیدمت، بوسیدمت، بوسیدمت از دور..
بوسیدمت، بوسیدمت، بوسیدمت از دور..
هر شب کتک خوردی، کتک خوردی، کتک خوردی..

حس کن مرا در دوستت دارم درِ گوشت...
حس کن مرا در شیطنت‌هایم در آغوشت...
حس کن مرا در آخرین سطر از تشنج‌هام...
حس کن مرا حس کن مرا که مثل تو تنهام...
دارد صدایت می‌زند بشنو صدایم را
بیرون بکش از زندگی و مرگ پایم را
#هرشب
ShnText.t.me

بد

اصن مِن بعد.. اصن مَن بَد..
اصن مِن بعد.. اصن مَن بَد..

چیزت را به من نگو
چیزت را به من نده
با پنجره بخواب، ای سنگ جانِ من
من روی یاد تو که یَله شده بر آسمان خط می‌کشم
با من تراوُش روزانه‌ای‌ست
که در نبود تو تکرار میشود
تقصیر خواب نیست
تقدیر ما تصادفی‌ست که به هیچ نمی‌ارزد...
اصلا مِن بعد.. اصلا مَن بد..

گوشت روی گاز، مشروب روی میز
ما چقدر غریبه شدیم که تو تحریک نمی‌شوی دیگر
سیگار می‌کشی و تنت
زیر زیرپوشِ سفید توری‌ات شناور است
هیچ چیزت را به من نگو
هیچ چیزت را به من نده لطفاً
بُگذار گمان گندمِ نگات
در ذهن لهجه‌دار من
با شک به هستی عجین شود!
اصلا مِن بعد.. اصلا مَن بد..

اینجا که شعر هیچ غلطی نمی‌کند!
من هم که مست
کدام شعور؟
ما همه چیز را در مَبال خانه جا گذاشیم...
اطرافمان مشتی خزنده که راه به راه پوست می‌اندازند و حقارتشان را با تصور تخریبِ ما زنده می‌کنند
اینجا کسی نمانده که حتی شکایتی کند...
اصن مَن بَد.. اصن مَن بد.. اصن مَن بد..

هیچکس بزرگ نیست، هیچ‌چیز عمیق نیست
هیچ‌کدام ما مهم نیستیم دیگر...
تنها سکوت سطحیِ خاک گرفته‌ی حجم این کتاب‌هاست که زنده است
زمان دروغ میگوید!
تاریخ زنده نیست!
مکان توهمی‌ست که ما در آن سکس می‌کنیم!
چیزت را به من نگو
چیزت را به من نگو
چیزت را به من نده
چیزت را به من نده
آرام گریه کن...
آرام نعره بزن...

سوتینِ سیاه تو سبز می‌شود، ریشه می‌دهد
من هم یواشکی در خواب تو راه می‌روم
انگار نه انگار که نیستیم دیگر...
آه سانفرانسیسکوی سورئالِ من
آه پاریس بدنام شده
آه فرانکفورت نفرینی
میلان خسته، میلان تنها، کُلن کلافه
بخند، بِپاش، بِشاش، بَشّاش
و انزلی که جا گذاشتمش...
#بد
ShnText.t.me

بیا

بیه مَره یاری بَدَن، می دیلَ دیلداری بدن
[بیا یاری‌ام بده دلمو دلداری بده]

کی زیندگی همش غَمه، ای دونیا غم می همدمه
[که زندگی همه‌اش غم است، یک دنیا غم همدمم است]

نَنی چوجور غم دَرمه، تَره می وَر کم دَرمَه
[نمی‌دونی چه‌جور غم دارم، تو رو پیش خودم کم دارم]

می آرزو، می دیل‌خوشی، اَنه کی تو بایی نیشی
[آرزو و دل‌خوشیم اینه که تو بیای و نری]

اَ حَرفه باز بوگوفتمه، فارَس مره بوسوختمه بوسوختمه، چره نایی تو؟!!
[این حرف رو باز گفتم، برس به من که سوختم.. چرا تو نمیای؟!!]

بایی دوباره پا گیرم، تی دستانه حنا گیرم.. حنا گیرم.. اگه بایی تو...!
[بیای دوباره پا میگیرم، دستاتو حنا میگیرم.. اگه تو بیای...!]

