​​خونه یه چهاردیواری با در و پنجره نیست، خونه برای بعضیا یه آدمه. یه آدم با لبخندی که درداتو تسکین میده و چشم‌هایی که بهت ارامش میده. کسی که هر چقدر هم بینتون فاصله بیفته باز پیشش برمیگردی و هیچ‌جا جز کنارش راحت نیستی. سانگ جه برای جیاشو خانواده نیست خونه است. خانواده شاید ناراحتت کنه و تنهات بذاره اما خونه همیشه سرجاش منتظره برگردی تا تن خسته‌ت رو بغل کنه.

「 墨雨云间 」
墨 → جوهر که بیانگر رنگ سیاه هم هست
雨云 → ابرهای بارانی
间 → میان
墨雨云间 → در میان ابرهای سیاه بارانی

خواننده خانم:
بین ابرهای سیاه بارانی معلقم و ریسمانی پیدا نمیکنم که نجاتم بده.

در ادامه خواننده مرد:
به ابرهای سیاه بارانی نگاه میکنم و من اون ریسمان بودم.

🎙: مشکلی نداری که با آدمای واقعی شیپ بشی؟

💬: بستگی داره کی باشه!