📋 لیست تکست آهنگ‌های آلبوم «جنس سوم»


01 - 🏷 نــوشـــو رِی

02 - 🏷 شادومـــاد

03 - 🏷 دردانـــــــه

04 - 🏷 لـطفــعـلی خـــان

05 - 🏷 ای عــــــشق

06 - 🏷 طبــــیـب

07 - 🏷 ژ - ش

08 - 🏷 فتحعـــــلی شـــاه

09 - 🏷 کُـــــــــر

10 - 🏷 شاکـــــلام


© Channel: ShnText.t.me

نوشو ری

دریا طوفانیه تی لوتکا خرابه، نوشو رِی
غم تی ماره بوخور والله ثوابه، نوشو رِی
{دریا طوفانی است و قایق تو خراب، نرو ای پسر
غمخوار مادرت باش ،ثواب دارد، نرو پسر}

تی مار نگرانه
اَنه دیل آویزانه
{مادرت نگران است
دلش نگران توست}

نوشو ری.. نوشو ری.. نوشو ری.. نوشو ری
{نرو پسر}

مار چوتو تاب بئره؟
کی خبره بئره؟
{مادر چگونه تاب بیاورد؟
چه کسی خبر را برایش بیاورد؟}

دار و درختانه بیدین بوک بئردن
شَلَ وَرزایه منم توره بوخوره گردن
{درختان را ببین که چگونه بغض کردهاند
شبیه گاو نر لنگی شده‌ام که تبر به گردنش خورده است}

پیله دریا ده امی شین نیه بره
روس بزا بکاشته اونه بِهه داره
{دریای بزرگ دیگر از آن ما نیست برادر
فرزندان روس آن را خریده‌اند}

أنِه ماره بیدَم کار کونه بیجاره میان
گالش به پا شلیته تومان کاسه تیانه خو سر گیره مردومه میان
{مادرش را دیدم که در مزرعه‌ی برنج کار می‌کند
گالش(کفش روستایی شمال) به پا و دامن روستایی پوشیده و قابلمه و سبد به سر در میان مردم راه میرفت(فروشندگی در بازار)}

مار چوتو تاب بئره؟
کی خبره بئره؟
{مادر چگونه تاب بیاورد؟
چه کسی خبر را برایش بیاورد؟}
#نوشو_ری
ShnText.t.me

شادوماد

شادوماد عروس اومد اسب سمندته بتاز
شادوماد عروس اومد اسب سمندته بتاز
بس که خوشگله عروس به آسمون میکنه ناز
سُرنا و دُهل ببین با چه نشاط کرده ساز

سر راه کنار برین دوماد می‌خِد نار بزنه
سیب سرخ، انار سرخ، به دومن یار بزنه
 
مادیون سُم طلایی عروس چه رامشه
مادیون سُم طلایی عروس چه رامشه
راه مِره یواش یواش، مِدِنه عروس سوارشه
زیرِ روبند زَری چشم عروس به یارشه

سر راه کنار برن دوماد می‌خد نار بزنه
سیب سرخ، انار سرخ، به دومن یار بزنه

به سر عروس خانم شِباش کنن نقل و نبات
به سر عروس خانم شباش کنن نقل و نبات
یَله ترمه پُر یَراق به هیکلش چه خوب میاد
همگی کف بزنید و باهم بگید شباش! شباش!
همگی کف بزنید و باهم بگید شباش! شباش!

سر راه کنار برن دوماد می‌خد نار بزنه
سیب سرخ، انار سرخ، به دومن یار بزنه
#شادوماد
ShnText.t.me

دردانه

دُردانه‌ی منی.. دُردانه‌ی منی..
با لب به قندهای تو لبخندهای عزیزت
با لب بریز روی دهان سرریز و هیز نهانت!
در خون تو شناورم..
صبحانه‌ی منی..دیوانه‌ی منی
جانِ خدا تویی..
صبحانه‌ی منی..دیوانه‌ی منی
ناممکنی که تنگ به بَرَت می‌فشاری‌ام
پیدایش دوشیزگی به گمانی...
باغی به ارث در تنم...
از لشکر کمین نگاهت...
پرخاش شیشه‌ای...
که نمی‌شکنی...