بیه مَرَه یاری بَدَن، می دیلَ دیلداری بَدَن
[بیا یاری‌ام کن دلم رو دلداری بده]

کی زیندگی همش غمه، همش غمه، همش غمه...
[که زندگی همش غم است...]

با یاد و خاطره شاعر بزرگ گیلان؛ "فرامرز دعایی"
#بیا
ShnText.t.me

📋 لیست تکست آهنگ‌های آلبوم «1414»


01 - 🏷 آغــوش

02 - 🏷 لیــلــــی

03 - 🏷 مـحرمانه

04 - 🏷 مـتنفرم


© Channel: ShnText.t.me

آغوش

کجاست ای یار آغوشِ تو؟
کجاست ای یار آغوش تو؟

منِ سخت را زبان تو باید،
به این زخم‌ها دست تو شاید، باشد مرهمی..باشد مرهمی
جهان در جدال و حال من و اشک‌های نیمه‌شب
و تسکین این بغض با یاد تو، شاید کمی..

کسی جز تو از دردها و درون من آگاه نیست
کسی جز تو چون تو برای زمانه بزنگاه نیست
تو باشی پریشانم پیش تو
تو نفیِ حجابی، عریانم پیش تو

کجاست ای یار آغوش تو؟
کجاست ای یار آغوش تو؟
کجاست ای یار آغوش تو؟

تو شورِ شعورِ غرورِ حضورِ عمیقِ باوری
تو به شکلی عجیب و غریبانه در مَسلَخ من یاوری
تو به اندازه‌ی بودن منی
تو حس ناب شعر خواندنی
تو توانایی ساده بودنی
تو دلیل محکم خوب مُردنی

کجاست ای یار آغوش تو؟
کجاست ای یار آغوش تو؟
کجاست ای یار آغوش تو؟
کجاست ای یار آغوش تو؟
#آغوش
ShnText.t.me

لیلی

تُرکی:
Goord jeyranim aslaan dishim
(گرگ آهوی من شیرزنم)

Sansiz yashdir jozoom ishim
(بی تو چشمم و کارم زار است)

Gal bir korpa sanjag oloom
(بیا تا یک سنجاق نوزاد بشم)

Sootool sinava ilishim
(به سینه‌ی تو وصل شم)

manim yarim galip mana chaatar bir goon
(یار من یه روز میاد به من می‌رسه)

tanhaligi galip manda attar birgoon
(تنهاییشو میاره در من جا می‌زاره)

doorar manan oturoop yaatar bir goon
(با من بلند میشه، می‌شینه، می‌خوابه)

na oolaar na oolaarr na oolar bir goon
na oolaar na oolaarr na oolar bir goon
(چی میشه چی میشه چی میشه یه روز)

siisga agashlaar
(درختای لاغر مردنی)

jillaaz noodanlar
(ناودان‌های استخونی)

asgih gazmalar
(پلیسای آشغال)

hanga gooshoonlar
(قشون‌های عظیم)

choor oloon chaar
(کور شین، کر شین)

yarim galmada
(یارم داره میاد)

galmasa oollam
(اگه نیاد می‌میرم)

galsa noghoolar
(چی می‌شه اگه بیاد)

Goord jeyranim aslaan dishim
(گرگ آهوی من شیرزنم)

Sansiz yashdir jozoom ishim
(بی تو چشمم و کارم زار است)

Gal bir korpa sanjag oloom
(بیا تا یک سنجاق نوزاد بشم)

Sootool sinava ilishim
(به سینه‌ی تو وصل شم)
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
کُردی:
منیش ئەی بولبولی شەیدا وەکوو تۆ لەیلم، لەیل
(من هم ای بلبلِ شیدا مثل تو عاشقم عاشق)

وەها دور بوم لە هێلانەم وەکوو تۆ لەیلم، لەیل
(آنقدر دور شدم از آشیانم مثل تو عاشقم عاشق)

لەیلم لەیل..لەیلم لەیل..لەیلم لەیل..لەیلم لەیل
(عاشقم عاشق..عاشقم عاشق)

