لی لیان هوا اونقدر دوست داشتنی بود که حتی بزرگترین رقیبش، کسی که به خیال همه دشمن خونی‌ـش بود، تبدیل به دوستِ خوبش شد. دی فی شنگ و لی لیان هوا بجز قدرت بدنی، هیچ وجه اشتراکی نداشتن اما در نهایت رابطه بینشون حتی از دوستی‌های چندین ساله، عمیق‌تر و قشنگ‌تر شد.

راستش بیشتر از لی لیان هوا، دلم برای فانگ دو بینگ کبابه. این بچه واقعاً به روباه مکارمون اهمیت میداد و تنها چیزی که میخواست سفر و ماجراجویی با لی لیان هوا بود اما بجز یه زمان کوتاه که اون هم دائم درگیر مسائل بزرگ بودن نتونست زمانی که میخواد با استادش بگذرونه. بودنِ لی لیان هوا بزرگترین شادی و نبودنش بزرگترین حسرت زندگی فانگ دو بینگ شد :(