هِیهات من از ذلتِ لذیذِ لذتِ زلیل و مریضت!
بایدم به دم از نوش تو نوشیدمت!
چه سخت بیآغوشیدمت!
نابهنگام ناگهان منی!
بی‌رحم چندگانه‌ای
فرازش شبانه‌ای
آب و شیر و شرابی
جان خدا تویی
دردانه‌ی منی(نُه ساله‌ی منی)!
#دردانه
ShnText.t.me

لطفعلی خان

شامِ شب، استخونه
استخاره کن
ما در ریشه‌های شیشه‌ای
شیرازتو بخون
بیا شب خونه، لطفعلی خان!
رودخونه گریه داره، چش به راس
باغای غرق،
قایقای قاق،
قالیای دار،
روی کاشیای شرق،
چرا؟ چون شبیه شیهه روی اسبِ مُرده
خاصه وقتی خش رو بهار ماس، لطفعلی خان!
کاتبیم
خواب‌های خط خطی،
روی شاخ‌های شب،
پشت پرده‌های درهمیم،
همین؟
کمین کرده بازم زمین
گریه کن
چشات قراره که درآد لطفعلی خان!
چشات قراره که درآد لطفعلی خان!

تفنگ در دهان خدا
پَشَنگ بر ناخن خلق مُردد
در کوچه طاعون زوزه می‌کشد و باد از تیفوس حامله است
درختان مات مرثیه‌خوان خواهران خویشند
خاک، خرابِ خون و بد عربده بر مرگ و تیرگی گسترده
مصیبت معصیت،
معراج‌های معوَج،
دخیل به خیل خام‌های مُعرّج،
کباب گربه و سگ!

قحطی تیز تیره تیره میکنه زمان
دوباره قا..قا..جا..جا..ریده تا..تاریده آسمون
جُدا از این دس به سینه‌ها
ببین تاول چش و بشین رو مغزِ پینه‌ها
چشات قراره که درآد لطفعلی خان..

دور، دورِ اَخته‌هاست لطفعلی خان!
#لطفعلی_خان
ShnText.t.me

ای عشق

مَگذار که من به ناگزیری برسم
وز بودنِ خود نیز به سیری برسم
منگر به تنم، که نیست با من همراه
ای عشق! تو مگذار به پیری برسم

شاعر: زنده یاد دکتر اسماعیل خویی
#ای_عشق
ShnText.t.me

طبیب

کی تی تبَ طبیبه؟
چوتوی بوبوی غریبه؟
{چه کسی برای دردت طبیب است؟
چطور اینقدر بیگانه شدی؟}

می دیل کی تی هلاکه
جی خوشی بی‌نصیبه
{دل من که برای تو هلاک است
از شادی بی‌نصیب است}
 
تی دیل چقذه پوره
خودا کی گور به گوره
{چقدر دلت گرفته است
خدا که گور به گور شده}

نه راه پس و نه راه پیش
هوای گریه جوره
{نه راه پس و نه راه پیش مانده است
هوای گریه جور است}

من آلم کی تی کوه جور میرم
بی بالم از تو پر گیرم
{من عقابی هستم که در بالای کوه تو می‌میرم
بال ندارم و از تو پر می‌گیرم}

بیدارم خوابه خوسنم
تی یارم باره اوسنم
{بیدارم و خواب را می‌خوابانم
یار توام و بار را از دوشت برمی‌دارم}

نیمیری جانا کی جانی مره میرمه
فگیری هَنَه تی فدا هرچی دارمه
{نمیری جان من که جانی برای من، بی تو میمیرم
همین را هم بگیر که فدای تو هرآنچه که دارم}

بی‌خانمانم.. بی‌خانمانم.. بی‌خانمانم..خانم..

حبیب مفتاح: یا جانِم.. یا جانِم.. یا جانِم..
#طبیب
ShnText.t.me

ژ-ش

ژ-شمه موخوام.. ژ-شمه.. ژ-شمه موخوام..

ژ-ش جان، جانی که جان بگیرم
ژ-ش جان، برات مِمرم
بِکُشَم تو خواب همه ره
بِکشم و بُکشم تو خواب همه ره

ژ-شمه موخوام.. ژ-شمه.. ژ-شمه موخوام..