هەتا دوژمن نەگەوزێنم دەخوێنم..لەیلم لەیل
هەتا دوژمن نەگەوزێنم دەخوێنم..لەیلم لەیل
(تا وقتی دشمن رو غرق در خون نکنم، می‌خونم.. عاشقم عاشق)

دەخێنم بۆ گەلی خۆم من دەخێنم..لەیلم لەیل
(می‌خونم برای مردم خودم می‌خونم.. عاشقم عاشق)

لەیلم لەیل..لەیلم لەیل..لەیلم لەیل..لەیلم لەیل
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
گیلکی:
در و دیوار خانه جه
بینیویشتم تی اسمه ای بانو
(روی در و دیوار خانه، اسم تو را نوشتم ای بانو)

می وَجا با یاد بیگیری
عاشقی راه و رسمه ای بانو
(باید پیش من یاد بگیری، راه و رسم عاشقی را ای بانو)

بانو بانو نوَبُوستَن می دوشمن
بانو بانو می کوجی دیله نشکن
(بانو بانو با من دشمن نشو، بانو بانو دل کوچکم را نشکن)

اَن دیله دیل خیال نوکون کوشتنیه
بَدار اونه قدرا کی دوست داشتنیه
(این دل است دل خیال نکن که کشتنی‌ست، قدرش را بدان که دوست داشتنی‌ست)

بانو بانو نوَبُوستَن می دوشمن
بانو بانو می کوجی دیله نشکن
بانو بانو.. بانو بانو
#لیلی
ShnText.t.me

محرمانه

نکند پنجره‌ای پشت صلیبم باشد
نکند میکروفونی داخل جیبم باشد
نکند این اس‌ام‌اس در جایی ثبت شود
نکند گریه‌ی پشت تلفن ضبط شود
نکند شاهد دعوامان در ماشین‌اند
نکند داخل حمام، تو را می‌بینند
نکند اسم تو را با دهنش بخش کند
نکند راز مرا تلویزیون پخش کند
نکند می‌داند، آنچه که من می‌دانم!
نکند پس‌فردا، تیتر یکِ کیهانم

نکند رخنه کند در دل ایمانم شک
نکند لو بدهم اسم تو را زیر کتک!
نکند نامه‌ی جعلیِ مرا پُست کنند
نکند این‌همه بد، قلب مرا سست کند!

تلخم و حل شده کابوس وجودم در سَم
غیرِ تو از همه‌ی آدم‌ها می‌ترسم
همه دانسته و نادانسته جاسوس‌اند!
دستشان حلقه‌ی دار است و تو را می‌بوسند
کاشکی آخر این سوز، بهاری باشد...
کاشکی در بغلت راه فراری باشد...
کاشکی از همه مخفی بشود این شادی...
کاشکی وصل شود عشق تو به آزادی...
کاشکی بد نشود آخر این قصه‌ی بد
کاشکی باز بخوابیم ولی تا به ابد...

نکند رخنه کند در دل ایمانم شک
نکند لو بدهم اسم تو را زیر کتک!
نکند نامه‌ی جعلیِ مرا پُست کنند
نکند این همه بد، قلب مرا سست کند!
نکند رخنه کند در دل ایمانت شک...
نکند لو بدهی اسم مرا زیر کتک
نکند نامه‌ی جعلی تو را پست کنند...
نکند این‌همه بد، قلب تو را سست کند
#محرمانه
ShnText.t.me

متنفرم

من صادقانه روز تولدم بغض می‌کنم
وقتی تو این‌چنین کودکانه شاد و سرخوشی
وقتی پر از عطر زندگی و شوق رویشی
از هرچه کادو و تبریک و کیک، متنفرم...
از بچه‌های شاد نشسته توی تلویزیون
از مجری و جایزه‌ها و خنده‌هاشون...
از اون بله‌های بلند گفتن و آوازهای فالش
از کارتون و عروسک‌های فیک متنفرم
از ساندویچِ مدرسه، کالباس، سوسیس، خیار
از عکس عصبانیِ امام، فحش‌های رو دیوار
از نیمکت و کلاس، کیف، کتاب، خودکار
از زنگ تفریح و معلم پرورشی، متنفرم...
از عید و عیدی و کت‌وشلوار طوسیِ گشاد
از صف، کپُن، بُن، نفت، درد، قند، شیر، مواد
از پسته‌های تزئینی ممنوعِ روی میز
از هر کسی که بوی کباب می‌داد، متنفرم...
از صد گرم پنیر نِسیه و بقالی که بعد مُرد
از سوپ پای مرغ، از اردکی که سر بریده شد
از چشم ترس گوسفند و عطش گوشتش در آش
از آش و عاشورا و قصاب، متنفرم...

