مِی لین: من از کلاغا نفرت دارم، چون اونا منتظر مرگن. کلاغا فقط از گوشت مُرده تغذیه می‌کنن، تا وقتی نفس می‌کشی، ازت می‌ترسن. راستش من از مرگ می‌ترسم ولی نمی‌تونم بمیرم، اونم نه وقتی که تو مسیر انتقامم. اعلی‌حضرت، شما چی؟ از چی می‌ترسی؟

مورونگ جینگ هه: من از باخت می‌ترسم. هر کی که توی میدون جنگ بوده از باخت می‌ترسه. میدون جنگ کشتارگاهه، به جز کشتن دیگه وقت نداریم به راه دیگه‌ای فکر کنیم. وقتی هم‌رزم‌هات می‌میره فقط سه ثانیه می‌تونی براشون غصه بخوری. ارتش وی بی، یه دستور داشت، موقع نبرد اگه یکی از هم‌رزم‌هامون افتاد سه بار محکم به سینه‌امون ضربه می‌زدیم، با این روش برای بقیه سوگواری می‌کردیم. توی میدون جنگ فقط پیروزی خون و خونریزی رو تموم می‌کرد. برای ژنرال‌ها یه روز زودتر پیروز شدن هم یه رحمت بزرگه. به‌نظر می‌رسه منم اونقدر می‌خوام برنده بشم که فراموش کردم که دیگه ژنرال وی بی نیستم. انتقام زمین تا آسمون با جنگ فرق داره.

می‌خواستم از نویسنده ایراد بگیرم که چقدر راحت یوئه چین ولیعهد شد اما دیدم منطقی بود. وقتی کلِ سلطنت شی یان روی خرافات بنا شده و پادشاهشون اینقدر احمقه، میشه با همدست شدن با جادوگر مورد اعتماد شاه، به همه چی رسید.

و واقعاً امیدوارم شاهزاده جون نخواد از هوشش در جهت آسیب به کاپل اصلی استفاده کنه💀