چه خانوم بلند بالایی
چه بی‌رحمی سر به هوایی
ناموس منی!
قاموس منی!
کابوس منی!
ناموس منی!

عجیبی، عجینی، به جانم، خانم
رحیمی، شفیقی، جانم، جانم
بپاش این شقیقه، دقیقه، دقیقه
رفیقی، عمیقی، حافظِ جانم

ژ-شمه موخوام.. ژ-شمه.. ژ-شمه موخوام..
#ژ_ش
ShnText.t.me

فتحعلی شاه

فتحعلی شاه کی بودی تو..؟!
فتحعلی شاه کی بودی تو..؟!

آویخته از آغوشِ شب،
بمیر ماهِ کج در کلاغ،
خدا خیس هذیانِ نان،
به چشمان مریضت قسم
که شامِ خون تو نزدیک،
تا سِحر سور سر
کابوسِ کدام بستری
عمود، هزار عروس روس!
فتح یاوه
فتق پوک
مرد مذبذب
زبان زبون
چقدر تشنه‌ای که کشته می‌گیردت این ارضای خون!

چی بودی تو چی شدی فتحعلی شاه!؟

ناپلئونِ مایی، آره دایی
مث گریه تو سکوت تنهایی
چی بودی تو چی شدی باباخان؟
سولطان تویی یوز اوغلان
#فتحعلی_شاه
ShnText.t.me

کر

دختر قیام کن، عرق بپوش
معشوق را بنوش
بدوش دوشیزگی‌ات را...
هوش.. از سر ببر
با انحنای وجودت
کوچ ار در به در به خویشی...

فُرمال منی
کُر مال منی
آمال منی
آنرمال منی

شیرزنی که چروکت راهواره‌های انگشتِ خداست
راهی به ماه، آبی به چاه
غرقینه آفتابی،
مسح دو دلی،
مسخ دودلی،
دال دلی، داغ شیرین منی

فرمال منی
کُر مال منی
آمال منی
آنرمال منی

در تو بیآمیزیدمت
جنگیدمت، چنگیدمت
دام منی
دامانی
امانی
خان و مان منی...
 
فرمال منی
کُر مال منی
آمال منی
#کر
ShnText.t.me

شاکلام

شاکلامه مشتری شو
مشتو وا نکن که اشتباهه
راه هاره، ارّه ساره
تَه...
باقی باغ کویره مشتری شو
مغزهای استیجاری
اختناقِ ابتذال!
خم، لِه تا خِرتِلاق
حمله به باتلاق
همه لِه، حامله، حاملِ سِل، عامل صلح
فاصله بگیر فاسده
فاتحه بمیر قاصده
مرگ حظ وافیه
خط ربط مارِ غاشیه
خراج خواجه وارداتِ داره!
تاج داره، دار تاج ماس
راس بایست هی حواست هس؟!
پوتین پوشیده پف یوزهای منقرض
برده‌های معترض!
مُصلحه؟ نه مُسَلحه! 
کاش‌های کشکه شک نکن
همسفره‌های همدست
هم رو سو شده
سکوته
سقوطه
برهوته!
مشتری شو...

بچه‌های نصفه نیمه‌شب‌های بوی گرد و بوس و دست روس و خازن خدا خزر
پاره پاره پورِ رستمیم و نزل‌های دست چندمی
کون بی‌مکان...
تاجر فاجریده فاخرخره
شاشقیقه گشنه خواب‌های مهربان
رگ نمونده
سوزنا کجان؟
مشتری شو...

برقص با گریه‌های من خلیلِ بی‌دلیل
بجنگ با صدای من اراده‌ی علیل!
شیار شمشیر
صورت شیر،
به نام توله‌های پیر
گشنه‌های سیر
داغِ شونه‌های برده‌ها زیر تیغ خان
«نگو به میرزا خان
اونکه خون رعیتو خورد خانه»
(داخل گیومه شیون فومنی)

خونه رود خونه
روده رو زمین
روزه روز چندمین که باد بُرده بَرده‌ها رو
باز مرده دارها رو
رشد شایعات
دشت ضایعات
کات پشت صحنه‌های قتل لات
پات روی گاز
جاده
شاخ توی گوش و گو
شیخ، شام را چه شد؟
دخترم به جای نان
بیا و مشتری شو...!
#شاکلام
ShnText.t.me