از رقص پاتیل‌های شیک پا به سن
از زوزه‌های پیرزن آرتیست روی سِن
از موی سبز پشت لب دوست لزبینم
از بوی بدِ زیر بغل نقاش‌ها متنفرم...
از خایه‌ها و خشتک چسبیده به حلقِ تو
از طعمِ تلخِ عفونتِ مغزِ خلقِ تو
از حجب و عفت و روزانه جَلق تو
از شرم خیس و مقدس لا پات متنفرم...

از ریش بلند و مضحک و احمقانه‌ام
از لفظ‌های آخوندی و ابلهانه‌ام
از ادعای باسن خرو پاره کردنام
از جنگ و اعتراض‌های مداوم، متنفرم...
از من، شما و تمام قصه‌ها، خدا
از بغض عاشقانه‌ترینِ شعرها
از سرنوشت گَسِ روبه‌رویمان
از این‌همه تنفر و "متنفرم"، متنفرم...
#متنفرم
ShnText.t.me

📋 لیست تکست آهنگ‌های آلبوم «صاد (ص)»


01 - 🏷 مـمــد نـوبـری

02 - 🏷 قــاضــی

03 - 🏷 صـــــــاد

04 - 🏷 آئـورلیــانـو

05 - 🏷 آلـیـــس

06 - 🏷 یـواشــکی

07 - 🏷 خــارتــو

08 - 🏷 خـــالـــی


© Channel: ShnText.t.me

ممد نوبری

وقتی که همه تشنه لب بودن
تنها تو بودی که به همه آب دادی
سرتو تو بچگیت بریدن،
تویی که عَلَمداری و آزادی
فدای مظلومیتت سید
فدای غیرت و حمیتت سید
آخ که چه جنگایی که تو نرفتی!
آره سرکش و سربلندی سید
تو پرده‌های دروغو دریدی
قاعده چیه!؟ تو خون غلطیدی
تو ماشین، پارک و باغ و خونه خالی
واسه شرف و حیثیتت جنگیدی

ممد نوبری..
دلِ دلِ دلِ خانوما رو می‌بَری
ممد نوبری..
دلِ دل دل جوونارو می‌بَری

تمام قسم‌هام به سر تو بود
فدای تو شد همه‌ی بود و نبود
از روز اَلَست به عشقت اسیرم،
سید بدون، بدونِ تو می‌میرم
ای رکن رکیک هر ازدواج،
چهره‌ها از دیدنت هاج و واج
ای ثِقلِ هستی عالم فحش،
تفنگ آب‌پاش دخترکش
ای حَلاج خوابیده تو شورتا،
ای اژدها، عصای موسی
آخرین معجزه آلت ناطق،
ای تو شفابخش صلیب عیسی

ممد نوبری..
دلِ دلِ دلِ خانوما رو می‌بری
ممد نوبری..
دلِ دلِ دلِ جوونارو می‌بری

ای تو مَدخل و مخرج عشق ناب،
ای زیارت تو موجبِ ثواب
ای مار افعی تو تخت‌خواب
ای شیطون تو شب جمعه‌ها بی‌تاب

ای عامل اصلی نشرِ بشر،
ای قربانی بدنام حَشَر
فصل‌الخطاب امت تو صحنه،
ای لایق تو عنوان رهبر!
ای بسیجی معتقد به اصول،
ای پیروِ خط امام و رسول
ای اصل یگانه‌ی جهان شمول،
ای مومن سر باخته، ای دول!

