افسر دو: بانو رو یی در اصل یه جاسوسن، فکر میکنم اگه اونو بفرستی تا مارکیز چانگ چینگ رو جادو کنه، اون اصلا هیچ مخالفتی نمیکنه

نینگ یوان جو: جناب دو میدونی چقدر دارم زحمت میکشم تا جلوی خودمو بگیرم که کتکت نزنم؟

افسر دو: جناب نینگ... جناب نینگ

نینگ یوان جو: بهتره به حرفایی که میخوام بزنم، خیلی خوب گوش بدی چون دوباره تکرارش نمیکنم. اول: زن ها اشیائی نیستن که بتونین همینطوری ازشون استفاده کنین یا بندازینشون دور. تحت فرمان من، توی تالار شش قلمرو هیچ سواره نظام زنی اجازه نداره بدنش رو بفروشه، برای گروه فرستاده هم همینطوره. دوم: هنرهای رزمی رو یی و همینطور سطح هوشش بالاتر از سطح منه حتی وقت نکردم تحسینم رو نسبت به زنایی مثل اون ابراز کنم. چطور میتونم اونو جوری ببخشم که انگار مال منه؟ حرفی که الان زدی برای من و اون تحقیر بزرگیه!

افسر دو: جناب نینگ...

نینگ یوان جو: سوم: من میتونم بخاطر ایالت وو بمیرم ولی رو یی همچین مسئولیتی نداره اون قبلا برای کمک به شما من, اعلیحضرت و بقیه تاوان های زیادی داده. جناب دو اگه جرات کنی دوباره به این قضیه اشاره کنی سرزنشم نکن که بهت رحم نکردم.