📋 لیست تکست آهنگ‌های آلبوم «چِل»


01 - 🏷 بـــــــشـمار

02 - 🏷 سُـــــدوم

03 - 🏷 چِــــــل

04 - 🏷 طــــاعــــون


© Channel: ShnText.t.me

بشمار

شعر درمون نیست، دردیه معجون؛
از غم و خشم و جنون، معدوم
اون که می‌بازه سرو تو هنر پس، معلومه..
محصولِ فاسدِ مزرعه حاصلِ
کار یه مشت فاسده، مقصود: پول
مشکوک، مسئول، معشوق، مشتری موردی، مصرفی،
دولت مقروض، ملت مغضوب
کاسب حرمت داره، اون که
می‌دوشتت فرضش این که گاوی
گف نقشِت چیه رهبری؟
گفتم نه بگو آقای راوی
چش و چالا از اسید لِه
بی‌چاره‌ای تو مسیر مِه
مشقِ مرگ،
اشکِ سرد،
ردِ خون، رو ورق
پشتو نگاه نکن برنگردد
فامیلِ من بود اون که بی‌جون تا
پشت میله رفت و سر داد: «تکلیف ما با خون
تو خیابون روشن میشه سردار!»
نه بدن ضعیف از تزریق
نه بذل و بخشش، نه تشویق
تاریخ بخونه شرح حال ما رو
فردا بشنون این واژه‌ها رو
بشمار، بدن بچه‌های بی کفن تو نی‌زارو..
بشمار، صدای کارگر عزادارو..
بشمار، گلوی بریده‌ی بی‌آزارو..

زندگی رو طناب، تهِ دره
این و اونو بنداز تا نیوفتی
نصف دیگه‌ش زیر حلقه‌ی دار و
بن‌بست بند و شامِ مفتی
فردا این جوجه زامبیا
از تخم درآن شاخن برات
دستت داره دورِ گردنا
اون دستا هم دارن برات!
لیلامون بورسیه نداشت
پدرش بیزینس روسیه نداشت
از جیب ضعفا نزد و
خونه و مغازه ارثیه نذاشت
محسن ما کفِ دستش
خط‌خطی بوده از کار بی‌دستکش
لات اجاره‌ای نبود خم شه
کُرنش کنه پیش هر (کسکش)
پیشکشتون سینه سوراخه
استخونا شکسته سر گل داد
سیره به وقتش سهمشو خورد و
گشنه رو جلو گلوله هل داد
سهم من یه باک بنزینه
شانس مدد کنه خرجی بدنت
صبر من تیزه روزمین
ضعیف کشتی، خوردی، زدنت!
دستامون که گره شه به هم، سیلِ بغض ملت رها شه
حکم ماس مشت اول، انگشت وسط روی ماشه!
نه وقت مرثیه پرثیه هست تفنگو پر کن از خشم کوچه
ترک تحصیل،
تلخ تحقیر،
طرد و تحمیل،
بی‌صداها رو صدا کن...
پاپتی‌های بی فردا رو...

بشمار، مغز پاشیده زیر پارو
بشمار، گولّه تو گلبرگ پویارو
بشمار:
«خالد، احمد، رضا
آرمین، آرین، حسام
ساسان، نیکتا، امیر، پژمان، میلاد، عدنان مجبتی، حسن، کاوه، یونس، جبار، سلمان عمران»
پر کینه‌ام رو به دشمنی که غاصب آزادی منه
مسئله‌ی اول و آخر عدالت، آزادی میهنه!
#بشمار
ShnText.t.me

سدوم

شرمنده اهل امید نیستم 
امید شهری بود که سوزوندنش
گفتن اهالیش مفید نیستن
نمی‌ارزه جون کندنش...