ممد نوبری..
دلِ دل دل خانوما رو می‌بَری
ممد نوبری..
دل دل دلِ جوونارو می‌بری
#ممد_نوبری
ShnText.t.me

قاضی

شب، تو سیاهیِ نگاهت،
رنگِ مرگه، عمق راهت
ای غم بی در و پیکر،
آشنا با بد و بدتر
تن من زخمی دست تو نمیشه
قعر گوری واسه من تا به همیشه

تو قصه‌گوی شب تاریک، منتظر تو تهِ درّه
چش به امید سقوطم، گرگِ بد، دشمن بره
حالا که مرثیه‌خونِ قتل گل‌هام،
شبو از تو پس می‌گیرم واسه فردام...

مردمم اگر چه مُردن
سر به تیغ تو سپردن
شرمِ تاریخ رو جبینه
کی شکسته؟ کی غمینه؟
با یه مشت شعر و ترانه،
با تو که نمی‌شه جنگید
آخه تو قاضی شرعی
پیش تو نمی‌شه رقصید

حالا که مرثیه‌خون قتل گل‌هام،
شبو از تو پس می‌گیرم واسه فردام...
#قاضی
ShnText.t.me

صاد

دارم از یاد می‌بَرم عمق سرمو،
یاد میفتم از پا پدرمو
دارم از پخش میشوم طاعون،
می‌خوام از کون، فَیَکون کنم کفنمو
داری از گیج، عجیب خل میشی
قفلِ لخت کلید سُل میشی
هستی و پیچیدگیش تو باسنته
مریمِ سکسیِ بی‌تحمل میشی

مث مولا زوزه می‌کشم تو شبتو
توی رویا می‌مَکم عطر تنتو
تو می‌خندی و غش میری از دعا
چادر نماز فاطمه، کفنِ تو
خط می‌زنی رسم آیینه رو تو چشمام،
حَظ می‌کنی که هنوز سر در چام
تُف می‌کنی تقدّس آیه‌های منو
تنو از نو حامله می‌کنی از نو.. از نو.. از نو..

بده به دست عقابی ژنِ دروغت را...
که شاید او برساند به تو حقوقت را...
غضنفران هدایت، به کوچه آمده‌اند
محمدان مارکِز بدون پوزه‌بند
غضنفران هدایت، به کوچه آمدند
محمدان بدونِ پوزه‌بند!!
چه خنده‌های خرابی شده تماشایی
چه چشم‌های مذابی ببیند اینجایی

مث مولا زوزه می‌کشم تو شبتو
توی رویا می‌مَکم عطر تنتو.
تو می‌خندی و غش میری از دعا
چادر نماز فاطمه، کفنِ تو
خط می‌زنی رسم آیینه رو تو چشمام،
حَظ می‌کنی که هنوز سر در چام
تُف می‌کنی تقدّس آیه‌های منو
تنو از نو حامله می‌کنی از نو.. از نو.. از نو..
#صاد
ShnText.t.me

آئورلیانو

من خوب میشوم،
من نرم میشوم
من رام میشوم،
آرام میشوم

پولم را بده، آواز سر کنم
پولم را بده، لبخند تر کنم
تو هرچه بگویی چند می‌کنم
من خوب میشوم،
من نرم میشوم
من رام میشوم،
آرام میشوم

سرطان بگیر و بمیر، آئورلیانو بوئندیا...
امیدِ جاریه در شعر
برای تو بیا، بیا
من چُرت و چِرت
من پَرت و پِرت
مشغول مکیدن نرینه‌ی هستی، آئورلیانو..

پولم را بده تا مست، گریه، صدا
پولم را بده تا رقص، شیهه، اَدا
پولم را بده نابود کن مرا
مغبونم، جاودانه‌ام،
سود کن مرا
بود مرا،
نابود مرا،
فرسوده مرا،
نموده مرا...
آئورلیانو..

مرگ پول منه که تو جیبته پفیوز
مرگ؛ قسط تعویقی‌ست
مرگ؛ نفَس کشیدنِ مداومِ هر روز
مرگ؛ آخرین سیگار تزریقی‌ست
تاریخ من طولانی‌ست
اما دستانم کوتاه بود و دهانم دور
نه آنقدر توانی که عرق از جبین پاک کنم
و نه آنچنان که خشمم دلیری کند
مرگ پول منه که تو جیبته پفیوز...
#آئورلیانو
ShnText.t.me

آلیس

سرزمینِ عجایبه اینجا
دستامو بگیر آلیسم
خونِ رگ‌هامو وام می‌گیرم
تا همه ماجرا رو بنویسم...

