می لین: بعد از این که از چینگ جو فرار کردم تا یه مدت با یه سگ ولگرد سفر کردم. اون سگ خیلی وحشی بود، سبزیجات وحشی و نون‌هایی که جمع می‌کردم رو ازم می‌برد. واسه گرسنه نموندن، فقط می‌تونستم سر غذا با اون بجنگم. اعلی‌حضرت‌، اینجا رو ببین! این زخم به‌خاطر گاز گرفتن سگ ایجاد شده. بعدها اون همه‌اش دنبال من میومد و بالاخره، بهش عادت کردم. داشتنش کنارم باعث محافظت ازم می‌شد. اگه‌ کسی اذیتم می‌کرد، گازش می‌گرفت. اعلی‌حضرت‌، این برای شماست؛ این فانوس سگ خیلی برات مناسبه!

مورونگ جینگ هه: خوب دل و جرأت داری! حالا دیگه منو با یه سگ مقایسه می‌کنی!

می لین: اون سگ بعد از آتیش‌سوزی توی چینگ جو، تنها رفیق و همدمم بود!

می لین *هر چند روز یه بار*: آدم خوبی هستی.
مورونگ جینگ هه: نخیــر، من بَـدَم😡🎀

𝖲𝗁𝖾'𝗌 𝖻𝗋𝗂𝗅𝗅𝗂𝖺𝗇𝗍, 𝖻𝗎𝗍 𝗂𝗇 𝗁𝖾𝗋 𝗈𝗐𝗇 𝗎𝗇𝗂𝗊𝗎𝖾 𝗌𝗍𝗒𝗅𝖾!

هیچ‌کس حقِ اذیت کردن می لین رو نداره بجز شاهزاده مورونگ جینگ هه🎀