خاکی بود دوزار دَهشی، هرچی بود بوی مامان داشت
بابا شکسته بود اما شکست نخورده بود هنوز، توان داشت
عصر طلایی این و اون نبود، سختی بود، نون نبود
هنو رو بود اونقد که سود بده کار
مملکت شیرای پیر
گرگای جوون
جون‌ ارزون، آرزو‌ گرون
آینده یعنی فردا پاشی پنجره‌های خونه سالم باشن
شب چشای کارگر پدر با صدای آژیر پاشن
صف بربری، شیرِ فاسد، دلهره‌‌ی طعم تلخ چَک داداش
تخمِ دزدیِ غاز حامله از لای سفیدیای پرهاش
پرخاش بود ولی مزه داشت توی کوچه‌ی بچگی سنگ خوردن
آسمون کوتاه بود، آویزون کامیونا شدن و مُردن...
شست پات تو فوتبال بره از اجبار عشقش چپ پاشی
شب تو لباس ملوان بخوابی و صب تو شورت آلمان پاشی
داغ خشخاشی،
مث پوست بدن اولین دختر
اولین گناه و بوسه؛
خوردن سیبای کوچیک کوثر
تو حیاط،
یادت میاد؟...
نامه‌های عاشقانه‌ی یه "نیمچه شاعر شرور و عصبانی"
تعبیر معلمی که دوسش داشتم "آقای قربانی"
آبو باز کرد و دندون مصنوعیو انداخت توی لیوان 
دارایی واقعیش اون بود از زندگیِ ساخت ایران
بازنشست تا بازنشستگی، فرجی کنه توی قرضاش
باز نشد چشاش و گره‌هاش، جا موند از قلب و قرصاش...
چرا گریه‌م گرفت؟ گیرم لنگ پنجاه تومنی تو هم واسه شام،
چرا گریه‌م نگیره وقتی دستم بسته‌ست و بازه چشام؟

شرمنده اهل امید نیستم 
امید شهری بود که نفس نداشت
خفگی رنگ سبز سپاهی بود
که واسه جوونی هوس نذاشت
من قرآنو خوب بلدم، حافظ نیستم، اما از حفظم
قرار بود که پشتم باشه و تحلیل برم توش بکنه حفظم
ولی لذت توی شعره که تخریب هم روح و هم جسممه
شاهین؛ دو شاهِ شکست خورده‌ی درونم روی اسممه
تو مسیر تبعیدم خانی کردم تا شاه شم
حق با من بود تو این انتخاب سخت، رضا یا میرزاشم نه؟
یا سرمو بزنه شاه یا شاه شم و سر بزنم...
من هرچی بودم بنده‌ی ملتمس درگاه نشدم و پاشم و در بزنم
بچگی کردم و پاش موندم، بزرگی به بزرگ‌سالی که نیس!
گفتن: به کجا رسیدی..؟
موندم!
به یه قلب ریش، به چشای خیس...
نه هنر، سیاست و‌ فلسفه بازیِ زشتی که بچه‌ جاش نیس
همسن انقلابی‌ام که شبیه هیچکدوم از بچه‌هاش نیس
مث اون پدرِ شهید که یه لنگه کفش میراث بچشه
تو خیالم هنوز جنگه و نگرانم پسرم کفش پاش نیست...

بوی کافور و گلاب، پاهای سرد سردخونه آخر خط
بوی ناجور کباب پاهای زردِ ترکیده‌ی ممد
قاتل نصف شهر موتور بود و نصف دیگه رو عرق و مواد
تو دریا میشد غرق شی یا تو رویای یه زندگی شاد!
به کجا رسیدم؟
به پشتِ سبیلام
به دیسک و سیاتیک و بواسیر
به یه چشمِ خون،
به شهر ناامید،
به مرگِ تنهایی تو تبعید!
ترسیدم...
باد می‌بَره آدمو
می‌بُره آدم
می‌ترسیدم آینده چاه شه نباشیم
یا اینکه بمیریم و دوباره توی این زندگیِ شوم پاشیم
بلعیدم آب و نفس کشیدم تا قایق حراست رد شه
ماهی تو تورِ من
ماهی‌گیر تو تورِ خدا
ای خدا.. ای خدا
رد شه...
#سدوم
ShnText.t.me

چل

چم شده؟ چل شدم.. چم شده؟ چل شدم..
چم شده؟ چل شدم.. چم شده؟ چل شدم..