سرزمینِ عجایبه اینجا
باغیه از گُلای آدمخوار
مردمش تخمه می‌شکنن وقتِ
رقص محکوم روی چوبه‌ی دار
سگا رو به گلوله می‌بندن
گرگایی که نشسته می‌شاشن
مَردهاش مثلِ کوه ایستادن
روی زن‌ها اسید می‌پاشن!

مردمی که با آرزوهاشون، غرق میشن تو قیمه‌ی نذری
مثل یه مزرعه که گندم رو، خواب می‌بینه توی بی‌بذری
دیگه فرقی نداره واسه کسی
مزه‌ی قرص نون، با قرص برنج
هنوزم میشه خواب راحت داشت
توی عمقِ یه گور راحت و دنج!

زندگی اینجا سخته آلیسم
تو صف خودفروش‌ها بودن
بینِ حلقه ‌به ‌گوش‌ها بودن
گربه تو شهر موش‌ها بودن

من هنوزم رو زخمام هستم
میگم از دخترای زنده به گور...
رو این پرچم موافق باد
می‌مونم مثل وصله‌ا‌ی ناجور
تا همیشه بُزِ گَرِ گله‌م
تا ابد یه جذامی‌ام اینجا
شیشه‌ی شعرو برق میندازم
با غمِ تو نیازمندی‌ها...

روی دیوارای فیسبوکم
چوب‌خط می‌کشه یه زندانی
می‌نویسم ولی به قول فروغ
با همین دست‌های سیمانی...
همه‌ی بغض‌های ناگفته‌م
اشک میشن تو چشمای خیسم
سرزمین عجایبه اینجا
دستامو بگیر آلیسم!
#آلیس
ShnText.t.me

یواشکی

گل‌های پرپرت، سوخته در این باغ
فرمانده‌ی سپاه، در لشکر عراق
کوچِ بنفشه‌ها، از وحشت چماق
یک عمر آب شدن، یک فصل، فصلِ داغ
سُس بود زندگی، با طعم تلخ و تند
یک ارّه در دهان، با ریتم‌های کند
انسان سالاد بود، از میخ و تیغ و تیر
باید ادامه داد، مثل چریک پیر
اشکی نمانده است، بغضی که بمب شد...
شاعر مغازه بود، دائم پلمپ شد
یک پنجره نبود، دیوار شد صدا
هر زن ترانه شد، در خونِ خود ندا...

اما شکنجه‌ها یواشکی نبود...!
او پیش چشممان سَتّار را رُبود...!

حالا که گیجِ گیج، حالا که مستِ مست
با من بگو هنوز، آیا امید هست؟
یک مشت حرف خیس، در قلب دفترم
یک دِشنه در گلو، یک کُلت در سرم
پای مرا ببین، میدانِ مین کجاست؟
سربندهای خون، مفقود در خداست...
ما پیش می‌رویم، روی طنابِ دار
تفسیر شعرمان: عرعر و قارقار
گاهی که تیغشان، با پنبه شیک بود
پاسخ به پرسش هم، فحش رکیک بود
سنگر سکوت نیست، در جنگ با شُغاد!!!
تا شعر زنده هست، باید ادامه داد...!

اما شکنجه‌ها یواشکی نبود...!
او پیش چشممان ستار را ربود...!
#یواشکی
ShnText.t.me

خارتو

پرنده، رنده، مُرده و درنده رهبر رَمه،
صَلاح کار خسروان عقب جلو نمیشود
بوی دهان سیرِ تو، سِیر سقوط سیرتم،
پوچی مغز پسته‌ات رنج کدو نمی‌شود
کاش نوار غیرتم بند به بُقعه‌ات نبود
از این دخول بی‌فرج امام‌زاده را چه سود؟
تقیه کن دو چشم را بچش غلیظ خشم را
بمیر در قناعت بگیر رسم پشم را

سیگارتو.. گیتارتو.. آخ خارتو.. آخ خارتو..