فکرم این بود که جهان وطنمه و بی‌مرزم توی نقشه
چل سالگی یه بلوغ شاعرانه‌س که بدنش وطنت شه
بحران ناب هستی تو هیچ کتابی پیدا نمیشه رفیق
بنیان عقل به جایی نمی‌رسه که شیدا بشه رفیق!
تجربه‌ی خام
تاج زیر پام
تا جا داره پس
من تاجر خاطره‌هام
من متهم به چل سالگی‌ام
چلّه‌مو بگیر

چم شده چل شدم.. چم شده چل شدم..
چم شده چل شدم.. چم شده چل شدم..

چلچله‌ها چل ساله نمیشن
یه نمه نمور بوی نمِ خاک
گریه‌ی سنتی توی گوشه‌ی راک..
پچ‌پچِ پیچیده تو پیچک‌ها
خیابون خط خورده تو کوچه‌ها

چم شده چل شدم.. چم شده چل شدم..
چم شده چل شدم.. چم شده چل شدم..

بزن بغل بگیر آدما رو
زیر بگیر عکس ماه رو تو برکه‌ها
جمع کن تیکه‌های عشقتو از وسط جسد جاده‌ها
چم شده چل شدم.. چم شده چل شدم..

کفشای سرخ بچم رو زمین جا مونده خودش کجاست؟
عکس ازدواج من و تو هم لای لاشه‌ی چمدوناس
من مسئول رفتن توام و تو مسؤلِ مرگِ موندن من
بی‌معرفت جا گذاشتی با مرگت منو با زنده موندنم...
حقیقت داشت؟
چل بار چل شدم... چل شدم..
ببخش بی تو بی‌هوا وارث دردهای مشکل شدم
نقشِ دوم: مَردِ مُرده
پای من با تو رو زمین بود، پریدی زیر پام خالی شد، قعر
سقوط؛ واژه‌ی تلخی بود که بعد از تو متعالی شد پَر!

زنده‌ام؟ خنده وسط داغ
دامن، خون چکیده توی باغ
من تو مسیر گیس تو، ییلاق
نار، پوست
سفید و رخشان
رگ‌های مرصع
کِل به کمان تو
دل به کمینِ کلام کتاب
خالی
کافی
کامِ مکرّم
کشف کلید معبدِ پوشالی
نفسِ سوم
نقش ثلاثی
عتیق، غریق، عجیب، ابلق!، چل!
بعثت انزال من از گور به گور تا
به شب در چشم تو زلزله پاشید و زمین ترسید
بوسه‌ی آخر چریک،
بغض سیانور،
نیش فشنگ،
خوابِ خیابون پرید
شلق!

بی‌تنهاترین غریق لای امواج نگاه مردم
بی تو حالا، حالِ نفس کشیدن نیست...
ملتمسِ زهرِ کَژدم
چم شده...؟
#چل
ShnText.t.me

طاعون

طاعون اگه من گشنم
اون نون منه که تو یخچال توئه
طاعون اگه فرش زیر پام نیست
تو زدی که قالی زیر پای توئه
اگه من بی‌هیچ‌چیزم بی‌همه‌چیز
همه چیزم مال توئه
طاعون خاکسترِ عمر من
از آتیش‌بازی امثال توئه!
عددی نبودیم یه مشت صفر
شیره‌ی جذر زجرو گرفتی
کم از تو و ماتم از تو اما
غم یه روز من قد یه سال توئه!
طاعون..

طاعون دستامو ببین!
زخم باز و تاول و داغ و چین
اینا خطوط مرگ تو فال توئه
اینا کِرم میوه‌ی کال توئه...
طناب تاریخ، حلقه رو حلقم
تناسبِ تناسلِ عقیم
شاش خدا از سقف سوراخ
جسدم آماده تو چالِ توئه

طاعون چند خریدی ما رو که توی بازارت دلال شیم؟
طاعون چند فروخته شدیم که چشا رو ببندیم و لال شیم؟
طاعون زدی ریشه رو از ته تا هم تبار تبر تباه شیم
ما معصوم نبودیم اما قرار هم نبود که تبهکار شیم
خونِ دزدی تو رگ، زدم
نفَس مزدوری مث سگ
گاز گرفتی ما رو تا هار شیم، طاعون
شبیه خودتیم؛ رذل، طاعون
نون پدر با آش ناپدری
مادر؛ عروس غریبه‌ها
گل تو خاک قرضی
جَوونه نزدیم
میوه ندادیم
اینا همه از آفت باغ توئه!
اینا رد خون شلاق توئه!

طاعون اگه من گشنم
اون نون منه که تو یخچال توئه
طاعون اگه فرش زیر پام نیست
تو زدی که قالی زیر پای توئه
اگه من بی‌هیچ چیزم بی‌همه‌چیز
همه چیزم مال توئه
طاعون خاکستر عمر من
از آتیش‌بازی امثال توئه

ما مثل تو شدیم؛
کم گفتیم کم خوندیم اما کم‌خون ندیدیم
ما سایه‌هامونو آتیش زدیم و از روشون پریدیم، طاعون
نادر شدی، ما هندِ گشنه‌های متوهمِ سیریم
نازل شدی تا در راه تو بزرگ شیم و بمیریم...
برده‌های وِل تو مجازی
بازنده‌های معصوم بازی!
زبونمونو چه خوب بلدی
وقتی زبونمونو از ته زدی، طاعون
محاصره شد قلبمون توی قلعه‌ی کرمان
تا کور شیم با دست آقا محمد خان!
لیاخوف شدی و مغز مجلسو به توپ بستی
پَستی طاعون!.. پَستی..
روس بودی که پای جنگلو شکستی، طاعون
رگ امیر تو فین کاشان
آخرین نگاه رضا خان
بریدی، دریدی، دزدیدی طاعون!

طاعون چند خریدی ما رو که توی بازارت دلال شیم؟
طاعون چند فروخته شدیم که چشا رو ببندیم و لال شیم؟

طاعون، تیر از تو تیرگی از تو
چیرگی با زور از تو
طاعون، مرگ بی‌صدا از من
خفگیم تو نقطه‌ی کور از تو

طاعون اگه من گشنم
اون نون منه که تو یخچال توئه
طاعون اگه فرش زیر پام نیست
تو زدی که قالی زیر پای توئه
اگه من بی‌هیچ چیزم بی‌همه‌چیز
همه چیزم مال توئه
طاعون خاکستر عمر من
از آتیش‌بازی امثال توئه
#طاعون
ShnText.t.me

📋 لیست تکست آهنگ‌های آلبوم «سیگما»


01 - 🏷 بـــرای خنـده‌ی نابـــت

02 - 🏷 آذر

03 - 🏷 شاعــــر چشـــم‌هــات

04 - 🏷 209                                                   

05 - 🏷 بــهــمــن

06 - 🏷 افــخــونـسـتــان

07 - 🏷 نــــاجـی

08 - 🏷 مــورفـیــن


© Channel: ShnText.t.me

برای خنده‌ی نابت

برای خنده‌ی نابت که مأمن شادی‌ست
برای موی رهایت که خلقِ آزادی‌ست
برای بوی تنت که پس از قدم زدنت
دلیل رقص درختانِ مستِ آبادی‌ست

برای چشم تو باید به زندگی جان داد
برای وصف تو باید به شعر میدان داد
بخند تا بشود درد را تحمل کرد...
که با وجودِ دلی خون، جگر به دندان داد
به زندگی جان داد.. به شعر میدان داد..

قسم به سروِ بلندت که خم نخواهم شد
میانِ وحشت شب، جرأت از تو می‌گیرم
به احترام تو می‌ایستد اگر دنیا،
به احترام تو من ایستاده می‌میرم!

قسم به قطره‌ی اشکی که روی گونه‌ی توست
قسم به ماهی لب‌هات در میان دو رود
که از نگاه تو باید هزار قصه نوشت
که از سکوت تو باید هزار قطعه سرود..

مرا که یخ زده‌ام توی سینه‌ات بفشار
بهار شو! به زمستان سرد جامه بده
بپاش عطر خودت را میان هر شعرم
به نشر عشق در آثار من ادامه بده

قسم به سرو بلندت که خم نخواهم شد
میان وحشت شب، جرأت از تو می‌گیرم
به احترام تو می‌ایستد اگر دنیا،
به احترام تو من ایستاده می‌میرم!

شعر: مزدک نظافت
#برای_خنده_نابت
ShnText.t.me