خار شما به چشم ما نشانه رفت و کرد کان دُم دراز شخصیت
دریده پرده‌ها کنار می‌زنیم و فاش می‌شود اصالت وجودیت
منی منی منی منی..
من از منی نیامده‌اس، مگر ببین تلاوتم،
جهان به چیز بچه‌ات، بنوش مِی خراب شو..
اگرچه شَحنه می‌زند، تو مست باش و پا نده
خراب شو، خراب کن، خرابه زار می‌زند،
خرابه زار می‌زند..

سیگارتو.. گیتارتو.. آخ خارتو.. آخ خارتو..

چشم نیاز باز تو، شهوتِ خواندنِ تنت،
بخوان جهانِ لخت من بسترِ کار می‌شود
من از دهان رمز تو.. چه شعرها مکیده‌ام،
فدای خارِ بودنت، خارِ حضورِ بودنم...
سیم بده تا سر بزنم، به قاف قامتت قسم
آخر گاف دادنم...

سیگارتو.. گیتارتو.. آخ خارتو.. آخ خارتو..
#خارتو
ShnText.t.me

خالی

کوچه خالی بود، کوچه خالی...
بی تو عاری از هر حس و خیالی
جانم از دوریت، باکری شد
همتی کن با این زرد شمالی...

بیست سال زیاد نیست، عمر آدمی‌ست
با دستمالِ سیاه روی چشم‌های میشیت
با لنگه‌ی دزدیِ کفشِ مسجدی شده‌ام،
فرار کن، فرار کن، فرار کن می‌میری...!

مریم نشست تا کوچه خونی نشود از ترس
با چادری سفید و گُلی از یاسِ شکسته
آنقدر سرخ، سوخت، سعید
ما قطعه قطعه شدیم، قطعه‌های تکثیری...
با قسط‌های جامانده شعار می‌دادیم
آن مرد آمد! با خنده‌های مُشَعشَع و مشکوک
آن مرد که خوب بود و حامله می‌کرد!
ما سقط شدیم از مادران تخدیری...
ما نسل روشنی که تا عمق خیابان سوخت
ما هار از کتاب تا کوچه را گاز بگیریم
بمبی کنار گوش مدرسه ترکید،
آقای نوربخش کثافت! آن ناظم تکبیری
پیغام روشن حبس در چَشم کبود تو بود، مسعود
بگذار بیست سالِ دیگر سرخ،
با بوی تلخ پای چاک خورده از زندان!
با هم لذیذ بشکافیم مغز آن وکیلِ تسخیری
آنقدر مادرت، ظرف شست که آب شد...
آنقدر عکس تو را، دید و کور شد...
اندوه بزرگی‌ست، انبوه انتظار...
تو سهم زخم مرا از حبس‌هات می‌گیری...

تو خشک شبیه نگاه در عمق غربتی
ناعادلانه‌تر از زندگی در برابر مرگ
آیا هنوز روی پای خودت گریه میکنی؟
آیا هنوز لحظه به لحظه با اخبار می‌میری؟
شلیک کرد تا تو خلاصه شوی در خویش!
آقا "ما" زیاد بود آقا!!!
آنقدر زیاد که هرچه می‌کشتیم تمام نمی‌شدند...
و خونِ تاریخ بود ریخته از خشمِ آخته،
هرچه می‌دادند تمام نمی‌شدند
پوست: رختِ خواب اسید
چشم: چاله‌های منتظر
"ما " تخت، روی تخت، خوابیده مرده می‌دادند
تمام نمی‌شوند!
آن زخم‌ها برایمان غریبه بود
سیگارم پوستش را مکید،
مأمور بودم و معذور،
مرگ شغل شریفی نیست آقا...!
"ما " کیف کودکی‌اش لبریز کینه بود،
اینطور بزرگ شد بی‌پدر!
انگار که زندگی برایش حقی مسلم است!
مادر گذاشت بگذرد از زیر کتاب، تلخ
بعد همسرش دیوانه شد و شعر می‌نوشت...
ما در محله‌اش روی رد پای پلیس می‌شاشید
شورش چه مزه‌ای دارد آقا؟
شور.. شور.. شور.. شور..
ما مادرش...
سردار ما را نجات بده سردارِ خاردار...
#خالی
ShnText.t.me

اندوه بزرگی‌ست انبوه انتظار